Reklama

Caritas dzieciom

Już po raz szósty Młodzieżowy Parafialny Zespół Charytatywny Caritas przy parafiiśw. Jakuba Apostoła w Głownie zaprosił głowieńskie dzieci do wspólnej zabawy przy ognisku. Spotkanie odbyło się w niedzielę, 25 maja, z okazji zbliżającego się Dnia Dziecka.
Zespół Caritas istnieje w Głownie od siedmiu lat. Złożony głównie z uczniów i studentów musiał ostatnio przeformułować swoją działalność. Jego członkowie, coraz bardziej zajęci pracą, nauką i studiami, niektórzy pozakładali swoje rodziny i w efekcie nie są już w stanie prowadzić codziennych spotkań dla dzieci z rodzin potrzebujących w świetlicy Caritas.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ale jak podkreślają Anna Romańczuk i Miron Tomczyk: "Podjęliśmy decyzję, że nie chcemy kończyć definitywnie naszej pracy. Nie ma w tej chwili młodzieży, która byłaby gotowa podjąć nasze dzieło, ale liczymy na wychowanków świetlicy. Za kilka lat oni sami będą w stanie kontynuować prowadzenie świetlicy. Widać, że dużo się przez te sześć lat nauczyli - choćby po tym, jak się opiekują dziećmi niepełnosprawnymi".
Do tego czasu Zespół Caritas postanowił skoncentrować swoją działalność na "rzeczach najważniejszych". Czyli na organizowaniu spotkań z okazji Dnia Dziecka, choinki, Wigilii i dyskotek. Zwłaszcza przy Wigilii jest mnóstwo pracy, bo młodzież przygotowuje do niej wszystko własnymi siłami: gotuje barszczyk, pierożki, piecze ciasta. Wszystko na świetlicowej kuchence. Ale ta praca cieszy. Dyskoteki - jak przyznaje Miron - są znacznie prostsze w przygotowaniu, a zabawy i radości dają dzieciom bardzo wiele. No i tradycyjne ognisko z okazji Dnia Dziecka...
Pytania o to, kiedy znowu ruszy świetlica, a zwłaszcza: Czy odbędzie się Wigilia? Kiedy będzie ognisko? padają ze strony dzieci i ich rodziców przez cały rok, przy każdym serdecznym spotkaniu na ulicy. Jak można byłoby zawieść te nadzieje? A zatem kiedy tylko zbliżają się wszelkie święta, w miasto wyruszają wolontariusze - opiekunowie ze świetlicy, z zaproszeniami. Dzieci, ich rodzice i opiekunowie są zapraszani osobiście, podobnie jak cały Środowiskowy Dom Samopomocy.
Od początku Zespół Caritas i świetlica otwarte były na współpracę z rodzinami dzieci i osób niepełnosprawnych w Głownie. Dlatego zaproszenie na Wigilię i Dzień Dziecka dostają zawsze podopieczni Środowiskowego Domu Samopomocy. Zarejestrowano tam około 60 osób. I taka jest jedna z funkcji wszelkich imprez, przygotowywanych przez Zespół Caritas. Dać radość i dobrą zabawę dzieciom, ale także uczyć je opiekowania się starszymi, chorymi i niepełnosprawnymi. A samym osobom niepełnosprawnym pomóc odnajdować swe miejsce w społeczeństwie.
Ania Romańczuk wyraża to następująco: "Główny cel mamy taki, żeby spotkać się ze wszystkimi dziećmi, integrować dzieci zdrowe i niepełnosprawne. Niech zdrowi uczą się współczucia, pomocy osobom chorymi i niepełnosprawnym. I żeby dzieci niepełnosprawne nie czuły się w swej chorobie samotne. Chcemy rozweselić im Dzień Dziecka". Okazuje się, że ciągle jeszcze dla wielu rodzin niepełnosprawne dziecko to nie tylko kłopot, ale nawet wstyd. Nie bardzo mają odwagę wyjść z takim dzieckiem do miasta, na ulicę. Ale spotkania takie, jak ognisko z okazji Dnia Dziecka czy Wigilii, pomagają to zmieniać. O tym, że są potrzebne, świadczą choćby słowa Jasia i jego rodziców. Tata mówi, że Janek cieszy się z zaproszenia przez cały tydzień, a po spotkaniu aż spać nie może z radości i podekscytowania zabawą.
"Takie zabawy organizuje się bardzo szybko - stwierdza energicznie Ania Romańczuk. - Jest nas nieliczna grupa, ale każdy wie, czym się ma zająć. Jak pojawia się pomysł, to ludzie zaraz się organizują, pytają, co trzeba zrobić i biorą się za swoje obowiązki. Zresztą u nas już każdy wie, co ma robić". I tak chłopcy roznoszą zaproszenia, dziewczęta organizują słodycze, ciasta, napoje - wszystko dzięki sponsorom. Jak zwykle, tak i tym razem ciasta na ognisko dostarczyły cukiernie pań Zakrzewskiej i Gomulskiej, słodycze - hurtownia państwa Szczepaniaków. Kiełbaski na ognisko i napoje zakupił tym razem proboszcz głowieński, ks. Stanisław Banach. Dziewczętom udało się również zorganizować różne gadżety z Urzędu Miasta: baloniki, kalendarze. Dla najaktywniejszych uczestników zabaw przygotowano dyplomy pamiątkowe.
Uczestnicy spotkania z okazji Dnia Dziecka zgromadzili się najpierw przy ognisku, rozpalonym na trawniku za plebanią, gdzie piekli kiełbaski. Posileni przystąpili do pląsów i śpiewów wokół ogniska. Na gitarze grali Miron Tomczyk i zaprzyjaźniony z Caritas Sylwek Kujawiak, zabawy integracyjne i ruchowe prowadziła Magdalena.
Po godzinie padło hasło: "Konie już są!". Rzucił je Janusz Zuchora - właściciel stadniny koni "Hubertus" w Głownie przy ulicy Ostrołęckiej. Wypożyczył on organizatorom nieodpłatnie cztery rumaki, na których każdy kto chciał i miał odwagę i kondycję mógł zrobić kilka rundek wokół parku miejskiego.
Po przejażdżce wszyscy wrócili znowu przed plebanię, aby tam dalej bawić się i świętować Dzień Dziecka. Jak powiedział Niedzieli Łowickiej ks. dziekan Banach: "Cieszę się, że Zespół Caritas działa i zajmuje się naszymi dziećmi. Że tak się ludzie mobilizują, że jest energia twórcza, sponsorzy". Podobnego zdania był obecny na ognisku wiceburmistrz, Przemysław Milczarek, który podkreślił, że życie religijne powinno przekładać się także na niesienie pomocy tym, którzy jej potrzebują: "Trzeba widzieć wokół wszystko, i że ludzie się bogacą, i że biednieją".

