Jest dostępna na kanale 57. w naziemnej telewizji cyfrowej. Jest polską stacją należącą do światowej rodziny katolickich telewizji EWTN. Pierwszą stację założyła w 1981 r. w Stanach Zjednoczonych klaryska od Wieczystej Adoracji – Matka Angelica. Stacja otrzymała nazwę Eternal Word Television Network (EWTN) czyli Telewizyjna Sieć Wiekuistego Słowa. Szybko zaczęła się rozwijać i objęła zasięgiem całe Stany Zjednoczone. W 2009 r. Stolica Apostolska uhonorowała Matkę Angelicę i telewizję EWTN medalem Pro Ecclesia et Pontifice. Założycielka EWTN zmarła w swoim klasztorze w Henceville, w stanie Alabama w 2016 r.
Sygnał z centrali telewizji w Birmingham, w Alabamie jest dziś dostępny na całym świecie. Powstało prawie 20 regionalnych stacji na całym świecie należących do rodziny EWTN. Obecnie telewizja dociera do 150 krajów i 300 mln gospodarstw domowych. W 2018 r. wystartowała polska stacja należąca do rodziny EWTN. Rozpoczęła swoje nadawanie od internetu, ale jest już dostępna w naziemnej telewizji cyfrowej, przede wszystkim w dużych polskich miastach. Na antenie stacji możemy oglądać nowe produkcje, ale również materiały wyprodukowane w USA, przede wszystkim znane na całym świecie talk show Mother Angelica Live oraz program abp. F. J. Sheena Life Is Worth Living. Mimo, że dopiero od grudnia możemy oglądać naziemnie telewizję EWTN Polska w Szczecinie, produkcje ze Szczecina pojawiają się na antenie już od ponad roku. Telewizja transmitowała uroczystości Jubileuszu 50-lecia Diecezji Szczecińsko-Kamieńskiej, a także przygotowała cykl programów dotyczących tego wydarzenia (m.in. rozmowy z ks. abp. A. Dzięgą, biskupem seniorem M. B. Kruszyłowiczem, ks. G. Wejmanem i ks. K. Mańkowskim). Wciąż możemy je oglądać na kanale telewizji na YouTube: https://www.youtube.com/@EWTNPolska. W czasie Adwentu na antenie EWTN Polska emitowano rekolekcje dla dzieci i młodzieży ze św. Stanisławem Kostką zrealizowane w Publicznej Katolickiej Szkole Podstawowej im. św. Stanisława Kostki w Szczecinie. Zapewne nie są to ostatnie produkcje ze Szczecina. Zapraszamy do oglądania EWTN Polska na kanale 57. naziemnej telewizji cyfrowej.
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
Kard. Rainer Maria Woelki, arcybiskup Kolonii uważa, że Kościół ma obowiązek angażować się w debaty społeczne i polityczne. „Nie jest on jednak stroną polityczną. Nie jest ani rządem, ani opozycją” - powiedział w Düsseldorfie. Kościół jest przede wszystkim „obrońcą godności ludzkiej, sprawiedliwości i pokoju, a przede wszystkim pokoju społecznego”.
Według niemieckiego purpurata Kościół musi zabierać głos wszędzie tam, gdzie naruszane są prawa człowieka i wolności, gdzie pomija się ubogich i słabych oraz gdzie zagrożone jest dobro wspólne. „W ten sposób wprowadza on chrześcijańską perspektywę do dyskursu publicznego, aby go wzmocnić” - podkreślił.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
