Ks. Zbigniew Suchy: Księże Andrzeju, dotarła do redakcji lakoniczna informacja o pielgrzymce dzieci z księdza parafii do sanktuarium bł. Karoliny Kózkówny w Zabawie. Chciałbym poszerzyć tę informację, stąd poprosiłem o tę rozmowę. Jaka była inspiracja tej pielgrzymki?

Ks. Andrzej Pokrywa: Wszystkie dzieła Boże powstają pod natchnieniem Ducha Świętego, więc ja też jestem święcie przekonany, że to od Niego była myśl, która pojawiła się w mojej głowie. Nosiłem się z takim zamiarem, żeby promować kult błogosławionej Karoliny. Pandemia, postępująca laicyzacja, która dotyka także nasze rodziny, spowodowała, że coraz mniej dzieci i młodzieży przychodzi do kościoła. Mamy w kościele obraz i relikwie św. Jana Pawła II, mamy obraz i relikwie św. Siostry Faustyny, relikwie św. Stanisława Biskupa, św. biskupa Mikołaja, które przywiózł bp Stanisław z Bari i wiele innych. I tak przyszedł czas na bł. Karolinę. Nasz wyjazd poprzedziły rozmowy z parafianami, nauczycielami i wiele było głosów popierających tę myśl. Ta młoda dziewczyna oddała życie w obronie swoich ideałów i chcemy, żeby nasza młodzież też takimi zasadami się kierowała.

Jak przebiegała ta pielgrzymka?

Oprócz mnie była z nami s. Elżbieta i dwoje rodziców. Po przebytej drodze, udaliśmy się do sanktuarium, gdzie pan przewodnik przybliżył młodym postać Karoliny. Wszyscy byli pod wrażeniem jej odwagi. Później odprawiłem Mszę św. Nasze dzieci chętnie włączyły się w oprawę liturgii i śpiew, z czego byłem bardzo dumny.

Jakie Ksiądz wiąże nadzieje co do przyszłości kultu bł. Karoliny w parafii?

Jak już wspomniałem, moim celem jest ożywienie jej kultu, aby przez wstawiennictwo tej młodej męczennicy obudzić aktywność religijną dzieci i młodzieży. Po powrocie z naszej pielgrzymki, w ostatnim dniu parafialnych rekolekcji, 29 marca, odbyła się uroczystość wprowadzenia relikwii bł. Karoliny do naszej parafii. O godz. 18 odprawiliśmy uroczystą Mszę św. koncelebrowaną, w której uczestniczyli: ks. prof. Wacław Siwak z przemyskiego seminarium, ks. Witold Burda również z seminarium i o. Zdzisław Kijas, franciszkanin pracujący w Rzymie w Kongregacji ds. Świętych. On też wygłosił okolicznościową homilię.

Są relikwie, była uroczystość ich wprowadzenia i jakie są dalsze plany?

Błogosławiona Karolina przyjęła sakrament bierzmowania 18 maja 1914 r., a 18 listopada oddała życie. Mam taki pomysł, aby 18. dnia każdego miesiąca organizować okolicznościowe nabożeństwo ku czci bł. Karoliny. Modlę się, by akt wprowadzenia relikwii bł. Karoliny pomógł dzieciom i młodzieży naszej parafii nawiązać z nią relację przyjaźni, chciałbym aby młodzi w niebie mieli taką „swoją Przyjaciółkę”, której wszystko mogą powiedzieć. Ona jest symbolem trwania przy wartościach chrześcijańskich. Zapewne będzie uczyć młodych wrażliwości i pomagać w dorastaniu do pięknej miłości. Warto na nią patrzeć, warto naśladować.

Może na koniec kilka słów o życiu waszej „nowej parafianki”.

Karolina urodziła się 2 sierpnia 1898 r. w miejscowości Wał-Ruda. Wychowywała się w wielodzietnej, religijnej rodzinie. Od dziecka nazywana była przez mieszkańców pierwszą duszą do nieba, najpobożniejszą dziewczyną w parafii i prawdziwym aniołem. Już jako kilkuletnie dziecko Karolina organizowała pod zachowaną do dziś gruszą katechezy dla swoich rówieśników. Codziennie obecna w kościele, brała ogromną odpowiedzialność za utrzymanie domu, gospodarstwa i wychowanie swojego rodzeństwa. Niestety żyła tylko 16 lat. 18 listopada 1914 r. do domu Kózków zapukał uzbrojony rosyjski żołnierz. Matka Karoliny była w kościele, z dziećmi w domu został tata. Żołnierz wyprowadził Karolinę i jej ojca w stronę lasu, gdzie zmusił go do powrotu. Dwóch przypadkowych chłopców, będących świadkami zdarzenia, zeznało że Karolina wyrywała się napastnikowi, uciekała, lecz kilkakrotnie raniona bagnetem, wykrwawiła się na miejscowych bagnach. Ciało znaleziono dopiero 4 grudnia. Oddała życie dla uratowania cnoty czystości. Do kościoła w Zabawie przybywają zwłaszcza młodzi ludzie, by prosić swą rówieśnicę o wstawiennictwo u Boga. Ślubują czystość do dnia zawarcia małżeństwa i na pamiątkę zakładają zamiast tradycyjnego pierścionka ze złota lub srebra obrączkę z wygrawerowanymi liliami, nazywaną „pierścieniem Karoliny”.

Czy Karolina Kózkówna, dziewica i męczennica, która zginęła w obronie swojej czystości, dzisiaj może być dla młodych wzorem do naśladowania?

Oczywiście, dzisiaj młodym trzeba wskazywać autorytety z których mogliby brać przykład. Jestem przekonany, że jedną z takich osób może być bł. Karolina. Jest ona nie tylko patronką grup takich jak KSM czy Ruchu Czystych Serc, ale również wszystkich młodych. Myślę, że powinniśmy poznać tę postać bliżej, gdyż ma ona wiele wskazówek dla młodych w dzisiejszym pogmatwanym świecie.

Czego współcześni ludzie mogą nauczyć się od bł. Karoliny?

Przede wszystkim wolności, o którą trzeba walczyć w sposób heroiczny, nawet za cenę życia. Jej skromne, wiejskie życie daje się zamknąć w stosunkowo niewielu zdaniach. Z drugiej strony, dostrzega się u niej wielkie bogactwo życia religijnego i obecność łaski Bożej. Jan Paweł II w homilii podczas beatyfikacji Karoliny w Tarnowie 10 czerwca 1987 r. podkreślił cztery wartości, w których Karolina może być wzorem dla młodzieży: modlitwę, pracę, czystość i ofiarę. Modlitwa: Współczesny świat mówi, że szkoda czasu na modlitwę, że to bez znaczenia. Przecież to dzisiaj zacofanie! Karolina modliła się w sposób bardzo prosty, ale głęboki. Lubiła się modlić podczas wykonywania pracy i po jej zakończeniu. Miała wielkie nabożeństwo do Męki Pańskiej. Szczególnie w okresie Wielkiego Postu towarzyszyła Jezusowi Cierpiącemu. W każdy 1. piątek miesiąca czciła Najświętsze Serce Pana Jezusa, przystępując do spowiedzi i przyjmując Komunię św. wynagradzającą. Wobec Maryi Panny żywiła wielkie zaufanie i miłość, mawiając o Niej „moja Matka Boża”. Codziennie odmawiała Różaniec. Działała w grupach parafialnych. Praca: Współczesny świat często mówi, że tylko pieniądz się liczy. Jeśli praca to tylko taka, która przynosi dużo pieniędzy oraz korzyści. Karolina w pracy była niestrudzona. Pomagała rodzicom w pracach polowych. Gdy nie było pilnej pracy w gospodarstwie, chodziła na zarobek do pobliskiego dworu. Bardzo dużo pomagała swojej matce przy opiece nad młodszym rodzeństwem. Dbała o ich rozwój religijny, opiekowała się mini. Czystość: Czystość w XXI wieku? Dziewictwo? Śmieszne na dzisiejsze czasy! Świat dzisiejszy nie rozumie świętości ciała. Nie ma już norm moralnych. Karolina rozumiała czystość jako prawość serca, polegającą na doskonałym posłuszeństwie woli Boga. Ofiara: Ofiara i poświęcenie dla drugiego człowieka? To było dawno temu, dzisiaj nie warto poświęcać się dla drugiego człowieka. Współczesny świat tak często proponuje życie lekkie i przyjemne. Karolina uczy nas jak codziennie brać krzyż, nie w samotności, nie samemu, ale razem z Chrystusem.