Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Kościoły jubileuszowe

Serce i głowa

W bulli ogłaszającej jubileusz 2025 roku papież nazywa kościoły jubileuszowe „oazami duchowości, w których można odświeżyć drogę wiary i napić się ze źródeł nadziei, przede wszystkim przystępując do sakramentu pojednania, niezastąpionego punktu wyjścia dla prawdziwej drogi nawrócenia”.

Niedziela sosnowiecka 6/2025, str. III

[ TEMATY ]

Sosnowiec

Jarosław Ciszek

Kaplica adoracji Najświętszego Sakramentu to wotum wdzięczności za ocalenie z pożaru

Kaplica adoracji Najświętszego Sakramentu to wotum wdzięczności za ocalenie
z pożaru

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W cotygodniowym cyklu chcemy – zachęcając do pielgrzymowania i otwierania się na dary świętego czasu, który przeżywamy – przybliżyć Czytelnikom wyznaczone przez biskupa sosnowieckiego 17 świątyń, do nawiedzenia których przypisane są szczególne łaski i dary.

Zaczniemy od serca – sosnowieckiej bazyliki katedralnej, której patronuje Najświętsza Maryja Panna Wniebowzięta. Nie mogło być inaczej – kościołami jubileuszowymi są wszystkie katedry i konkatedry na świecie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Skarb i perła

Lubię patrzeć na tych, którzy pierwszy raz wchodzą do sosnowieckiej katedry i przecierają oczy ze zdumienia. Jeśli to zwykły dzień tygodnia, najpierw oczy muszą przywyknąć do półmroku, w którym kryją się skarby nie tylko wiary, ale i polskiej sztuki.

Wybudowaną w latach 1893-99 świątynię uroczyście poświęcił biskup kielecki 29 października 1910 r. Katedra łączy w sobie cechy neoromańskie i neogotyckie, jednak tym, co najbardziej zachwyca, są polichromie autorstwa Włodzimierza Tetmajera i Henryka Uziembło. To malarska kwintesencja Młodej Polski, połączenie miłości do Boga i do utraconej Ojczyzny. Gdy rozbłysną światła, malarstwo na sklepieniach i ścianach ożywa i – jak pisała Emilia Padoł – „Duch Święty zmienia się w Orła Białego, po ścianach przechadzają się królowie i królowe Polski, a w scenie chrztu Polski księżna Dobrawa ma na sobie elementy bronowickiego stroju ludowego”.

Reklama

Uwagę przykuwają także dekoracje rzeźbiarskie, na czele z głównym ołtarzem (kopią krakowskiego ołtarza z kościoła Bożego Ciała) oraz amboną autorstwa Pawła Turbasa.

Znak nadziei

Nasza katedra to także symbol tego, że Bóg z nieszczęścia może i chce wyprowadzić dobro. Wielu z nas pamięta zapewne dramatyczny pożar dachu, do którego doszło w 2014 r. Dzięki ogromnemu wysiłkowi duszpasterzy i mobilizacji wiernych zrekonstruowane malowidła i ołtarze zachwycają teraz jeszcze bardziej. To wymowny znak nadziei tak potrzebnej i ważnej, a stanowiącej hasło przewodnie jubileuszowego czasu.

Porządek nabożeństw

Niedzielne Eucharystie w sosnowieckiej katedrze sprawowane są o godz. 8, 10, 12, 18, a poza wakacjami także o godz. 16. W dni powszednie Msze św. sprawowane są o godz. 7 (z wyjątkiem wakacji), 8 i 18. W katedrze sprawowane są także cykliczne obrzędy błogosławieństw rocznych dzieci (II niedziela miesiąca, po Mszy św. o godz. 12), małżeństw (III niedziela miesiąca, po Mszy św. o godz. 12), chorych (I wtorek miesiąca, po godz. Mszy św. o 8) oraz wdów i wdowców (II wtorek miesiąca, po Mszy św. o godz. 8).

Katedra jest dostępna dla wiernych przez cały dzień – w bocznej kaplicy Matki Bożej Różańcowej trwa codziennie adoracja Najświętszego Sakramentu.

2025-02-04 13:42

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przy jednym ołtarzu

Niedziela sosnowiecka 6/2025, str. IV

[ TEMATY ]

Sosnowiec

Piotr Lorenc/Niedziela

Wspólne błogosławieństwo uczestników modlitwy

Wspólne błogosławieństwo uczestników modlitwy

Pod hasłem „Czy wierzysz w to?” z Ewangelii św. Jana obchodziliśmy kolejny Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. Czasy są trudne. Świat potrzebuje miłości.

Zatroskani o to, co wokół nas się dzieję, ale z wiarą i nadzieją w sercach, stajemy dziś w sosnowieckiej świątyni, by do Boga zanosić nasze wspólne modlitwy o jedność – powiedział ks. Mariusz Karaś, kanclerz Kurii Diecezjalnej w Sosnowcu, a zarazem diecezjalny duszpasterz ds. ekumenizmu.
CZYTAJ DALEJ

Przy jego grobie został cudownie uzdrowiony papież. Św. Feliks z Noli

[ TEMATY ]

wspomnienie

pl.wikipedia.org

Św. Feliks z Noli

Św. Feliks z Noli

Feliks żył w III w., był synem legionisty rzymskiego Hermiasa, który osiedlił się w Noli, na południe od Neapolu.

Kiedy Feliks przyjął święcenia kapłańskie, wybuchło prześladowanie wyznawców Chrystusa za panowania Decjusza. Feliks był torturowany. Jego poranione ciało wleczono po ostrych muszlach i skorupach. Udało mu się jednak ujść z więzienia. Ukrywał się przez pewien czas w wyschniętej studni. Po śmierci Decjusza powrócił. Ponieważ jednak skonfiskowano mu majątek rodzinny, żył z pracy swoich rąk. Po śmierci schorowanego Maksyma został wybrany na biskupa Noli, ale odmówił przyjęcia godności, proponując na to stanowisko Kwintusa.
CZYTAJ DALEJ

Uczniowie niosą pokój, a pokój w Biblii oznacza pełnię życia

2026-01-14 21:08

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Didgeman/pixabay.com

Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję