– Dzień rozpoczynamy Mszą św., podczas której ukazuję aktualną Ewangelię w aspekcie ojcostwa, a później każdy ojciec ma chwilę czasu, by z dzieckiem odpowiedzieć na pytania w kontekście usłyszanego Słowa – mówi ks. Piotr Wadowski.
Tak wygląda każdy poranek podczas obozu dla ojców i dzieci organizowanym przez Katolickie Stowarzyszenie „Ojcostwo Powołaniem”. działające w diecezji. Pod koniec czerwca nad jeziorem Wilcze niedaleko Sławy odbył się kolejny, pod intrygującym hasłem: „Z tatą oswoić wilka”. Jak to na obozie, warunki nie były hotelowe, ale chodziło o to, aby umocnić więź między ojcami i dziećmi, dlatego wspólnie zaczęli od budowy obozowiska. Jak przystało na dobry obóz, była też kaplica, a głównym wydarzeniem dnia była Eucharystia. Ale to nie jedyne punkty modlitewne. Jest ich więcej: – Dzień kończymy Apelem Maryjnym, nawiązującym do wydarzeń z dnia, aby w ten sposób uwielbić Pana Boga. Pojawiają się w nim akcenty budowania relacji z Bogiem i z tatą – mówi ks. Piotr. – Dodatkowe dwa punkty, które pojawiały się na naszym obozie, to dyskusja ojcowska i adoracja Najświętszego Sakramentu. W rozmowie wieczornej podejmowaliśmy temat czasu poświęconego dzieciom w ciągu dnia, a zakończyliśmy godzinną adoracją o godz. 23 w otoczeniu przyrody leśnej. To, co zawsze jest piękne, to fakt, że dużo ojców pragnie rozmów i spowiedzi św. – wyjaśnia.
Reklama
Uczestnicy mieli wiele okazji, aby spędzać czas ze sobą i umacniać więź między ojcami i synami oraz córkami. Pomagały w tym wspólne inicjatywy: spływ kajakowy Obrzycą na trasie Rudno – Kargowa, zwiedzanie pocysterskiego klasztoru w Obrze z Muzeum Misyjnym Oblatów, panel edukacyjny na temat wilków czy zawody sportowe. Zarówno ojcowie, jak i dzieci, mogli dowiedzieć się więcej o wilkach, o czym opowiedzieli specjaliści, którzy przynieśli różne atrybuty, a nawet dermoplast wilka, czyli wypchaną skórę tego zwierzęcia.
Obóz dla ojców i synów to w dużej mierze pomysł ks. Piotra Wadowskiego, wikariusza parafii Trójcy Świętej w Gubinie, który od początku jest związany ze Stowarzyszeniem „Ojcostwo Powołaniem”. Towarzyszy uczestnikom zarówno jako kapelan, jak i jako kompan wspólnych działań oraz wypraw: – Razem z ojcami formuję się w szkole Jezusa, jak być ojcem duchowym – mówi. Jego posługa jest bardzo potrzebna na obozach, o czym świadczą głosy zadowolonych uczestników.
Głównym celem stowarzyszenia jest kształtowanie i umacnianie roli ojca w rodzinie. Oprócz tego jego członkowie zajmują się pomocą w poprawie relacji małżeńskich i rodzicielskich, upowszechnianiem tradycji narodowej, pomocą charytatywną, a także działalnością na rzecz rodziny, macierzyństwa, rodzicielstwa oraz upowszechnianiem i ochroną praw dziecka. – Zajmujemy się duszpasterstwem ojców. Jeżeli ojciec będzie wiedział, jaka jest jego rola w życiu, wówczas dzieci będą dobrze wychowane – wyjaśnia ks. Wadowski. – W czasie trwania obozów staramy się ukazywać to piękne powołanie, a jednocześnie odpowiedzialne zadanie przez wspólnie spędzany czas, zabawę, modlitwę, wyprawy, dyskusje, konferencje i wzajemne świadectwo. Robimy to, bo jest taka potrzeba w społeczeństwie i sami również z tego korzystamy. Mamy stałych bywalców od kilku lat, ale cały czas pojawiają się nowe osoby. Pierwszy obóz jest zawsze oblegany – kończy ks. Piotr Wadowski.
Pierwszy turnus rekolekcji oazowych 1. stopnia Oazy Nowego Życia odbył się w dniach od 29 czerwca do 15 lipca w Domu Rekolekcyjnym w Masłońskim. – To oaza, która jest kierowana przede wszystkim do tych, którzy ukończyli 8. klasę i do licealistów, tych którzy rozpoczynają drogę formacji w Ruchu Światło-Życie. Na oazie wakacyjnej mamy różne osoby: takie, które już przeszły przez cały poprzedni rok formacyjny i uczestniczyły w spotkaniach na parafii, ale też takie, które po raz pierwszy mają styczność z oazą i to właśnie w tym wymiarze wakacyjnym – wyjaśnia prowadzący oazę ks. Paweł Grzesiak. – Celem 1. stopnia oazy wakacyjnej jest przyjęcie Jezusa jako swojego Pana i Zbawiciela oraz decyzja, że chcę żyć tak, aby na co dzień odkrywać Jego miłość. Jest to o tyle ważny aspekt oazy wakacyjnej, ponieważ decyzja o przyjęciu Jezusa jako Pana i Zbawiciela ma odblask w życiu codziennym – w decyzjach i wyborach uczestników. Cała oaza przepełniona jest modlitwą. Chcemy poprzez różnego rodzaju formy modlitewne pokazać młodemu człowiekowi, że modlitwa w życiu człowieka czyni cuda i może przemieniać nasze serca, nawet do tego stopnia, że będą one zawsze otwarte na miłość, którą Bóg ma względem nas – dodaje. Każdy dzień oazy miał swoją tematykę. Najważniejszym punktem każdego dnia była wspólna Eucharystia ze specjalnie dobraną Liturgią Słowa, zaproponowaną przez założyciela Ruchu Światło-Życie ks. Franciszka Blachnickiego. Bardzo istotnym elementem planu dnia był też tzw. Namiot Spotkania. – To moment, kiedy pochylamy się nad żywym słowem Bożym, aby zapytać Pana Boga, co chce nam powiedzieć, jakie dać wskazówki dla naszego życia. To, co wyróżnia także oazy 1. stopnia to również Szkoła Modlitwy, w czasie której rozważamy różne biblijne postawy Pana Jezusa i jego uczniów, a także Wyprawa Otwartych Oczu, kiedy w pięknie przyrody podziwiamy stwórcze dzieło Pana Boga. Każdy dzień kończymy wieczornym nabożeństwem, podczas którego chcemy zebrać treści z całego dnia i po prostu tymi treściami się pomodlić – opowiada ks. Grzesiak. W oazie w Masłońskim wzięło udział 38 uczestników i 7 animatorów. Przyjechałam tu, by poznać ludzi o podobnych wartościach i oczywiście, aby pogłębić relacje z Bogiem. Na co dzień nieraz trudno mi jest zwracać i spotkać się z Nim na modlitwie, a tu w 100% mogę się na tym skupić. Oaza przynosi mi spokój ducha i radość. Przynosi możliwość rozmowy z ludźmi i wzajemnej pomocy sobie w kwestiach wiary. Doświadczyłam działania Ducha Świętego i stałam się bardziej świadoma mojej więzi z Bogiem. Bóg otworzył mi oczy na wypełnianie Jego woli – dzieli się Zofia Woźna. – Biorę udział w oazie, ponieważ chcę pogłębić moją wiarę w Boga i doznać bliskości we wspólnocie. Dzięki oazie pogłębiam swoją relację miłości do Boga, uczy mnie to stawać się uczniem Chrystusa. Doświadczyłem tu większej obecności Boga i również poznałem wielu wartościowych przyjaciół – dodaje Bartłomiej Noskowski.
Księstwo Monako przygotowuje się na przyjęcie Leona XIV. Ta pierwsza podróż papieża w Europie poza granice Włoch ma być konkretnym znakiem bliskości i otuchy w wierze, nie tylko dla wspólnoty tego małego państwa katolickiego, ale dla całej ludzkości. Kardynał Pietro Parolin, Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej, ma nadzieję, że „ta podróż nada nowy impuls misji Kościoła lokalnego, umacniając wspólne zaangażowanie w pilnych sprawach”, takich jak ochrona stworzenia, obrona życia i promowanie solidarności międzynarodowej, nie zapominając o „najbardziej bezbronnych”. Ponadto „małe narody okazują się naturalnymi strażnikami multilateralizmu”.
Pytany przez Vatican News o znaczenie wizyty Ojca Świętego w Księstwie Monako, hierarcha zaznacza, że jest to „pierwszy europejski cel podróży papieża Leona XIV poza Włochami, co czyni go oryginalnym wyborem”. „Historycznie rzecz biorąc, podróż ta ma również szczególne znaczenie, ponieważ ostatnia wizyta papieża w Monako miała miejsce w XVI wieku, kiedy to Paweł III udał się tam w ramach negocjacji pokojowych między Karolem V a Franciszkiem I. Istnieją również liczne punkty styczne między Stolicą Apostolską a Monako - gdzie katolicyzm nadal jest religią państwową - co jest, trzeba przyznać, wyjątkowe w obecnym kontekście europejskim, zwłaszcza w odniesieniu do obrony życia i innych kwestii bioetycznych. Wreszcie, spośród 40 tys. mieszkańców Księstwa, około 10 tys. to Monakijczycy, którzy pozostają głęboko przywiązani do swoich tradycji i szczególnych praktyk religijnych, fundamentów swojej tożsamości, jedności i ciągłości swoich instytucji; mam tu na myśli w szczególności ważne obchody ku czci św. Dewoty pod koniec stycznia. Zatem wizyta instytucjonalna papieża doskonale wpisuje się w wizytę duszpasterską Następcy Piotra” - zauważa kard. Parolin.
Już za tydzień obchodzić będziemy Triduum Paschalne. To najważniejsze święto dla Kościoła Katolickiego, ale i wyjątkowy czas dla całego świata.
Nie trzeba być nawet wierzącym, by rozumieć siłę symboliczną, jaka płynie ze Zmartwychwstania. Śmierć za wyznawane wartości prowadząca do zwycięstwa. Śmierć i zło pokonane. Ten prosty, a jednocześnie tak bardzo głęboki sens Wielkanocy jest nam potrzebny, ale jego pełna wartość jest możliwa tylko dzięki poprzedzającemu święto Zmartwychwstania Pańskiego Wielkiego Postu. Wyrzeczenie, któremu człowiek dobrowolnie się poddaje jest niezbędne, by przygotować się na to wielkie zwycięstwo, które ma przyjść. Dużo myślę o tym od kilku dni również przez pryzmat historii 25-letniej Noelii Castillo Ramos, która zmarła w czwartek w jednym ze szpitali w Barcelonie, gdzie przeprowadzono eutanazję.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
