S ześciu diakonów Kościoła łódzkiego 14 czerwca przyjęło święcenia kapłańskie z rąk kard. Grzegorza Rysia. Po 7-letniej formacji w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi do kapłańskiej wspólnoty dołączyli: ks. Carlos Zaldiba Aguilera, ks. Maksymilian Frąckowiak, ks. Krystian Leśniewski, ks. Witold Łącki, ks. Tomasz Ubrych, ks. Konrad Wadelski.

W uroczystości wzięli udział: kard. Mario Grech, arcybiskup senior Władysław Ziółek, bp Ireneusz Pękalski, bp Zbigniew Wołkowicz, księża diecezjalni, osoby konsekrowane, a także rodziny nowo wyświęconych księży oraz wierni świeccy.

Wierność ludziom

W homilii metropolita łódzki odniósł się do Ewangelii o zakazaniu przysięgania (Mt 5, 33-37). – To nie jest zasada, która dotyczy wyłącznie naszego języka. To jest zasada, która dotyczy naszego życia. Nie chodzi o to, co przede wszystkim mówisz, tylko kim jesteś - powiedział duchowny i dodał: – Nie chodzi o to, że będziesz wierny sobie albo słowu, które dałeś. Herod, będąc pijany, złożył przysięgę i był jej wierny – zabił Jana Chrzciciela. Nie chodzi o wierność sobie samemu, chodzi o wierność ludziom, do których Bóg was posyła. I w stosunku do ludzi macie mieć całkowitą determinację!

Posługa jednania

– Nie może być piękniejszej posługi jak posługa jednania. Myślę, że wiecie też, że nie ma bardziej potrzebnej posługi niż posługa jednania. Człowiek nie ma większej potrzeby, jak być w komunii z Bogiem, zwłaszcza gdy w swoim życiu czyni zło. Człowiek potrzebuje pojednania z Bogiem. Tak samo człowiek potrzebuje komunii z siostrami i braćmi. Nie ma nic bardziej potrzebnego, jak służyć ludziom posługą jednania. Dzisiaj wszyscy w Polsce mówimy o tym, jak bardzo jesteśmy podzieleni, że potrzebujemy jednania, a czy ktoś to robi? Łatwo jest mówić o podzielonym Kościele, w którym potrzebujemy jedności, a czy ktoś to robi? – mówił metropolita łódzki.

Przyrzeczenie

Nowo wyświęceni kapłani złożyli przyrzeczenia, zobowiązując się do wiernego pełnienia urzędu kapłańskiego, pełnienia posługi słowa poprzez głoszenie Ewangelii i prawdy wiary katolickiej, pobożnego sprawowania misteriów Chrystusa, a także przyrzekli cześć i posłuszeństwo swojemu ordynariuszowi.

Jednym z charakterystycznych elementów święceń kapłańskich było nałożenie stuły oraz ornatu, a także zjednoczenie się księży z nowymi prezbiterami poprzez nałożenie rąk.