Sanktuarium Matki Bożej Nadodrzańskiej Królowej Pokoju od wielu lat gromadzi setki ludzi, którzy właśnie tutaj, w miejscu uświęconym krwią polskich żołnierzy, zanoszą do Boga prośby o pokój.
Charakterystyczna dla tego sanktuarium jest droga różańcowa wiodąca leśnymi duktami spod kościoła na cmentarz wojenny. Ten wyjątkowy szlak naznaczony jest 20 kapliczkami z rozważaniami wszystkich Tajemnic Różańca i 9 stacjami Kalwarii Nadodrzańskiej, upamiętniającej polskich męczenników II wojny światowej. Każdego roku w pierwszą niedzielę od maja do października idą nim pątnicy w różańcowej procesji pokutnej, modlą się o pokój i powierzają Nadodrzańskiej Pani swoje intencje.
Przy sanktuarium, staraniem jego kustosza ks. Bogdana Przybysza, powstało nowe miejsce na chwałę Boga – Góra Błogosławieństw. Nawiązuje ona do wygłoszonego przez Jezusa Kazania na Górze, którego najbardziej znaną częścią jest 8 błogosławieństw. – Budując Górę Błogosławieństw chcieliśmy pokazać drogę do zbawienia – tłumaczy ks. Przybysz. – W centrum znajduje się krzyż, bo to na nim zawisło zbawienie świata. Obok krzyża stoi figura Najświętszego Serca Pana Jezusa, do którego będziemy wołać, aby zmiłował się nad światem. Po obu stronach krzyża ustawione zostały kamienie, które mówią, jak Bogu służyć w codziennym życiu i jak otrzymać zbawienie. Te kamienie to symbol naszej walki z Goliatem grzechu. Jest ich pięć, jak pięć wezwań Matki Bożej w Medjugorie do nawrócenia i walki ze złem. Są to: sakrament pokuty, post o chlebie i wodzie, Pismo Święte, Eucharystia i Różaniec. Kamienie umieszczone u stóp usypanego wzgórza podpowiadają ludziom, jak mają żyć, by mieć Światło Boga w sobie. Na każdym umieszczone jest jedno z błogosławieństw zawartych w Kazaniu na Górze.
Będąc w Siekierkach warto wejść na Górę Błogosławieństw i przyjąć do serca przesłanie, jakie Bóg kieruje do ludzi.
Sanktuarium w Siekierkach od wielu lat jest miejscem pielgrzymek
Siekierki nad Odrą, to miejsce uświęcone krwią tysięcy żołnierzy i ich wiecznego spoczynku.
W sanktuarium Matki Bożej Nadodrzańskiej Królowej Pokoju, które niczym żołnierska strażnica strzeże polskiej granicy, jak w żadnym innym miejscu, mocno wybrzmiewa zanoszona do Boga modlitwa o pokój. „Nadodrzańska Królowo Pokoju, która z miłością spoglądasz na nas ze wzgórza nad Odrą, uproś u Boga pokój dla wszystkich narodów świata i Ojczyzny naszej”.
Od kilku tygodni świat żyje aferą Epsteina. Sprawa nabrała wielkiego rozgłosu, gdy opublikowano kilka milionów plików, zdjęć i wideo z archiwów tego amerykańskiego pedofila. Media i politycy próbują wykorzystać sprawę do celów czysto politycznych zapominając, że całą sprawą kryje się światowy proceder seksualnego wykorzystywania nieletnich. Niedziela pisała o sprawie już 6 lat temu, gdy nie było dostępne jeszcze całe archiwum Epsteina, by ukazać skale pedofili w świecie. To były czasy ataków na księży i biskupów, gdy próbowano utożsamiać zjawisko pedofilii z Kościołem katolickim i kapłanami. Dlatego nikt nie analizował zorganizowanego przez Epsteina procederu wykorzystywania seksualnego nieletnich.
A był to jedynie wierzchołek góry lodowej zjawiska pedofilii - nikt nie pisał o milionach dzieci wykorzystywanych seksualnie na całym świecie przez świeckich, bo wtedy należałoby przyznać, że pedofilia w Kościele to zjawisko naprawdę marginalne. Dlatego warto przypomnieć ten artykuł z 2019 r., również po to, by uzmysłowić jak cała afera Epsteina jest dziś wykorzystywana tylko do celów politycznych, bo świat w dalszym ciągu banalizuje albo przemilcza ohydne zjawisko pedofilii poza Kościołem.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
