Reklama

Niedziela Legnicka

Przyjęli strój duchowny

7 grudnia w katedrze odbyła się uroczystość obłóczyn 3 kleryków z 3. roku seminarium duchownego.

Niedziela legnicka 51‑52/2024, str. III

[ TEMATY ]

Legnica

Ks. Waldemar Wesołowski/Niedziela

Klerycy z przełożonymi i rodzicami

Klerycy z przełożonymi i rodzicami

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Uroczystej Mszy św. z udziałem przełożonych, wykładowców i duszpasterzy, rodzin i bliskich alumnów przewodniczył biskup pomocniczy Piotr Wawrzynek. Choć klerycy formację odbywają obecnie w Metropolitalnym Seminarium Duchownym we Wrocławiu, moment obłóczyn przeżywali w swojej diecezji, do której będą inkardynowani jako diakoni i prezbiterzy.

– Wspominamy św. Ambrożego, wielkiego biskupa, doktora Kościoła, który całym sercem ukochał Jezusa. Chcemy prosić Boga o to, by wzbudzał w Kościele pasterzy kochających Boga i ludzi, na podobieństwo św. Ambrożego. Modlimy się za tych kleryków, aby ich decyzja, którą wyrażą, rzeczywiście mogła w nich wzrastać. Chcemy też modlić się o nowe powołania dla diecezji i całej metropolii – powiedział we wstępie do Mszy św. bp Wawrzynek.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

W homilii bp Piotr rozważał, czym jest powołanie. Podkreślił, że wszystko zaczyna się od odkrycia Pana w sercu, od zdolności słuchania Go. – Każdy powołany pamięta te momenty, kiedy czuł, że Pan go pociąga, a potem odpowiada Bogu z przekonaniem, że w tym będzie szczęśliwy – mówił. Zaznaczył też, że choć Pan powołuje, to nie wszyscy ten głos chcą słyszeć albo odpowiedzieć na niego. Nawiązując do Ewangelii, w której Jezus powoływał pierwszych uczniów, zaznaczył, że powołanie to przede wszystkim wezwanie do bliskości z Jezusem. – Nie wolno tego zatracić. To jest pierwsze: być z Panem, odpowiedzieć na wezwanie do bycia w bliskości Jego serca. Nie ma innej drogi do tego, by stać się rybakiem ludzi – mówił. Zaznaczył też, że Jezus powołuje tych, których sam chce i powołuje ich, żeby posłać tam, dokąd sam zechce. – Dziś, kiedy wyrazicie wolę i chęć włączenia do grona kandydatów do diakonatu i prezbiteratu, odpowiecie na to wezwanie: tak, chcę – kontynuował.

Biskup Wawrzynek zwrócił uwagę, że dzień ten jest okazją dla wszystkich kapłanów, bez względu na staż, do tego, by na nowo uświadomić sobie znaczenie łaski powołania. To łaska spotkania z Jezusem i z drugim człowiekiem. To spotkanie w miłości. – Jezus chce ciebie w tej misji. I ty zechciej służyć Jemu. Siła nie pochodzi od ciebie, to nie świat daje siłę, ale On. Pieczęcią tego powołania jest twoja odpowiedź: chcę, z Bożą pomocą – mówił.

– Niech Pan umacnia was w waszych decyzjach, niech prowadzi was i wszystkich powołanych – zakończył.

Po homilii klerycy zostali przestawieni i włączeni do grona kandydatów do święceń diakonatu i prezbiteratu. W ten sposób oficjalnie zostali wezwani do publicznego wyrażenia zamiaru przyjęcia święceń pod koniec formacji seminaryjnej. Natomiast po Komunii św. włożyli strój duchowny i białą komżę, która przypomina szatę chrzcielną i jest znakiem nowego człowieka.

Klerycy, którzy przyjęli strój duchowny to: Konrad Skuratko z parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Mierczycach, Adam Swatek z parafii Świętych Piotra i Pawła w Osłej, Wiktor Ziembowicz z parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Chojnowie.

2024-12-17 12:16

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kamiennogórzanie w Łagiewnikach

[ TEMATY ]

Legnica

Daniel Miller

W sobotę, 19 listopada w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach miał miejsce Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. W tym wydarzeniu wzięli udział pielgrzymi z parafii pw. Matki Bożej Różańcowej w Kamiennej Górze.

Na tę uroczystości z Kamiennej Góry pojechała 52 osobowa grupa pielgrzymów: dzieci, młodzież, rodzice, nauczyciele, Liturgiczna Służba Ołtarza. Opiekę nad grupą sprawował kleryk Łukasz Kusztra, odbywający w parafii praktykę duszpasterską. Kamiennogórscy pielgrzymi wyjechali w godzinach porannych, jednakże mimo wczesnej pory, każdy z uczestników był pełen energii i chęci. Podczas podróży w autokarze panowała wspaniała i serdeczna atmosfera. Nie zabrakło modlitwy i śpiewów. Pomimo niesprzyjającej aury, obfitego deszczu, nie traciliśmy ducha. W Krakowie czekało na nas słońce. Błonia wokół Sanktuarium Bożego Miłosierdzia były wypełnione tysiącami osób, które przygotowywały się na to wydarzenie od bardzo długiego czasu. W południe rozpoczęła się Msza św., której przewodniczył metropolita krakowski kard. Stanisław Dziwisz, a homilię wygłosił biskup opolski Andrzej Czaja, przewodniczący Zespołu ds. Ruchów Intronizacyjnych. Bp Czaja w homilii zaznaczył, że w naszym życiu powinien królować ten, o którym św. Paweł w Liście do Kolosan napisał: „On jest obrazem Boga niewidzialnego, Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone”. Bp Czaja oznajmił też: „Nie jest naszym zadaniem ogłaszać Chrystusa Królem, lecz uznać Jego panowanie i poddać się Jego Prawu, Jego woli i zbawczej władzy, zawierzyć i poświęcić Mu naszą Ojczyznę i cały naród, nas samych i nasze rodziny". Po Mszy świętej nastąpiło ogłoszenie Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana przez przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski abp Stanisława Gądeckiego. „Wyznajemy wobec nieba i ziemi, że Twego królowania nam potrzeba. Wyznajemy, że Ty jeden masz do nas święte i nigdy nie wygasłe prawa. Dlatego z pokorą chyląc swe czoła przed Tobą, Królem Wszechświata, uznajemy Twe Panowanie nad Polską i całym naszym Narodem, żyjącym w Ojczyźnie i w świecie” – ogłaszał abp Gądecki.
CZYTAJ DALEJ

Uzdrowienia i ogłoszenie bliskości królestwa Bożego tworzą jedną całość

2026-01-20 10:52

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Fragment Dziejów Apostolskich rozgrywa się w Antiochii Pizydyjskiej, podczas pierwszej wyprawy misyjnej. Po pierwszym nauczaniu Pawła „w następny szabat zebrało się niemal całe miasto”, a część słuchaczy odpowiada zazdrością i sprzeciwem. Paweł i Barnaba mówią „odważnie”, a greckie słowo (parrēsiazomai) oznacza mówienie wprost, bez lęku. Paweł nie rzuca przekleństwa. Wskazuje na odpowiedzialność słuchaczy. „Sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego”. Jan Chryzostom zwraca uwagę na to przesunięcie akcentu. Nie pada zdanie: „jesteście niegodni”. Pada zdanie o samym osądzie człowieka. Zwrot ku poganom ma uzasadnienie w Piśmie. Paweł cytuje Iz 49,6: Sługa Pana zostaje ustanowiony „światłością dla pogan” i ma nieść zbawienie „aż po krańce ziemi”. W Izajaszu chodzi o misję większą niż odnowa Izraela. Łukasz pokazuje, że ta perspektywa działa w historii Kościoła. Poganie reagują radością i wielbieniem słowa Pana. Wers 48 mówi o tych, którzy zostali „przeznaczeni do życia wiecznego”. Chryzostom objaśnia to jako „oddzielenie dla Boga”. Zaraz potem pada zdanie o szybkim rozszerzaniu się słowa Pana. Chryzostom zauważa czasownik (diēphereto), „rozchodziło się” po całej okolicy. Tertulian przytacza tę scenę jako świadectwo posłuszeństwa nakazowi Jezusa - najpierw Izrael, potem narody. W święto Cyryla i Metodego widać drogę tej samej misji. Ewangelia przechodzi do nowych ludów i nowych języków bez utraty mocy.
CZYTAJ DALEJ

Ktoś zapyta z bólem: "Przecież Bóg jest dobry, a mnie spotykają same nieszczęścia…". Co odpowiedzieć?

2026-02-13 21:58

[ TEMATY ]

duchowość

pixabay.com

Największym wrogiem woli Bożej jest nasze ego – niczym król samozwańczy, który próbuje zasiąść na tronie należącym jedynie do Boga. To ego jest niczym rozkapryszone dziecko, które tupie nogą w świątyni serca, domagając się, by wszystko było po jego myśli.

Nieustannie chce udowadniać, pouczać, stawiać na swoim, wykrzykując jak bęben wojenny jedno słowo: „JA!”. Bunt, jeśli się w Tobie pojawia, jest jak fala sztormowa, która uderza o brzegi Twojej duszy, burzy pokój serca, mąci wiarę, zaciemnia widzenie. Rodzi się z niezrozumienia, dlaczego Twoje życie toczy się tak, a nie inaczej. I chociaż zdaje Ci się, że dryfujesz po ciemnym morzu zdarzeń bez latarni i bez kompasu, to właśnie wtedy ufność w Bożą mądrość jak kotwica rzucona w głębię pozwala zatrzymać się i odnaleźć punkt oparcia. Bo Boża mądrość to nie wąska uliczka naszego logicznego rozumu, ale piękna polna droga pośród wiosennych kwiatów i błękitu nieba, na której poruszają się aniołowie i święci. Nie zawsze wiesz, dokąd prowadzi, ale gdy nią idziesz, w Twojej duszy zaczyna kiełkować pokój jak źródło bijące na pustyni walki wewnętrznej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję