Reklama

Niedziela na Podbeskidziu

Po góralsku

Zespół Regionalny Romanka z Sopotni Małej kultywuje tradycje góralskie w swojej miejscowości.

Niedziela bielsko-żywiecka 3/2024, str. VI

[ TEMATY ]

kolędowanie

Robert Karp

Zespół regionalny Romanka kolęduje na dziedzińcu kurii

Zespół regionalny Romanka kolęduje na dziedzińcu kurii
Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Reklama

Jedną z takich tradycji jest kolędowanie Trzech Króli Sopotniańskich, którzy chodzą od domu do domu w Sopotni Małej. Jak podkreśla kierownik ZR Romanka, przewodniczący Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego Romanka w Sopotni Małej Paweł Jafernik, rozpoczyna się ono w uroczystość Trzech Króli 6 stycznia Mszą św. w kościele św. Jana Chrzciciela w Sopotni Małej i trwa do 8 stycznia. Po Mszy św. kolędnicy odwiedzają kolejne domostwa w Sopotni Małej, prezentując zgodnie z tradycją historię Trzech Króli. Kolędowanie kończy potańcówka, na którą kolędnicy zapraszają mieszkańców wsi. – Zwyczaj kolędowania Trzech Króli sięga dawnych czasów w Sopotni Małej i trwa po dziś. W obrzędach Trzech Króli występują pełnoletni kawalerowie w składzie: Trzej Królowie, zwani potocznie królem czerwonym, żółtym i czarnym, anioł, żyd i sługa żyda August wraz z kapelą góralską. Śpiewają kolędy, składają domownikom życzenia, okolędowują panny na wydanie, jeśli takowe mieszkają w gospodarstwie, obtańcowuja gospodynię, a za otrzymane datki zapraszają na wspomnianą wspólną zabawę w remizie. Dawniej zabawa odbywała się przez trzy wieczory po zakończeniu każdego dnia kolędowania. Aktualnie nasz zespół kultywuje tę tradycję – mówi Niedzieli Paweł Jafernik. Dodaje, że tym roku obrzęd kolędowania Trzech Króli można było zobaczyć 14 stycznia podczas tegorocznych Żywieckich Godów. W zeszłym roku muzycy kolędowali Europie i całemu światu wspólnie z góralami z Polski, Słowacji i Czech.

W ostatnim czasie Romankę można było usłyszeć w kościele św. Jana Chrzciciela w Sopotni Małej na VII Góralskiej Pasterce. Przygotowali oprawę muzyczną liturgii, a po Mszy św. dali krótki koncert kolęd. Jak podkreślił proboszcz ks. Adam Ciapka, to wydarzenie jest wyjątkowym połączeniem tradycji góralskiej z obchodami narodzenia Jezusa Chrystusa i stanowi szczególny moment duchowego przeżycia i wspólnoty. Ta liturgia łączy w sobie piękno góralskiej kultury i głębię wiary chrześcijańskiej. Do 2 lutego w tej parafii można oglądać góralską szopkę. O wyjątkowości stajenki świadczy to, że wszystkie znajdujące się w niej osoby łącznie ze Świętą Rodziną i Dzieciątkiem Jezus to lalki ubrane w stroje góralskie. Budynek szopki został wykonany z drewna. W tej odsłonie pojawiły się też nowe figury reprezentujące górali istebniańskich z Beskidu Śląskiego.

Zespół Romanka wystąpił także na dziedzińcu kurii bielsko-żywieckiej w dniu rozświetlenia Bożonarodzeniowego drzewka, które jest darem parafii św. Jana Chrzciciela w Sopotni Małej. Tu również wybrzmiały kolędy i życzenia po góralsku.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2024-01-16 12:54

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Deszczno. Dzieciaki kolędują

[ TEMATY ]

kolędowanie

kolędy

Deszczno

Aleksandra Smutnicka

W Szkole Podstawowej im. Noblistów Polskich w Deszcznie 23 stycznia odbył się Festiwal Kolęd.

