Przynależność do różnych wspólnot nie powinna zamykać wiernych na potrzeby całego Kościoła, lecz jednoczyć ich w działaniu dla dobra wspólnego. W ten sposób funkcjonuje parafia Matki Bożej Królowej Pokoju na Młocinach.
Na terenie parafii mieszka 4 tysiące osób. Na niedzielną Eucharystię uczęszcza ok. 800 wiernych i jak podkreślają członkowie różnych grup, ten kameralny charakter sprzyja tworzeniu rodzinnej atmosfery. Sami postrzegają swoją parafię jako swoisty fenomen w stolicy. Wspólnie kreują oraz animują życie swojej wspólnoty. Przy kościele działa ok. 10 grup. Prężnie rozwija się powstała z oddolnej inicjatywy grupa zrzeszająca ok. 14 małżeństw. Ponadto liczną wspólnotę stanowi Liturgiczna Służba Ołtarza, Żywy Różaniec czy dziecięce schole oraz Domowy Kościół.
Inicjatywy
Wszyscy członkowie grup angażują się w rozmaite przestrzenie funkcjonowania swojej parafialnej wspólnoty, począwszy od spraw administracyjno-prawnych, poprzez organizację różnych zbiórek na rzecz potrzebujących aż po animowanie spotkań i życie duchowe. Przy Dzierżoniowskiej 7 można spotkać cały przekrój społeczny.
– Poważne myślenie ludzi świeckich o Kościele jest ważną cechą naszej wspólnoty. Towarzyszy nam wszystkim poczucie, że parafia nie należy do księdza. Tu nie liczą się tylko pomysły duszpasterza, ale również pomysły i zaangażowanie wiernych, którzy traktują tę parafię jako swoją własną – mówi ks. Jarosław Kotula, proboszcz parafii.
Reklama
Przewodniczący Rady Parafialnej Grzegorz Karpiński zwraca uwagę na wsparcie potrzebujących. – Nasza parafia jest bardzo wrażliwa na potrzeby innych osób. Realizujemy wiele projektów – podkreśla.
W minionym roku parafianie m.in. na Pomoc Kościołowi w Potrzebie, Caritas, budowę studni w Afryce, opiekę nad chorymi czy wsparcie misjonarzy zebrali ponad 60 tys. złotych.
– Czujemy się tutaj jak w rodzinie. Mamy możliwość wymiany doświadczeń i problemów. Wszyscy czują się częścią tej wspólnoty – podkreśla Sylwia Migdał, należąca do Domowego Kościoła.
Miejsce spotkania
Wiele spośród osób, które zdecydowały się na przeprowadzkę w inne miejsce, nadal utrzymuje kontakt ze wspólnotą parafialną na Młocinach. Integracji wiernych sprzyja również ładny teren przykościelny, wykorzystywany na pikniki i spotkania.
– Jest gdzie się spotkać i jest na to zapotrzebowanie z dwóch stron – ksiądz chce się spotkać i ludzie chcą się spotkać – podkreśla Wiesław Krzeszowski, uczestnik Odnowy w Duchu Świętym.
Na terenie parafii działa również Dom Pomocy Społecznej, siedzibę ma Seminarium Misyjne Redemptoris Mater. Posługują tutaj również siostry ze Zgromadzenia Urszulanek Serc Jezusa.
Można stwierdzić, że na Młocinach mamy do czynienia w pewnym stopniu z miejscem, o którym mówi papież Franciszek: „Parafia jest miejscem, w którym powinniśmy się czuć kochani, parafia jest domem radości, miłości i bliskości”. Z całą pewnością do tego właśnie zmierzają wierni i duszpasterze z tej wspólnoty.
W polskim kalendarzu świąt pojawiła się nowa, stała data. Prezydent podpisał ustawę, która wprowadza do porządku prawnego kolejne święto państwowe obchodzone w kwietniu. Nowe przepisy mają wymiar przede wszystkim symboliczny, ich celem jest podkreślenie znaczenia określonej grupy obywateli w historii państwa.
Choć dzień ten nie będzie ustawowo wolny od pracy, ustawodawca uznał, że wymaga on odpowiedniego uhonorowania. Zmiana wpisuje się w szerszy nurt działań, które wzmacniają politykę pamięci i przypominają o osobach, które szczególnie odczuły konsekwencje konfliktów zbrojnych. To także sygnał, że państwo chce porządkować kalendarz ważnych rocznic i nadać im oficjalny, jednolity charakter w całym kraju.
Prezydent USA Donald Trump oświadczył we wtorek, że nie jest zadowolony z Hiszpanii i powiadomił, że Stany Zjednoczone nie będą już handlować z tym krajem. Dodał, że nie jest też zadowolony z Wielkiej Brytanii.
- Powiedziałem Scottowi (Bessentowi, ministrowi finansów), by zerwał z nimi wszelkie kontakty (handlowe) - oznajmił Trump podczas spotkania z kanclerzem Niemiec Friedrichem Merzem w Białym Domu.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
