Reklama

Niedziela Łódzka

Różańcowa wspólnota

Przejeżdżając przez centrum Pabianic z daleka widać dwie wieże neogotyckiej świątyni Najświętszej Maryi Panny Różańcowej. Warto się zatrzymać i wejść do środka.

Niedziela łódzka 41/2022, str. IV

[ TEMATY ]

prezentacja parafii

Piotr Drzewiecki

Wspólnotę parafii tworzą najmłodsi

Wspólnotę parafii tworzą najmłodsi

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W kościele posługują księża ze Zgromadzenia Misjonarzy św. Wincentego a Paulo. W bliskiej odległości od świątyni prężnie działa szkoła prowadzona przez misjonarzy, a mieszkańcy Pabianic mocno angażują się w pomoc osobom samotnym i potrzebującym.

Historia

Reklama

Parafia w Pabianicach został powołana do życia 1 stycznia 1906 r. przez bp. Stanisława Zdzitowieckiego, jednak budowę kościoła parafialnego rozpoczęto już w 1898 r. Powstał on w stylu neogotyckim na planie krzyża łacińskiego, z prezbiterium skierowanym na północ. Był wzorowany na kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny znajdującym się na pl. Kościelnym w Łodzi. W imieniu bp. Zdzitowieckiego poświęcenia 20 grudnia 1903 r. dokonał ks. Jan Śliwiński. Świątynia posiada trzy ołtarze neogotyckie: Najświętszej Maryi Panny Różańcowej, stanowiący prezbiterium oraz w nawach bocznych – ołtarz św. Józefa, ufundowany przez pabianickich rzemieślników oraz ołtarz Najświętszego Serca Jezusowego, ufundowany przez katolików mówiących po niemiecku. Przypomina o tym umieszczony u dołu ołtarza napis w językach niemieckim i polskim. Uwagę zwraca neogotycka ambona wykonana przez pabianickich rzemieślników, a zaprojektowana przez prof. Bema z Pabianic dla uczczenia pamięci dwóch synów, którzy polegli na wojnie z bolszewikami w 1920 r. Do jej stylu dopasowano sześć konfesjonałów ustawionych po bokach. Na ścianach umieszczono czternaście płaskorzeźb stacji drogi krzyżowej, a w prezbiterium – neogotyckie stalle. Nad wejściem głównym znajdują się organy 35-głosowe, które zbudowane są z 250 piszczałek. Sprowadzone zostały do Pabianic w 1934 r. i wyposażone ostatecznie w 1958 r. W 1966 r. na wieży wschodniej umieszczono trzy dzwony: Maryja, Józef i Wincenty a Paulo. W 1982 r. przebudowano prezbiterium i umieszczono tam murowany ołtarz i ambonę. Na skwerze przed kościołem stoi statua Matki Bożej Niepokalanie Poczętej wykonana przez Mieczysława Lubelskiego – twórcę pomnika Tadeusz Kościuszki na pl. Wolności w Łodzi. Naprzeciwko figury znajduje się drewniany krzyż misyjny.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Życie parafii

Parafia liczy 12 tys. osób. Proboszczem od czerwca br. jest ks. Mariusz Bradło. Wspólnota zakonna to obecnie siedmiu kapłanów. Ich wezwaniem są słowa: „Ewangelię ubogim posłał głosić mnie Pan”, określające charyzmat działalności zgromadzenia. Na terenie pabianickiej parafii działa Stowarzyszenie Młodzieży Misjonarskiej, Odnowa w Duchu Świętym, grupa modlitewna „Cudowny medalik”, zespół Eloi oraz Liturgiczna Służba Ołtarza. W ostatnim czasie ks. Radosław Pawłowski, wikariusz, zorganizował pielgrzymkę do Zakopanego, Ludźmierza, Kalwaria Zebrzydowskiej, która cieszyła się ogromnym zainteresowaniem. Parafianie odwiedzili m.in. sanktuarium Matki Bożej Objawiającej Cudowny Medalik w Zakopanem-Olczy. Na terenie parafii znajduje się sześć szkół, w których katechizuje dwóch kapłanów i katecheci świeccy. – Mało młodych ludzi przychodzi do kościoła, nie chodzą regularnie, brak u nich rozwoju religijnego. Jest to tzw. „jednorazowa usługa”. Przychodzą na chrzest, potem długo nic, następnie, pierwsza Komunia św., długo nic, i może przyjmują bierzmowanie. A przecież jest to relacja z Chrystusem! Pojawia się zjawisko wypisywania dzieci z lekcji religii po pierwszej Komunii św. – tłumaczy ks. Mariusz Bradło.