- Przygotowania rozpoczęły się w grudniu ubiegłego roku – wyjaśnia Aleksandra Smutnicka. - Klasy 1-4 losowały tytuły kolęd, które miały zaśpiewać za kilka tygodni. W finałowych przesłuchaniach festiwalu wzięło udział 12 klas. Ocenie podlegało działanie zespołowe uczniów, poprawność wykonania, znajomość tekstów, kreatywność oraz wrażenia artystyczne. Wszyscy uczestnicy zdobyli aplauz widzów i jurorów. Występujące klasy otrzymały miejsca w klasyfikacji oraz nagrody rzeczowe przyznane przez jury.
CZYTAJ DALEJ

Pan wyrzucony przed drzwi własnego Kościoła nie odchodzi

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Z siedmiu listów Apokalipsy liturgia wybiera dziś dwa ostatnie adresy, Sardes i Laodyceę. Żaden inny fragment Pisma nie mówi ostrzej do wspólnot urządzonych. Sardes ma opinię i ma diagnozę: „masz imię, które mówi, że żyjesz, a jesteś umarły”. Onoma echeis hoti zēs, masz markę żywotności. Renoma przeżyła rzeczywistość. Miasto Sardes dwukrotnie w historii padło przez zaskoczenie, bo załoga ufała niedostępności cytadeli. List gra tą pamięcią: „stań się czujnym i umocnij resztę, która miała umrzeć... jeśli więc czuwać nie będziesz, przyjdę jak złodziej”. Nawet w martwej statystycznie wspólnocie jest „reszta”: „masz w Sardes kilka osób, co swoich szat nie splamiły”. Bóg liczy imiennie tam, gdzie opinia liczy hurtowo. Laodycea, bogate miasto bankowości, tkactwa i medycyny okulistycznej, otrzymuje list bez jednej pochwały: „znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś... a tak, skoro jesteś letni, chcę cię wyrzucić z mych ust”. Chliaros, letni. Sąsiednie Hierapolis miało gorące źródła lecznicze, Kolosy zimną wodę pitną, Laodycea zaś wodę dowożoną, letnią i mdłą. Metafora była dla adresatów geograficznie dotkliwa. Autoportret miasta: „jestem bogaty i wzbogaciłem się, i niczego mi nie potrzeba”, zostaje odwrócony punkt po punkcie: „nie wiesz, że to ty jesteś nieszczęsny i godzien litości, i biedny, i ślepy, i nagi”. Trzy branże Laodycei dostają swoje rachunki. Kup u Mnie złota w ogniu oczyszczonego, białe szaty i balsam do namaszczenia oczu. Potem, w liście najsurowszym, staje zdanie najczulsze całej księgi: „oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli ktoś posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną”. Pan wyrzucony przed drzwi własnego Kościoła nie odchodzi. Stoi i puka. Klamka jest po stronie letnich. Wieczerza czeka na jeden gest zawiasu. Dzisiejsza patronka, Elżbieta Węgierska, księżna, która po śmierci męża oddała wszystko ubogim i umarła w szpitalu własnej fundacji, mając dwadzieścia cztery lata, jest żywą odpowiedzią na list do Laodycei. To bogata, która kupiła złoto w ogniu oczyszczone. Jej róże z legendy pachną dokładnie tym, czego letnim brakuje, żarem.
CZYTAJ DALEJ

"Po prostu proszę uwierzyć, że doświadczyłem cudu". Świadectwa uzdrowienia z Ostrej Bramy

2026-11-17 11:35

[ TEMATY ]

Wilno

Ostra Brama

Adobe Stock

„Czasami tak jest, że to, co mamy na co dzień, co jest blisko nas, z czasem powszednieje. Słyszymy o cudownym wizerunku Matki Boskiej w Lourdes, a sami nie doceniamy, że na wyciągnięcie ręki, w Ostrej Bramie, mamy własny święty wizerunek, za którego sprawą dzieją się cuda” – mówi w rozmowie z TVP Wilno Wilnianin Walenty Królikowski. Jak dodaje, żywym potwierdzeniem otrzymywanych łask są relacje wiernych, które spisywane są obecnie w specjalnej księdze i przechowywane w skarbcu Ostrej Bramy.

Całość relacji: wilno.tvp.pl.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję