Makryna urodziła się w Cezarei Kapadockiej, była córką św. Bazylego Starszego, retora, oraz jego żony Emmalion (Emmalii), która także uchodziła za świętą. Małżeństwo to wydało na świat pięć córek i pięciu synów. Makryna po przedwczesnej śmierci narzeczonego poświęciła się wychowywaniu młodszego rodzeństwa. Wraz z domownikami prowadziła życie na wpół klasztorne.
Trzech braci Makryny zostało świętymi: Bazyli Wielki, Piotr – biskup Sebasty i Grzegorz – biskup Nyssy. O jej życiu dowiadujemy się z pism jej brata – św. Grzegorza z Nyssy. Napisał on Żywot św. Makryny oraz Dialog z siostrą Makryną o duszy i zmartwychwstaniu.
Żywot św. Makryny to najstarsza zachowana wielka biografia chrześcijańska kobiety dziewicy, napisana w formie listu. Powstała najprawdopodobniej po powrocie Grzegorza z Jerozolimy, zimą 381-382 r. Święty Grzegorz opisuje w niej dzieje życia Makryny, składa obszerną relację ze spotkania z nią na kilka dni przed jej śmiercią i daje szczegółowy opis jej pogrzebu. Prawdziwym klejnotem duchowym, który zapisał św. Grzegorz, jest modlitwa Makryny na łożu śmierci. Życie swojej siostry św. Grzegorz przedstawił jako wzór doskonałego dziewictwa i poświęcenia się Bogu.
18 października, w trakcie obrad synodu biskupów o rodzinie do grona świętych zostaną włączeni Ludwik i Zelia Martin – postanowił papież podczas zwyczajnego konsystorza publicznego. Po raz pierwszy w dziejach podczas jednej uroczystości kanonizowani będą małżonkowie. Tego samego dnia do grona świętych zostaną włączeni włoski kapłan Wincenty Grossi oraz hiszpańska zakonnica, Maria od Niepokalanego Poczęcia.
Beatyfikowani w 2008 r. Zelia i Ludwik Martin mieli dziewięcioro dzieci. Okres dzieciństwa przeżyło tylko pięć córek, z których wszystkie zostały zakonnicami, w tym Teresa (karmelitanka, kanonizowana w 1925 r.) i Leonia (s. Franciszka Teresa, wizytka, której proces beatyfikacyjny rozpoczął się we Francji w styczniu br.).
Szanowni Państwo Parlamentarzyści,
Siostry i Bracia,
przeżywamy dzisiaj jedno z najmłodszych świąt liturgicznych: święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Papież Benedykt XVI, zaproponował Episkopatom poszczególnych krajów, by te – upamiętniając Rok Kapłański – wprowadziły to święto do kalendarzy liturgicznych swoich diecezji, tak, by pomiędzy uroczystością Zesłania Ducha Świętego i Trójcy Przenajświętszej, oddzielnym świętem, uwielbić kapłaństwo Chrystusa, a także uświadomić wszystkim chrześcijanom ich powołanie do kapłaństwa wspólnego, w które zostali włączeni od momentu chrztu świętego i które – jak uczy Katechizm – polega na uświęcaniu świata, na consecratio mundi, poprzez codzienne ofiarowywanie Bogu swojego życia. „Wszystkie bowiem uczynki - to cytat z Katechizmu - modlitwy i apostolskie przedsięwzięcia, życie małżeńskie i rodzinne, codzienna praca, wypoczynek ducha i ciała (…), a nawet utrapienia życia, jeśli są cierpliwie znoszone, stają się duchowymi ofiarami miłymi Bogu przez Jezusa Chrystusa (…). W ten sposób ludzie świeccy, jako pobożnie działający wszędzie czciciele Boga, właśnie uświęcają świat dla Niego” (KKK, 901).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
