Głoście radosną nowinę o zbawieniu i bądźcie świadkami miłosierdzia w waszych czynach. W tej posłudze nie jesteście sami – mówił bp Józef Szamocki podczas udzielenia święceń diakonatu w toruńskiej katedrze.
Diecezja toruńska 21 czerwca wzbogaciła się o trzech nowych diakonów. Posługę muzyczną podczas Eucharystii pełnił chór Schola Cathedralis Thorunensis. W homilii bp Józef zauważył, że Bóg nieustannie wychodzi człowiekowi naprzeciw, pragnąc go wyprowadzić z niewoli grzechu. – Zranieni przez grzech i słabi potrzebujemy uzdrowienia. Nasze ciemności rozjaśnia Słowo Chrystusa – zapewnił. Zwrócił również uwagę na to, że każdy ochrzczony ma ważną rolę w Kościele. Nie do przecenienia jest modlitwa wstawiennicza w intencji pasterzy. Szczególnie mocno wybrzmiały te słowa w kościele wypełnionym rodziną i przyjaciółmi przyszłych diakonów.
Kamil Hume, Paweł Lubrański i Kacper Szczepański przygotowują się do sakramentu kapłaństwa. – Dziękujemy za wasze powołanie, bo to znak, że Bóg o nas nie zapomniał, usłyszał głos z naszych parafii, z naszych rodzin – mówił Ksiądz Biskup. – Nie myślcie teraz o sobie, tylko o Jezusie i o tych, do których zostaniecie posłani. Żyjcie wiarą i nie dajcie jej sobie wyrwać z serca.
Pasterz przywołał postaci diakonów – Szczepana, Filipa i św. Franciszka z Asyżu – a także proroków, którzy mogą być dla nich wzorem. Zaznaczył, że zagubiony świat potrzebuje sług, którzy pokażą mu Serce Boga. – Trzeba dać się wyciągnąć ratownikowi, przyjąć lekarstwo – Boże Miłosierdzie.
Po homilii kandydaci do święceń złożyli przyrzeczenia celibatu, posłuszeństwa i wierności modlitwie brewiarzowej. W czasie Litanii do Wszystkich Świętych modlili się, leżąc krzyżem, a wierni upraszali dla nich mocy Ducha Świętego. Następnie Ksiądz Biskup nałożył ręce na głowę każdego z kandydatów i odmówił modlitwę konsekracyjną. Diakoni przyjęli z rąk bp. Szamockiego księgę Ewangelii, co symbolizowało gotowość do postępowania według jej zasad.
Nowi diakoni od 1 września podejmą posługę w toruńskich parafiach: katedralnej, Miłosierdzia Bożego oraz św. Andrzeja Apostoła.
Diakon, czyli sługa. Komu ma jednak służyć? Jaką rolę pełni w Kościele? Warto to wiedzieć, by zrozumieć piękno i bogactwo Kościoła.
W sobotę 3 czerwca bp Józef Szamocki udzielił święceń diakonatu dwóm alumnom Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Toruńskiej. Święcenia w stopniu diakonatu przyjęli Dawid Szczodrowski i Szymon Stawicki. Już od września rozpoczną posługę w toruńskich parafiach. Udało mi się porozmawiać z diakonem Dawidem. Zobaczmy, jak widzi swoją misję.
Na początku 2025 roku Keishera i Greg Joubert z wielką radością dowiedzieli się, że spodziewają się drugiego syna. Jednak w 19. tygodniu ciąży ich szczęście zostało zachwiane przez druzgocącą diagnozę: u dziecka wykryto zespół wrodzonej niedrożności górnych dróg oddechowych (CHAOS), rzadką i zwykle śmiertelną wadę, w której gruba błona blokuje drogi oddechowe. Małżonkowie, żarliwi katolicy nie zamierzali się poddawać i ich dziecko urodziło się “za drugim razem”. Uważają, że „Bóg przemienił nasze największe cierpienie w postępy nauk medycznych.”
Nadzieję znaleźli u dr. Emanuela Vlastosa z Orlando Health Winnie Palmer Hospital for Women & Babies. Gdy standardowa operacja prenatalna nie zdołała przeciąć blokującej błony, lekarz zaproponował radykalne, pionierskie rozwiązanie. W 25. tygodniu ciąży lekarze częściowo wydobyli małego Cassiana przez cesarskie cięcie, na zewnątrz znalazły się jedynie jego głowa i ramiona. Nadal połączony z łożyskiem matki i otrzymujący dzięki niemu tlen, chłopiec przeszedł niezwykle precyzyjną tracheotomię, która utworzyła drożne drogi oddechowe. Następnie został ponownie umieszczony w łonie matki, aby dalej się rozwijać.
Na początku 2025 roku Keishera i Greg Joubert z wielką radością dowiedzieli się, że spodziewają się drugiego syna. Jednak w 19. tygodniu ciąży ich szczęście zostało zachwiane przez druzgocącą diagnozę: u dziecka wykryto zespół wrodzonej niedrożności górnych dróg oddechowych (CHAOS), rzadką i zwykle śmiertelną wadę, w której gruba błona blokuje drogi oddechowe. Małżonkowie, żarliwi katolicy nie zamierzali się poddawać i ich dziecko urodziło się “za drugim razem”. Uważają, że „Bóg przemienił nasze największe cierpienie w postępy nauk medycznych.”
Nadzieję znaleźli u dr. Emanuela Vlastosa z Orlando Health Winnie Palmer Hospital for Women & Babies. Gdy standardowa operacja prenatalna nie zdołała przeciąć blokującej błony, lekarz zaproponował radykalne, pionierskie rozwiązanie. W 25. tygodniu ciąży lekarze częściowo wydobyli małego Cassiana przez cesarskie cięcie, na zewnątrz znalazły się jedynie jego głowa i ramiona. Nadal połączony z łożyskiem matki i otrzymujący dzięki niemu tlen, chłopiec przeszedł niezwykle precyzyjną tracheotomię, która utworzyła drożne drogi oddechowe. Następnie został ponownie umieszczony w łonie matki, aby dalej się rozwijać.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.