Celebracje jubileuszu rozpoczęła Msza św. pod przewodnictwem bp. Jana Piotrowskiego, w licznej asyście kapłanów związanych z CD Wesoła 54.

Dialog i obrzeża

Ks. prof. Rafał Dudała, duszpasterz środowiska akademickiego i postakademickiego, zaznaczył misję Centrum: być wciąż świadkiem potrzeb człowieka naszej epoki, służyć ludziom w kwestiach duchowych, społecznych, kulturowych w otwartości na wszelkie postawy poszukujące. – Od dziesięciu już lat, nie idziemy drogą utartą, nie odtwarzamy znanych powszechnie schematów, a miejsce dla siebie odnajdujemy na obrzeżach, raczej w dialogu niż pouczaniu. Będąc w domu, dbamy, by jego okna i drzwi były stale szeroko otwarte – zaznaczył. Bo, jak napisał niegdyś patron kościoła akademickiego, św. Jan Paweł II, chodzi o to, aby „być świadkami potrzeb człowieka naszej epoki”…

Ks. Dudała przypomniał m.in., że od pierwszych dni wojny na Ukrainie Centrum, poza wieloma aktywnościami, stało się „namiotem spotkania dla wspólnoty greckokatolickiej”. – Biskupie Janie, pochyl się nad nami w modlitwie, byśmy mieli odwagę, pokorę i siłę, by nie ustać w drodze na spotkanie z Panem – mówił.

Człowiek jest drogą Kościoła

– Gdy dzisiaj obchodzimy 10-lecie uroczystego poświęcenia kościoła akademickiego św. Jana Pawła II, jakiego dokonał ówczesny biskup kielecki Kazimierz Ryczan, przychodzi na myśl historia kaplicy akademickiej przy ul. Wesołej 54, to miejsce ma bowiem swoje wcześniejsze dzieje: akademickiej obecności i pobożności – mówił bp Piotrowski w homilii.

– Lata minęły od encykliki Jana Pawła II „Redemtor hominis” [1979 r., przyp. red.] , ale niezależnie od sytuacji ekonomicznej, społecznej, politycznej, kulturowej, w jakiej jesteśmy, niesie ona znamienną prawdę, że to człowiek jest drogą Kościoła – podkreślał za Janem Pawłem II biskup kielecki. Przestrzegał, aby „chrześcijanie nie rezygnowali z chrześcijańskiej wizji człowieka, stworzonego na obraz i podobieństwo Boga”. – Takiej antropologii św. Jan Paweł II pozostawał zawsze wierny i stał się wiarygodnym świadkiem miłości Boga i bliźniego – mówił bp Piotrowski. Zachęcał do „papieskiego spojrzenia na człowieka”, szanującego piękno wiary i rozumu.

Zauważył, że „nieporządek cywilizacyjny, polityczny, kulturowy, obyczajowy pierwszych dziesięcioleci XX wieku to powód degradacji człowieka, spowodowany złą antropologią”. – Miejmy rozwagę i odwagę żyć tym, co wynika z Bożego prawa i Ewangelii – zachęcał biskup kielecki.

Poloneza czas zacząć

Po Eucharystii uczestnicy wydarzenia przeszli na pobliski Skwer im. S. Żeromskiego, gdzie trwała wielogodzinna zabawa i integracja pn. „Festyn rodzinny”. Rozpoczął go wspólny taniec poloneza, pod kierunkiem znanego wodzireja, następnie był recital szlagierów muzyki popularnej, taneczne występy młodzieży, recytacja klasyki polskiej literatury, prezentacja grup WESOŁEJ 54. Dopełnieniem dobrej zabawy była strefa dziecięca i konkursowa oraz wspólny obiad z tortem urodzinowym. Na zakończenie w godzinach wieczornych – Akatyst do Ducha Świętego.

Stawiła się większość grup i wspólnot związanych z CD Wesoła 54, a to niemałe gremium. Wyliczmy najważniejsze: Szkoła Pisania Ikon, Wspólnota Dobrego Słowa i Eucharystii, Talent – Duszpasterstwo Pracodawców i Przedsiębiorców; działa ośrodek psychologiczny, jest duszpasterstwo turystyczne, samorządowców, Ruch Czystych Serc, są kursy językowe, grupa charytatywna, Klub Inteligencji Katolickiej, Grupa Al-Anon, są ponadto tzw. randki małżeńskie, powstają musicale biblijne, działa Kino Wartości. Są zajęcia dla zainteresowanych Biblią.

Jak powiedział Piotr Świerczyński, prowadzący Scholę przy kościele akademickim, wytworzyła się tutaj realna wspólnota miasta. I spotkanie na festynie było tego namacalnym dowodem. Rektorzy uczelni na pogawędkach z przedsiębiorcami i zakonnikami, studenci dyskutujący z członkami KIK-u, pisarze ikon z rozstawionym sztalugami, tancerze z musicali i Chrześcijańskiego Teatru Tańca w szalonym korowodzie. Słodkości, muzyka i otwartość na tych stojących z boku, przyglądających się – budowały atmosferę radosnego Kościoła.