Beata Pieczykura: Jakie są najważniejsze wydarzenia w historii parafii?

O. Adam Jaworski: Historia parafii w Łebie sięga czasów krzyżackich. Już w 1357 r. istniały tu kościół św. Mikołaja i parafia; ruiny pierwszego kościoła znajdują się przy ul. Turystycznej. W 1521 r. Łeba stała się ewangelicka, a kościół był zborem protestanckim. W 1570 r. opuszczono Starą Łebę i przeniesiono się do miejsca, gdzie dziś istnieje miasto. Wybudowano nową świątynię. Taki stan rzeczy trwał do 1945 r. 1 września 1945 r. w Łebie pojawił się o. Mieczysław Cieślik ze Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Podróżował on pociągiem z Gdańska w kierunku Szczecina. Gdy usłyszał w Lęborku, że ludzie potrzebują tu kapłana, postanowił, za zgodzą władz zakonnych, objąć opieką duszpasterską napływających na te tereny katolików. 19 maja 1946 r. została poświęcona świątynia, której nadano wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, i ta data jest też dniem erygowania parafii. W przyszłym roku będziemy przeżywać 80. rocznicę powstania parafii w Łebie. Opiekę duchową sprawują tu misjonarze oblaci Maryi Niepokalanej.

Czy trwają już przygotowania do jubileuszu?

Powoli rozpoczynamy przygotowania do obchodów jubileuszowych. Dzięki dotacjom udało się dokonać gruntownego remontu kościoła – łącznie z wymianą ogrzewania, instalacji elektrycznej, montażem zabezpieczeń przeciwpożarowych i antywłamaniowych. Dzięki temu ostatniemu zabezpieczeniu kościół może być otwarty przez cały dzień dla tych, którzy chcą go zwiedzić czy się w nim pomodlić. Jeśli chodzi o przygotowania materialne, chcemy także zamontować zamykane konfesjonały, by penitenci mieli większy komfort korzystania z sakramentu pokuty i pojednania. W ostatnich latach na łamach parafialnej gazetki przedstawialiśmy historię (parafii na podstawie kronik parafialnych) oraz sylwetki proboszczów.

Duchowe przygotowania dopiero przed nami.

Co wyróżnia wiernych tej wspólnoty? Jaki jest rys duchowości parafii? Czy żywy jest kult świętych?

Nasza parafia to wspólnota, w której spora część to ludzie starsi – choć dzięki Bogu młodych też trochę jest. Niestety, sezonowość miejscowości wypoczynkowej sprawia, że wielu młodych nie mieszka na stałe w Łebie. Z racji wezwania jest to parafia z pięknym rysem maryjnym, a ponieważ opiekę duchową sprawują tu misjonarze oblaci Maryi Niepokalanej, to jest też duch misyjny; wielu ludzi z obu łebskich parafii jest zaangażowanych w dzieło pomocy misjom (Przyjaciele Misji Oblackich). Jest też rozwinięty kult św. Mikołaja, pierwszego patrona łebskiej świątyni, który nie tylko jest znany i lubiany, głównie przez dzieci, ale to również patron ludzi morza: marynarzy, żeglarzy i rybaków; w kościele znajduje się ufundowany przez łebskich rybaków obraz św. Mikołaja i 6 grudnia przeżywany jest rokrocznie odpust ku jego czci.

Najstarszym zabytkiem świątyni jest figurka św. Barbary, pochodząca ze starego kościoła. Nie ma jakiegoś specjalnego kultu tej świętej, choć w Rąbce, gdzie przechowywana była figurka, istnieje kapliczka ku jej czci, którą troskliwie opiekuje się jedna rodzina. Nie ma też specjalnego kultu Matki Bożej Orędowniczki, której obraz, namalowany przez Maxa Pechsteina, znajduje się w kościele, ale każdego tygodnia odprawiane są nabożeństwa ku czci Matki Bożej Nieustającej Pomocy, 13. każdego miesiąca – nabożeństwa fatimskie, a od maja do października odbywają się również procesje.

W parafii są róże różańcowe, które otaczają modlitwą nie tylko sprawy wspólnoty parafialnej czy miasta, ale też całego Kościoła. Działa tu również wiele wspólnot: Przyjaciele Misji, róże różańcowe, ministranci, Grupa Modlitewno-Uwielbieniowa, Wspólnota św. Ojca Pio, Mężczyźni św. Józefa, Grupa Biblijna, Caritas parafialna, schola rodzinna, zespół „Stella Maris”, Rycerze Kolumba. Widać więc, że parafia jest żywa i prężna.

O czym przypominają dzwony?

Na wieży kościoła wiszą trzy zabytkowe dzwony, które jednak od wielu już lat milczą (choć mechanizm jest sprawny). Powodem tego jest głównie stan wieży, ale też samych dzwonów. A przydałoby się, by czasem wołały swoimi imionami: „Chrystus jest twoim życiem”, „Bój się Boga” i „Bogu dzięki”.

Jak zmienia się życie parafii w wypoczynkowej miejscowości w wakacje?

Życie w Łebie można podzielić na dwa etapy: w sezonie i poza sezonem. W sezonie Łeba, która liczy ok. 3 tys. mieszkańców (dziś są dwie parafie), staje się miastem, w którym może przebywać ponad 50 tys. ludzi. Wiadomo, że czas wakacji to okres wytężonej pracy, a więc mniej i czasu, i sił na sprawy duchowe (choć wielu potrafi to pięknie łączyć).

Jaka jest historia i jakie znaczenie płaskorzeźby srebrnego dorsza?

W kościele pod chórem znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca srebrnego pomuchla, a więc dorsza. Jest to kopia płaskorzeźby, którą rybacy (w tym nasz parafianin Czesław Kołodziej) wręczyli św. Janowi Pawłowi II podczas jego wizyty w Pelplinie. Dorsz to symbol tych ziem, ryba, z którą wiązało się życie wielu łebian, choć dziś, niestety, rybacy w Łebie stanowią nieliczną grupę.

Co najbardziej raduje Ojca Proboszcza w pracy duszpasterskiej, a co trapi?

Jeśli miałbym wymieniać, co mnie raduje w parafii, to jest to przede wszystkim zaangażowanie wielu parafian w liczne dzieła – od modlitwy, przez działalność dobroczynną, po różne działania artystyczne. To naprawdę buduje i przede wszystkim daje odczuć, że stanowimy rodzinę.

A jeśli coś może martwić, to chyba to, co martwi też większość osób, a więc że Łeba się wyludnia, że młodzi nie mają szans, by tu wieść szczęśliwe i spokojne życie.

Coś dla ducha i ciała:

Wczasorekolekcje

W wakacje (od końca czerwca do końca sierpnia) od ponad 40 lat parafia organizuje tzw. wczasorekolekcje. Rekolekcje te trwają tydzień, a rozważania w każdym tygodniu głosi inny kaznodzieja. Rozpoczynają się w niedzielę podczas każdej Mszy św., od poniedziałku do piątku codziennie od godz. 18.30 odbywa się adoracja Najświętszego Sakramentu oraz jest możliwość skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania czy rozmowy duchowej. O godz. 20 jest celebrowana Msza św. z nauką rekolekcyjną. W piątek na zakończenie można zyskać odpust zupełny. Zazwyczaj co tydzień Grupa Modlitewno-Uwielbieniowa prowadzi tzw. Wieczór Uwielbienia, a więc spotkanie, podczas którego jest czas na adorację oraz uwielbienie Boga modlitwą i śpiewem.

Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej

Dodatkowo podczas wakacji od 5 lat dzięki wsparciu Gminy Miejskiej Łeba i zaangażowaniu muzyków parafia organizuje Łebski Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej. W tym roku wystąpią: Two Christian Cellos – Jarosław Madejski (wiolonczela) i Mariusz Gościło (wiolonczela) – 20 lipca o godz. 18; Chór Kameralny (dyrygent Tomasz Karwowski) – 27 lipca; Ignacy Wysocki (saksofon) i Adam Sadowski (organy) – 3 sierpnia; Magdalena Maniewska (obój) i Zbigniew Gach (organy) – 10 sierpnia. Początek wszystkich koncertów o godz. 18.

Koncert

Każdego roku 15 sierpnia, w odpust parafialny, po Sumie odbywa się koncert. W tym roku wystąpi Maleo – Dariusz Malejonek; w poprzednim roku zaprezentował się Męski Chór Szantowy Zawisza Czarny.

„U Oblatów”

Ci, którzy pragną nie tylko wypocząć, lecz także nabrać sił duchowych na cały rok, mogą zatrzymać się w Domu Wypoczynkowym „U Oblatów” (znajduje się on w budynku Domu Parafialnego i dysponuje 39 miejscami noclegowymi). Niektórzy odwiedzający to miejsce przyjeżdżają, aby uczestniczyć w wakacyjnych wczasorekolekcjach. Przyjeżdżają także grupy, by przeżyć swoje rekolekcje. Swoje rekolekcje odbywają tu kapłani, czasem w samotności, czasem prowadzone. Więcej informacji – tel.: 571 608 081, e-mail: noclegi.leba@elzbietanska9.pl. /B.P.