Edukacja dzieci i młodzieży

Tuż obok kościoła parafialnego od 1992 r. działa szkoła prowadzona przez misjonarzy. Pierwotnie było to liceum ogólnokształcące, po roku także szkoła podstawowa, przekształcona po czasie w gimnazjum, a po ostatniej reformie edukacji, ponownie przekształcona w ośmioklasową szkołę. Szkoła św. Wincentego a Paulo zawsze wyróżniała się wysokimi wynikami egzaminów zewnętrznych zarówno w gimnazjum, jak i w szkole podstawowej. – Moja córka odnalazła się w nowej szkole bardzo szybko, mimo że miała problem z akceptacją w publicznych placówkach. Atutem są małe klasy, a nauczyciel jest w stanie więcej czasu poświęcić każdemu dziecku. Dzieci uczestniczą także w pierwszopiątkowej Mszy św., organizowane są pikniki, spotkania integracyjne, wyjazdy, bal karnawałowy i charytatywny. To bardzo integruje dzieci, jak i całe rodziny – mówi Joanna, mama uczennicy klasy czwartej. Dyrektorem szkoły od 1 września jest ks. Cezary Kokociński. Przez 30 lat działalności szkołę ukończyło ponad 2500 uczniów z Pabianic i regionu łódzkiego. – Najważniejsze jest dla nas bezpieczeństwo fizyczne, psychiczne i emocjonalne dzieci. Pomagamy także dzieciom i młodzieży w odkrywaniu samego siebie. Gwarantujemy wysoki poziom nauczania, potwierdzony ponadprzeciętnym wynikiem z egzaminu ósmoklasisty (od 16 do 20% powyżej średniej krajowej zdawalności). Co wyróżnia szkołę? Przede wszystkim charakter katolicki. Z okazji obchodzonego na koniec września święta patrona – św. Wincentego – była Msza św. i program artystyczny. Szkoła pomaga rodzicom w wychowaniu dzieci i wspiera rodzinę. Mamy bardzo ciekawe zajęcia świetlicowe dla dzieci klas 1-3, gdzie prowadzone są dodatkowe zajęcia z języka angielskiego, matematyki mentalnej. W tym roku została wprowadzona robotyka. Cieszy fakt, że w tym momencie mamy zajętych ponad połowę miejsc do przyszłej pierwszej klasy w roku szkolnym 2023/24 – mówi z uśmiechem dyrektor ks. Cezary Kokociński.

Pomoc ubogim i potrzebującym

Stowarzyszenie Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, działające w domu parafialnym, jest misjonarskim odpowiednikiem Caritas. – Zajmujemy się pomocą osobom samotnym, niedającym sobie rady w życiu codziennym, a także tym, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji czy rodzinom wielodzietnym. Pomagamy w organizacji i opiece nad mieszkaniami np. kupujemy piec czy opał, a czasem także uczymy sprzątać. Na święta Bożego Narodzenia dzieci otrzymują paczki od św. Mikołaja – w tym roku rozdamy ich 120. Przekazujemy także paczki spożywcze dla całych rodzin. Blisko 70 rodzin jest w ten sposób przez nas wspomaganych – opowiada Halina Kopka, prezes stowarzyszenia. W działalność stowarzyszenia zaangażowanych jest 19 wolontariuszy od 35 do 70 lat, mieszkańców Pabianic.

2022-10-04 12:31

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Prawdziwa integracja

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 42/2021, str. IV

[ TEMATY ]

prezentacja parafii

Karolina Krasowska

Ks. Artur Żuk z grupą parafian po niedzielnej Mszy św.

Ks. Artur Żuk z grupą parafian po niedzielnej Mszy św.

Guben – niemieckie miasto graniczące z polskim Gubinem. Dawniej jedno miasto, dziś – choć już tylko z nazwy – łączy je jedna rzymskokatolicka parafia Trójcy Świętej i polski ksiądz rodem z Głogowa.

Ależ cuda się zdarzają… więcej wiary proszę… (śmiech) – zaczyna ks. Artur Żuk i opowiada, jak to Pan Bóg lubi mieć poczucie humoru. Oczywiście w pozytywnym tego słowa znaczeniu.
CZYTAJ DALEJ

Patron Dziennikarzy - św. Franciszek Salezy

Niedziela rzeszowska 5/2003

commons.wikimedia.org

Św. Franciszek Salezy

Św. Franciszek Salezy
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100- lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica 400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem pisanym, mówionym w radio i w telewizji. Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną. Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais. Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków. Potem został zwrócony księciu Sabaudii. Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość, pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga. 8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego. Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608 r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których nie mogły przyjmować inne zakony. Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję. W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości. Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie. Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada 1877 r.
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV apeluje o budowanie autentycznych relacji międzyludzkich

2026-01-24 13:14

[ TEMATY ]

media

Dzień Środków Społecznego Przekazu

Vatican Media

Naszym zadaniem jest budowanie autentycznych relacji - pisze Ojciec Święty w Orędziu na 60 Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Jego hasłem są słowa: „Chronić ludzkie głosy i twarze”. Będzie on obchodzony w Polsce w trzecią niedzielę września, 20 września. Papież zaznacza, iż strzeżenie ludzkich głosów i twarzy oznacza strzeżenie osoby, jej godności i jej powołania do spotkania.

Twarz i głos są cechami unikalnymi, wyróżniającymi każdej osoby - ukazują jej niepowtarzalną tożsamość i są elementem konstytutywnym każdego spotkania. Starożytni dobrze o tym wiedzieli. Tak więc, aby zdefiniować osobę ludzką, starożytni Grecy używali słowa „twarz” (prósopon), które etymologicznie wskazuje na to, co znajduje się przed wzrokiem, miejsce obecności i relacji. Łaciński termin persona (od per-sonare) zawiera natomiast w sobie dźwięk - nie jakikolwiek dźwięk, ale niepowtarzalny głos konkretnej osoby.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję