Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Naucz nas ufać Bogu

Kościół katolicki 8 września świętuje Narodzenie Najświętszej Maryi Panny. Od 6 listopada 1753 r. ten tytuł nosi także parafialny kościół w Oleszycach z nadania biskupa przemyskiego Wacława Hieronima Sierakowskiego. Parafia powstała jednak wcześniej, ustanowiona decyzją bp. Mikołaja Odrowąża Błażejewskiego z 30 sierpnia 1458 r.

Niedziela zamojsko-lubaczowska 38/2024, str. I

[ TEMATY ]

Oleszyce

Ks. Artur Schodziński

Procesja eucharystyczna

Procesja eucharystyczna

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W dniu Matki Bożej Siewnej Parafia w Oleszycach obchodzi swoje święto patronalne. Poprzedza je uroczysta Eucharystia na cmentarzu komunalnym sprawowana w intencji zmarłych tam spoczywających. W wygłoszonej wtedy homilii proboszcz oleszycki ks. Artur Schodziński uświadamiał, jak ważna rzeczą jest świętość w naszym życiu. – Świętość to oderwanie od tego, co nie prowadzi nas do łączności z Panem Bogiem. Świętość nie jest tylko dla mistyków, ale dla każdego człowieka. Przychodzi moment śmierci, nie zabieramy z sobą nic materialnego. Zabieramy na tamten świat niematerialny dorobek naszego życia, nasze dobre uczynki, to wszystko co ma wartość w oczach Boga. Nasze życie powinno być wzrastaniem ku świętości. Potrzebna jest świadomość, że do świętości jesteśmy powołani. Trzeba się troszczyć o nasze zbawienie. Modlić się za zmarłych i pracować nad sobą, byśmy wszyscy kiedyś byli w niebie – mówił w homilii.

Reklama

W uroczystość Narodzenia NMP odbył się doroczny odpust parafialny. Koncelebrowanej Eucharystii odpustowej przewodniczył redemptorysta z Tuchowa, o. Aleksander Ćwik. W odpustowym kazaniu zachęcał, by zachwycić się Matką Bożą w święto Jej narodzenia. Kaznodzieja podkreślił także, że Matka Boża była człowiekiem. Przyszła na świat w rodzinie, miała rodziców. W rodzinie się wychowywała, pomagała, wzrastała. Przez całe swoje życie wykazywała zaufanie Panu Bogu. Wiele uwagi w homilii o. Aleksander poświęcił rodzinie. Jak ona jest ważna i potrzebna. Jest miejscem wychowania, formowania się człowieka. Miejscem wiary, nawiązywania relacji z Bogiem. Szacunku i opieki dzieci wobec starszych. Za wzór dla rodzin dał Świętą Rodzinę.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Suma odpustowa zakończyła się procesją eucharystyczną wokół kościoła i śpiewem Ciebie Boga wysławiamy, poświęceniem zboża i nasion pod nowy zasiew oraz błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.

W historii oleszyckiego kościoła największy odpust miał miejsce w 1907 r. z udziałem około 12 tys. wiernych podczas którego Eucharystię sprawował i homilię wygłosił metropolita lwowski abp Józef Bilczewski, wielki czciciel Matki Bożej. Ten święty arcybiskup w przeddzień odpustu poświęcił odbudowany i rozbudowany kościół po wielkim pożarze w maju 1901 r. Jego relikwie czczone są w oleszyckiej świątyni. Proboszcz ks. prał. Michał Goniak zatroszczył się o to, by wystrój kościoła świadczył o jego maryjności. Po przekroczeniu bramy, na placu przykościelnym, stanęła figura Matki Bożej, która gestem rąk zaprasza do wejścia na modlitwę do wnętrza świątyni. W niej w ołtarzu głównym jest obraz Matki Bożej Siewnej, przyozdobiony srebrną sukienką i koronami nałożonymi przez bp. Mariusza Leszczyńskiego podczas jednego z odpustów. Zawieszone przy nim wota świadczą o cudach doznanych za Jej wstawiennictwem. Jeden z witraży w prezbiterium poświęcony jest Narodzeniu NMP. Ozdobą kościoła są dwa duże witraże zatytułowane: Matka Boża w Piśmie Świętym i Czarna Madonna – Królowa Polski w dziejach narodu polskiego. Ich autorem jest wybitny witrażysta Polski prof. Jerzy Skąpski z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

2024-09-17 14:50

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dożynkowe dziękczynienie

Niedziela zamojsko-lubaczowska 36/2025, str. II

[ TEMATY ]

Oleszyce

oleszyce.pl

Korowód dożynkowy w drodze do kościoła

Korowód dożynkowy w drodze do kościoła

Czas na podziękowanie Panu Bogu i rolnikom za wykonaną pracę.

Tym dniem w parafii i gminie Oleszyce była niedziela 24 sierpnia br.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

75 lat modlitwy i spotkań. Jubileusz parafii przy Wittiga

2026-03-15 18:30

Marzena Cyfert

Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu

Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu

Gdy w 1951 r. powstawała parafia NMP Matki Pocieszenia, liczyła niespełna trzy tysiące wiernych. Dziś pośród akademików i parkowych alei nadal jest miejscem modlitwy i spotkania z Bogiem. Podczas jubileuszowej Eucharystii bp Jacek Kiciński przypomniał, że właśnie z takich – często niewielkich – wspólnot buduje się Kościół.

– Cieszę się, że dzisiaj razem możemy dziękować Panu Bogu za jubileusze, które tutaj przeżywamy. A pokazują nam one, jak żywą wspólnotą wiary jest to miejsce – ta parafia i ta świątynia – mówił ksiądz biskup i przypomniał o przeżywanych jeszcze w tym miejscu jubileuszach 50-leciu DA Redemptor i 100-leciu obecności sióstr Służebniczek NMP.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję