Reklama

Niedziela na Podbeskidziu

Kompas sumienia

Jan Paweł II powiedział piękne i trudne słowa: „Grzech zawsze wraca do człowieka jako cierpienie”. Sumienie to żywy głos Boga w nas, który mówi, jak nie stracić tych, których kochamy – mówił ks. dr Marek Studenski podczas diecezjalnych uroczystości ku czci św. Jana Sarkandra.

Niedziela bielsko-żywiecka 24/2025, str. IV

[ TEMATY ]

św. Jan Sarkander

Monika Jaworska/Niedziela

Procesja z relikwiami św. Jana Sarkandra

Procesja z relikwiami św. Jana Sarkandra

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Podczas odpustu 1 czerwca dziękowano za 30. rocznicę pobytu św. Jana Pawła II w tym miejscu i przypomniano słowa z papieskiej homilii wygłoszonej na Kaplicówce w 1995 r. Najpierw po modlitwie Litanią do św. Jana Sarkandra z kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Skoczowie wyruszyła procesja z relikwiami męczennika. Szli w niej m.in. biskupi bielsko-żywieccy, kapłani, w tym 2 neoprezbiterzy, siostry zakonne, osoby w strojach regionalnych, poczty sztandarowe, rycerze św. Jana Pawła II, przyjaciele „Szklanki dobrej rozmowy” i liczni wierni.

Na wzgórzu kustosz miejsca ks. Witold Grzomba, witając zebranych przypomniał, że pod tym krzyżem Jan Paweł II stanął 2-krotnie – 20 czerwca 1983 r. w Katowicach na Muchowcu i 22 maja 1995 r. tu, na Kaplicówce, na której umiejscowiono ten krzyż 22 maja 1985 r. – Nie byłoby pielgrzymki Ojca Świętego, gdyby nie zaproszenie wystosowane przez bp. seniora Tadeusza Rakoczego. Nie byłoby ważnego spotkania Ojca Świętego z wiernymi pobliskiej parafii ewangelickiej. Nie usłyszelibyśmy z tego wzgórza aktualnego i w obecnych czasach wezwania, byśmy byli ludźmi sumienia – zauważył.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W homilii ks. dr M. Studenski, wikariusz generalny diecezji, autor rozważań na kanale „Szklanka dobrej rozmowy”, cytując papieskie słowa o sumieniu zauważył, że nie da się na dłuższą metę żyć z wyrzutami sumienia. – Sumienie to kompas, który zawsze wskaże nam dobry kierunek, drogę do nieba. Jednak kompas może się rozmagnesować, jeśli przykładamy do niego złe rzeczy. Jeśli nie będziemy kształtować swojego sumienia, to ono przestanie działać. Stopniowo będziemy się przyzwyczajać do tego, co jest grzechem, złem – podkreślił, przywołując niedawną sytuację, kiedy doszło do zamordowania 9-miesięcznego dziecka w łonie matki, a ludzie patrzyli na to ze spokojem. – Samo zabicie dziecka przed narodzeniem jest grzechem, zbrodnią. A do czego jeszcze dojdzie, jeśli nasze sumienia będą rozmagnesowywane? Może niedługo będziemy wstrzykiwać zastrzyk dziecku, które już się narodziło – mówił, cytując słowa papieża o tym, że przyszły kształt życia społecznego i państwowego zależy od tego, jaki będzie człowiek i jego sumienie.

Po homilii bp Roman Pindel, który przewodniczył liturgii, ustanowił 15 nowych nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. Przy ołtarzu znajdowała się papieska sutanna, a biskup sprawował Mszę św., używając kielicha – daru Jana Pawła II dla ówczesnego biskupa Kościoła ewangelicko-augsburskiego w diecezji cieszyńskiej Pawła Anweilera. Kielich na co dzień jest używany w kaplicy Szpitala Wojewódzkiego w Bielsku-Białej.

Modlitwę wspomagał śpiewem chór Laudate Dominum, grała Orkiestra Dęta. Czuwały służby medyczne i porządkowe. Po Mszy św. na pielgrzymów czekały stoiska gastronomiczne i atrakcje dla dzieci z okazji Dnia Dziecka. Wystąpił zespół Wspólnoty Miłość i Łaska Chrystusa.

2025-06-10 13:53

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wielkopostna modlitwa za kapłanów. Możesz dołączyć

[ TEMATY ]

Wielki Post

św. Jan Sarkander

modlitwa za kapłanów

Oaza Dorosłych Skoczów

Św. Jan Sarkander patronuje wielkopostnej modlitwie za kapłanów.

Św. Jan Sarkander patronuje wielkopostnej modlitwie za kapłanów.

Oaza Dorosłych ze Skoczowa zachęca do modlitwy za kapłanów.

W zeszłym roku Oaza Dorosłych działająca w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła przygotowała wielkopostną inicjatywę. Polegała ona na modlitwie – codziennej bądź w wybrany dzień tygodnia, aż do świąt Zmartwychwstania Pańskiego – za konkretnego księdza posługującego w tej parafii. Chcieli, aby ta modlitwa była duchowym wsparciem dla kapłanów na drodze powołania w służbie bliźnim, a dla modlących się – uczynkiem miłosierdzia względem duszy.
CZYTAJ DALEJ

Świadectwo: Cud w Kanadzie

2025-12-30 11:57

Niedziela Ogólnopolska 1/2026, str. 68-69

[ TEMATY ]

świadectwo

Bliżej Życia z wiarą

Magdalena Pijewska/Niedziela

„Boże Miłosierdzie spowodowało, że z bycia świeckim, światowym Amerykaninem, który dbał tylko o swoją dziewczynę i biznes, stałem się katolickim księdzem” – mówi ks. Chris Alar.

Dzienniczek św. Siostry Faustyny oraz orędzie Jezusa przekazane polskiej zakonnicy zainspirowały jego drogę do kapłaństwa. 10 listopada 2025 r. na instagramie Parousia Media marianin opublikował historię cudu eucharystycznego, którego był świadkiem w Kanadzie.
CZYTAJ DALEJ

Uczniowie niosą pokój, a pokój w Biblii oznacza pełnię życia

2026-01-14 21:08

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Didgeman/pixabay.com

Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję