Fryderyk Ozanam urodził się w Mediolanie, gdzie w burzliwych czasach napoleońskich osiedlili się jego rodzice. W spokojniejszej dobie Kongresu Wiedeńskiego Ozanamowie wrócili do rodzinnego Lyonu, gdzie Fryderyk rozpoczął naukę w tamtejszym kolegium. Czas edukacji był dla młodego Fryderyka okresem kryzysu wiary, który został wywołany przez filozoficzne nowinki epoki. Przezwyciężył kryzys dzięki duchowemu i intelektualnemu wsparciu ks. Noirota. Kontynuował studia w Paryżu. Był zaskoczony i zdegustowany powszechnym ateizmem i antyklerykalizmem stolicy Francji. Znalazł przyjaciół, z którymi pogłębiał swoją więź z Chrystusem i Kościołem. Wtedy też zetknęli się oni z sytuacją ludzi ubogich, którym postanowili pomagać. Poznając paryskie dzielnice nędzy, Fryderyk zrozumiał, że aby przemieniać społeczeństwo, należy działalność charytatywną połączyć z głęboką formacją religijną. Efektem tej refleksji było założenie stowarzyszenia katolików świeckich, które nazwał Konferencjami św. Wincentego a Paulo. Stowarzyszenie dynamicznie się rozwijało, szybko zyskując wielu członków. Była to pierwsza organizacja charytatywna założona przez świeckich i przez nich prowadzona. Równolegle z działalnością społeczną Fryderyk prowadził aktywność naukową, wykładał prawo handlowe na uniwersytecie, a później literaturę. Był dobrym mężem i troskliwym ojcem. W każdej ze swoich życiowych ról był wierny prawdzie, którą jest Jezus.

Bł. Fryderyk Ozanam, ur. 23 kwietnia 1813 r. zm. 8 września 1853 r.