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Patron Dziennikarzy - św. Franciszek Salezy

Niedziela rzeszowska 5/2003

commons.wikimedia.org

Św. Franciszek Salezy

Św. Franciszek Salezy
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100- lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica 400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem pisanym, mówionym w radio i w telewizji. Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną. Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais. Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków. Potem został zwrócony księciu Sabaudii. Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość, pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga. 8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego. Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608 r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których nie mogły przyjmować inne zakony. Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję. W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości. Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie. Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada 1877 r.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Panel ekumeniczny o Credo nicejskim

2026-01-24 10:19

[ TEMATY ]

Wyższe Międzydiecezjalne Seminarium Duchowne

panel ekumeniczny

Ks. Mariusz Frukacz/Niedziela

– Jak rozumiany jest symbol nicejski w różnych wyznaniach chrześcijańskich i jakie ma znaczenie w budowaniu jedności wyznawców Chrystusa – na to pytanie odpowiedzieli uczestnicy panelu ekumenicznego nt. „Prawdziwa wiara łączy, nie dzieli”, który odbył się wieczorem 23 stycznia w Wyższym Międzydiecezjalnym Seminarium Duchownym w Częstochowie.

Na początku spotkania ks. prał. Ryszard Selejdak, rektor seminarium, wyraził nadzieję, że panel przyczyni się do przybliżenia problematyki dotyczącej dialogu ekumenicznego. „Musimy wspólnie kroczyć ku jedności i pojednaniu między wszystkimi chrześcijanami. Credo nicejskie może być podstawą i punktem odniesienia tej wędrówki” – zacytował słowa Leona XIV z listu apostolskiego „In unitate fidei” z okazji 1700. rocznicy Soboru Nicejskiego. „To, co nas łączy, jest naprawdę czymś znacznie większym niż to, co nas dzieli!” – kontynuował ks. Selejdak za Leonem XIV i wskazał, że prawdziwy ekumenizm powinien być skierowany ku przyszłości, pojednaniu na drodze dialogu, wymianie darów i dziedzictwa duchowego”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję