Reklama

Kościół

Dramat w Strefie Gazy trwa

Ponad 42 tys. Tyle osób zginęło w Strefie Gazy od października 2023 r. Ponad 100 tys. zostało rannych, a 500 tys. doświadcza klęski głodu. Dla wielu mieszkańców Strefy Gazy jedyną nadzieją jest program Rodzina Rodzinie prowadzony przez Caritas Polska.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kryzys humanitarny w Strefie Gazy pogłębia się z dnia na dzień. Ludzie zasiedlają prowizoryczne schronienia i trwają w nieustannym strachu o życie. Spośród budynków mieszkalnych 60% jest w gruzach, a 1 340 000 osób potrzebuje natychmiastowego schronienia. Jedzenie jest niemal niedostępne, a jego ceny osiągają zawrotne wartości. Kilogram cukru, w przeliczeniu na złotówki, kosztuje 62 zł, a kilogram pomidorów – ok. 320 zł.

Cierpienie nie do opisania

Iman mieszkała w okolicach miasta Gaza. Od eskalacji konfliktu w październiku 2023 r. wraz z rodziną przeprowadzała się już dziesięć razy. W trwającej wojnie zginął jej najmłodszy syn, straciła też sklep będący źródłem utrzymania rodziny. Ma jeszcze dwójkę dzieci, które zostały ranne, i opiekuje się ojcem chorującym na nowotwór. – Ta wojna jest najcięższa ze wszystkich, straciłam wielu bliskich, wielu przyjaciół. Straciliśmy całe nasze życie. Jesteśmy zniszczeni psychicznie, ekonomicznie, społecznie, wszystko jest zniszczone – mówi Iman. Rodzina nie ma gdzie mieszkać, dni spędzają wśród gruzów, na noc udają się do zbiorowego schronu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Na ratunek Strefie Gazy

W ekstremalnie trudnych warunkach w Strefie Gazy działa niewiele organizacji humanitarnych. Ich członkowie obecni na miejscu pracują z narażeniem życia. Dla Iman, jej rodziny i pozostałych mieszkańców Strefy Gazy ich wsparcie to być albo nie być. Obecna jest tam Caritas z programem Rodzina Rodzinie.

Reklama

– Niesienie pomocy w Strefie Gazy jest bardzo trudne. Często nie ma możliwości dojazdu do miejsc, gdzie pomoc jest najbardziej potrzebna, przez blokady i brak lub anulowanie zezwoleń. Do tego jest niebezpiecznie – prawie 1000 pracowników służby zdrowia i organizacji humanitarnych zginęło – mówi Radosław Sterna, kierownik ds. pomocy humanitarnej w rejonie Bliskiego Wschodu Caritas Polska.

Kto pomoże, jeśli nie my?

Program Rodzina Rodzinie polega na bezpośredniej pomocy finansowej rodzinom mieszkającym na obszarach, na których trwają konflikty zbrojne. Powstał w 2016 r. jako odpowiedź na dramat Syryjczyków doświadczających wyniszczającej wojny, a dziś obejmuje wsparciem nie tylko Syrię, lecz także Strefę Gazy, Liban i Ukrainę. Mieszkańców tych regionów zabijają nie tylko pociski, ale także głód, choroby i brak opieki medycznej. Wiele osób nie ma pracy, a zarobki tych, którym udało się zdobyć zatrudnienie, nie wystarczają nawet na zakup najbardziej podstawowych produktów.

Program Rodzina Rodzinie co roku niesie pomoc ponad 6 tys. rodzin. Od początku istnienia programu pomoc otrzymały ponad 54 tys. rodzin. Wsparcie finansowe, które beneficjenci mogą przeznaczyć w dowolny sposób na zaspokojenie najpilniejszych potrzeb, pozwala im uzyskać namiastkę stabilizacji w obliczu dramatu, w którym się znaleźli.

Środki trafiają do beneficjentów za pośrednictwem lokalnych partnerów Caritas Polska: organizacji Hope Center w Syrii, Caritas Jerozolima w Strefie Gazy, Caritas Liban w Libanie oraz Caritas-Spes w Ukrainie. Pracownicy organizacji działających na miejscu najlepiej orientują się w aktualnej sytuacji i bieżących potrzebach, co daje gwarancję, że pomoc dociera tam, gdzie jest najbardziej potrzebna.

Reklama

Filarem działalności programu Rodzina Rodzinie są zaangażowanie i hojność tysięcy polskich rodzin i wspólnot kościelnych. Te ostatnie deklarują swoje wsparcie na okres roku, co znacznie ułatwia planowanie i dostarczanie pomocy w sposób długofalowy.

Pomóż potrzebującym rodzinom!

• Dokonaj wpłaty na stronie caritas.pl/rodzina,

• zrób przelew BLIK na telefon o tytule: Rodzina Rodzinie, pod numer +48 668 070 000,

• wpłać dowolną kwotę na konto: 77 1160 2202 0000 0000 3436 4384 tytułem: Rodzina Rodzinie,

• skontaktuj się z opiekunem wspólnot kościelnych: parafie@caritas. org.pl .

Za treść artykułu odpowiada wyłącznie Caritas Polska.

2024-11-19 11:04

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Od dekady nie zaznali pokoju

Aisha ma 10 lat, czyli tyle, ile trwa wojna w Jemenie. Tak jak wiele jemeńskich dzieci nie zna innej rzeczywistości. Mieszkańców Jemenu od 2018 r. wspiera Caritas Polska, niosąc pomoc żywnościową i medyczną.

Oczy świata zwrócone są tam, gdzie wybuchają nowe konflikty, tymczasem w Jemenie wojna trwa od dekady, co skazuje kraj na zapomnienie. Oznacza to mniej wsparcia z zewnątrz, choć ponad 80% mieszkańców Jemenu potrzebuje pilnej pomocy humanitarnej. Bardzo dotkliwy jest brak bezpieczeństwa żywnościowego. W wyniku zaostrzenia sytuacji w Strefie Gazy podrożał transport, a w związku z toczącą się wojną na Ukrainie ceny żywności wzrosły o 40%.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Wbrew prawom natury. Fenomen nierozkładającego się ciała św. Bernadetty Soubirous

2026-03-13 21:29

[ TEMATY ]

św. Bernadetta Soubirous

pl.wikipedia.org

Zmumifikowane ciało siostry Bernadetty po ekshumacji w 1925 roku

Zmumifikowane ciało siostry Bernadetty po ekshumacji w 1925 roku

Po śmierci, która nastąpiła 16 kwietnia 1879 roku, zwłoki 35-letniej wizjonerki z Lourdes s. Marii-Bernardy Bernadetty Soubirous przez trzy dni były wystawione w kaplicy.

Fragment książki "Boskie interwencje", Dom Wydawniczy "Rafael". Do kupienia w naszej księgarni: ksiegarnia.niedziela.pl.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję