Reklama

Niedziela Rzeszowska

Barbara święta o Ropczycach pamięta

Górnicy, artylerzyści, marynarze, kamieniarze i kowale czczą św. Barbarę, która jest ich patronką. Do tej listy dołączyć trzeba sporą grupę wiernych z Ropczyc, którym ta Święta również patronuje.

Niedziela rzeszowska 1/2025, str. IV

[ TEMATY ]

Ropczyce

Ewelina Stępień

Pamiątkowe zdjęcie uczestników Mszy św. jubileuszowej

Pamiątkowe zdjęcie uczestników Mszy św. jubileuszowej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafianie z „Górki”, bo tak miejscowi określają parafię św. Barbary w Ropczycach, mieli dodatkową okazję by uczcić swoją Patronkę. W jej liturgiczne wspomnienie licznie zgromadzeni wierni dziękowali za 25 lat istnienia parafii. Nie był to jednak tylko krótki moment dziękczynienia, bowiem uroczysty odpust poprzedzony był misjami parafialnymi, w czasie których ks. Nikodem Rybczyk, diecezjalny duszpasterz rodzin, przypominał o Świętej Patronce, stawiając ją jako wzór do naśladowania.

Ale nie tylko misje święte wprowadzały parafian do uroczystości 25-lecia parafii. Przygotowania do tego wydarzenia trwały przez cały rok. W szczególny sposób czyniono to podczas nabożeństw fatimskich od maja do października. W przygotowania wpisała się również Pielgrzymka Parafii i Ludzi Pracy do Białegostoku po relikwie bł. ks. Jerzego Popiełuszki, które zagościły w parafii w 40. rocznicę jego męczeńskiej śmierci. Ważnym i pięknym zwyczajem jest lokalna tradycja odmawiania Koronki do Miłosierdzia Bożego przy osiedlowej kapliczce. Od czasu, kiedy wybudowano kościół, wierni gromadzą się na Koronkę także w kościele przy relikwiach bł. ks. Michała Sopoćki. To piękna, oddolna inicjatywa, godna naśladowania. Bez względu na pogodę grupa wiernych modli się o godz. 15 za całą parafię. W ramach przygotowań na przełomie września i października wierni pielgrzymowali do grobów Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Rzymie, nawiedzając także Loreto i Asyż, gdzie 4 października uczestniczyli w odpuście.

Te i inne wydarzenia były okazją do duchowego przygotowania do dziękczynienia za 25 lat istnienia parafii. Uroczystościom jubileuszowym przewodniczył bp Jan Wątroba. Jubileusz zgromadził rekordową liczbę kapłanów. Jak można było później usłyszeć od wiernych – „takiej koncelebry jeszcze u nas nie było”. Kapłani, którzy pracowali w parafii, kapłani z dekanatu, rodacy, jak również siostry zakonne, pochodzące z parafii, stanowili sporą grupę modlących się. W kazaniu ks. Nikodem Rybczyk połączył odpust, zakończenie misji parafialnych i jubileusz, wskazując na św. Barbarę, która w ropczyckiej parafii jest czczona od 25 lat. Biskup Jan Wątroba, który w tym dniu przeżywał swoje urodziny, podziękował uczestnikom i wskazał, że Barbara święta nie tylko o górnikach pamięta, ale także o całej ropczyckiej wspólnocie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2024-12-28 17:08

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bardzo chcieli mieć swój kościół

Niedziela rzeszowska 5/2022, str. IV

[ TEMATY ]

Ropczyce

prezentacja parafii

Archiwum parafii

Tak wyglądał kościół przed położeniem tynków

Tak wyglądał kościół przed położeniem tynków

Historia kościoła w Ropczycach – Czekaju rozpoczęła się wraz z organizowaniem punktów katechetycznych. Jest dowodem wytrwałości i odwagi mieszkańców i duszpasterzy.

Katechizacja dzieci i młodzieży, po zakazaniu przez reżim nauczania religii w szkołach, odbywała się tutaj w domach prywatnych, m.in. u Salomei Kępki, Teresy Kani i Urszuli Kasprzyk.
CZYTAJ DALEJ

Nowy pastorał Leona XIV: Chrystus wstępujący do Ojca

2026-01-09 09:13

[ TEMATY ]

Leon XIV

Vatican Media

Nowy pastorał papieski ukazuje Chrystusa już nie przybitego gwoździami męki, lecz z ciałem uwielbionym, w akcie wstępowania do Ojca. Znamienne, że Leon XIV posłużył się nim po raz pierwszy 6 stycznia 2026 roku, w uroczystość Objawienia Pańskiego, podczas zamknięcia Drzwi Świętych Bazyliki św. Piotra i zakończenia Jubileuszu 2025 roku - informuje Vatican News.

Pastorał Leona XIV, stylistycznie nawiązuje do pastorału, który dla papieża Pawła VI wykonał rzeźbiarz Lello Scorzelli. Tamten pastorał przedstawiał Chrystusa Ukrzyżowanego. Nowy pastorał papieski Leona XIV ukazuje natomiast Chrystusa już nie przybitego gwoździami męki, lecz z ciałem uwielbionym, w akcie wstępowania do Ojca. „Jak w ukazaniach Zmartwychwstałego, przedstawia On swoim uczniom rany krzyża jako jaśniejące znaki zwycięstwa, które – nie usuwając ludzkiego cierpienia – przemieniają je w brzask życia Bożego” – wyjaśnia Biuro Papieskich Celebracji Liturgicznych, które informuje o szczegółach związanych z nowym pastorałem.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję