pracujących w czasie II wojny światowej na terenie dzisiejszej Republiki Austrii w sprawie wypłaty świadczeń z austriackiego Funduszu Pojednania.
Fundacja "Polsko-Niemieckie Pojednanie" prosi o pilny kontakt wszystkie osoby, które pracowały w czasie II wojny światowej na terenie Austrii i jeszcze nie otrzymały świadczenia ze środków
austriackiego Funduszu Pojednania. Dotyczy to także tych osób, które pracowały na terenie Austrii, a otrzymały już świadczenie z niemieckiej Fundacji "Pamięć, Odpowiedzialność i Przyszłość".
Świadczenia przysługują osobom, które w czasie II wojny światowej pracowały na terenie dzisiejszej Republiki Austrii, jako więźniowie obozów pracy wychowawczej (AEL), ciężkich więzień i obozów
karnych, robotnicy przymusowi zatrudnieni w przemyśle, rolnictwie i gospodarstwach domowych, a także dzieciom wywiezionym z rodzicami na roboty i urodzonym w Austrii. Dodatkowe
świadczenie mogą otrzymać kobiety, które podczas pracy przymusowej urodziły dzieci lub zostały zmuszone do przerwania ciąży.
Do otrzymania świadczenia uprawnieni są jedynie poszkodowani żyjący w dniu 15 lutego 2000 r., jeśli osoba uprawniona zmarła w dniu 15 lutego 2000 r. lub później, świadczenia przechodzą
na spadkobierców.
Osoby ubiegające się o świadczenie z Austriackiego Funduszu Pojednania, które jeszcze nie zgłosiły się do Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie", mogą to uczynić tylko do końca grudnia
2003 r.
W parafii można otrzymać adres Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie", formularze zgłoszeniowe oraz szczegółowe informacje dotyczące świadczeń austriackich.
Dlaczego Kościół uznaje spirytyzm i wywoływanie duchów za tak niebezpieczne, nawet jeśli udział w seansie jest motywowany jedynie ciekawością?
Ludzka dusza jest jak dom, który nigdy nie pozostaje pusty. Jeśli nie zamieszkuje go Bóg, natychmiast wprowadzają się tam inni, mroczni lokatorzy. Spirytyzm i wywoływanie duchów – nawet motywowane jedynie dziecięcą ciekawością – są w rzeczywistości otwieraniem drzwi, przez które do wnętrza człowieka wślizguje się duch zamieszania.
W 87. rocznicę agresji Związku Sowieckiego na Polskę warto przypomnieć losy nazaretanek z ziem zajętych przez Armię Czerwoną. Po 17 września 1939 roku siostry traciły szkoły, internaty i domy zakonne. Dwadzieścia dziewięć sióstr i kandydatek deportowano z Wilna w głąb ZSRR. Te, które pozostały, pracowały w świeckich ubraniach, chroniły kościoły i potajemnie przyjmowały nowe kandydatki. Sowieckie państwo przez kilkadziesiąt lat próbowało usunąć zgromadzenie ze Wschodu. Bezskutecznie.
Obecność nazaretanek w miastach, które po 1918 roku znalazły się we wschodnich województwach Rzeczypospolitej, rozpoczęła się jeszcze pod zaborami. Dom we Lwowie powstał w 1892 roku. Kolejne placówki otwierano w Wilnie, Grodnie, Stryju, Nowogródku i Równem. Siostry prowadziły szkoły, internaty, katechezę oraz działalność charytatywną.
Źródło: dzięki uprzejmości zdjęć Tirando / Jorge Alberto Mercado Padill
Czasem zmęczony, ale zawsze pełen wdzięczności Santiago Caamal Beh przemierzył cały Meksyk na rowerze, niosąc na plecach wizerunek Matki Bożej z Guadalupe, aby podziękować za zdrowie swojej matki.
Przed podróżą w życiu rodzinnym Caamala doszło do nieszczęśliwego wydarzenia. Jego mama doznała złamania stopy i kostki, w wyniku czego konieczna była operacja. Caamal obawiał się, że nie będzie w stanie zebrać potrzebnych pieniędzy na operację, dlatego poprosił Matkę Bożą o uzdrowienie swojej mamy. Jak informuje, tak też się stało – jego mama wróciła do zdrowia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.