Giovanni Battista Montini urodził się w rodzinie duchowo i społecznie zaangażowanej w życie religijne i obywatelskie. Po święceniach kapłańskich, przyjętych 29 maja 1920 r., został wezwany do Rzymu, gdzie rozpoczął pracę w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej. Pracował w nim 30 lat. Latem 1923 r. był sekretarzem w polskiej nuncjaturze w Warszawie. Sprawował funkcję asystenta kościelnego sekcji uniwersyteckiej włoskiej Akcji Katolickiej. W latach 1955-63 pełnił urząd arcybiskupa Mediolanu. Zajmował się szczególnie światem pracy, nowymi ubogimi po boomie ekonomicznym, ludźmi oddalonymi, z peryferii.

Po śmierci Jana XXIII został wybrany 21 czerwca 1963 r. na następcę św. Piotra. Przyjął imię Pawła VI, nawiązując do św. Pawła, Apostoła Narodów. Jako papież dokończył obrady Soboru Watykańskiego II. Podjął się też dzieła gruntownych zmian Kurii Rzymskiej. W 1969 r. przeprowadził reformę kalendarza rzymskiego, co pociągnęło za sobą m.in. wyznaczenie nowych dat wspomnień niektórych świętych i błogosławionych. Przywrócił instytucję Synodu Biskupów (1965).

Wielką nowością pontyfikatu Pawła VI były jego pielgrzymki. W latach 1964-70 odbył dziewięć podróży do prawie dwudziestu państw. Pierwszą wizytę złożył w dniach 4-6 stycznia 1964 r. w Ziemi Świętej: w Izraelu i Jordanii. Następne podróże odbył do: Indii, USA, Portugalii, Turcji, Kolumbii, Szwajcarii, Ugandy, na Filipiny, do Australii, Indonezji, Hongkongu i Sri Lanki.

Do grona bliskich współpracowników Pawła VI należał kard. Karol Wojtyła, który odegrał ważną rolę m.in. przy powstaniu encykliki Humanae vitae (1968). To Paweł VI wprowadził obchody Światowego Dnia Środków Społecznego Przekazu (1967) i Światowego Dnia Pokoju (1968).

Papież Franciszek powiedział, że św. Paweł VI, podobnie jak św. Paweł Apostoł, „poświęcił życie dla Ewangelii Chrystusa, przekraczając nowe granice i stając się Jego świadkiem w głoszeniu i dialogu, prorokiem Kościoła wychodzącego, patrzącego na dalekich i troszczącego się o ubogich. Paweł VI, także w trudzie i pośród niezrozumienia, świadczył z zapałem o pięknie i radości całkowitego naśladowania Jezusa”.