Poprzedza je Triduum Paschalne, podczas którego przeżywamy pamiątkę Ostatniej Wieczerzy, następnie Drogi Krzyżowej, męki i śmierci Chrystusa na Golgocie. Liturgia Wigilii Paschalnej prowadzi nas od śmierci do życia, które radośnie obwieszcza poranek Zmartwychwstania Pańskiego.
Niedzielę Palmową w Polsce obchodzimy od średniowiecza na pamiątkę radosnego wjazdu Jezusa do Jerozolimy. Chrystus przejechał przez Jerozolimę na osiołku, a ludzie rzucali mu pod nogi gałązki palmowe i oliwne. Na pamiątkę tego wydarzenia w Kościele katolickim na początku liturgii dokonuje się obrzędu poświęcenia palm, które następnie w radosnej procesji wnoszone są do świątyni. Często procesje odbywają się wokół świątyni, a niekiedy także pomiędzy ważniejszymi punktami miasta. Tak jest w Widawie, gdzie po pandemicznej przerwie, w najbliższą Niedzielę Palmową ponownie przejdzie tradycyjna procesja z palmami. – Barwny pochód przemaszeruje spod kościoła św. Marcina wokół Rynku Kościuszki do kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego. Tam podczas uroczystej Mszy św. nastąpi poświęcenie palm. Po Eucharystii odbędzie się konkurs na najpiękniejszą palmę wielkanocną organizowany przez Gminny Ośrodek Kultury, w których nagrodzimy najlepsze prace – mówi ks. Jarosław Leśniak, proboszcz parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Widawie. W ostatnim konkursie najpiękniejsza palma miała ponad 7 metrów wysokości i została wykonana przez widawianki. Swoje palmy przygotowują szkoły, koła gospodyń wiejskich, jak i poszczególni parafianie. Ku zadowoleniu organizatorów w procesji uczestniczy z roku na rok coraz więcej wiernych z własnoręcznie przygotowanymi palmami, które imponują wielkością, smukłością, starannością i pomysłowością wykonania. Palmy są spalane w ogniu podczas Wigilii Paschalnej, a uzyskany popiół jest wykorzystywany do posypania głów w Środę Popielcową w kolejnym roku. Palmy wielkanocne symbolizują mękę i zwycięstwo nad śmiercią Zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa oraz nieśmiertelność duszy. Według polskiej tradycji idealna palma musi być smukła i wysoka, powinna zawierać gałązki wierzbowe ze srebrzystymi baziami. Często przyozdabia się ją również roślinami, a następnie dekoruje ozdobnymi wstążkami lub suszonymi kwiatami. Wygląd palmy wielkanocnej różni się jednak w zależności od regionu Polski. Za najpiękniejsze uznaje się palmy wileńskie i kurpiowskie. Idąc w Niedzielę Palmową z palemką w ręku, rozpoczniemy przeżywanie Wielkiego Tygodnia, w którym będziemy wspominać najważniejsze wydarzenia w roku: mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa.
Wielki Tydzień zaczyna się i upływa pod znakiem palmy. Niedziela Palmowa, obchodzona na pamiątkę triumfalnego wjazdu Chrystusa do Jerozolimy, bywa bardzo widowiskowym wydarzeniem. W każdym katolickim kościele poświęca się palmy. Na pamiątkę tego dnia owe palmy mają potem swoje miejsce w naszych domach przez cały rok. W różnych stronach, zależnie od regionu Polski czy świata, różnie te palmy wyglądają. Są i na dwa metry wysokie, są kunsztownie tkane z barwnych kwiatów. Symbolizują to samo: Chrystusa, niosącego nadzieję.
Po tygodniu zasnutym smutkiem z powodu śmierci Chrystusa przychodzi Wielka Noc Zmartwychwstania i znów pojawiają się zielone gałązki. Zdobią obficie nasze uginające się od potraw stoły, koszyczki ze święconym, domy odświętnie wysprzątane i udekorowane. Żeby dobrze zrozumieć, co oznacza ta zielona gałązka, warto wrócić do św. Jana z Ewangelii, który ujrzał i uwierzył (J20,8). Przybiegł do grobu z Piotrem, ale nie chciał wejść pierwszy. Za życia trwał wiernie przy swoim Mistrzu i Przyjacielu. Oglądał jego śmierć, pewnie też pomagał złożyć do grobu i wiedział na pewno, że nie żyje. Był przy tym! A tu nagle: wszedł, ujrzał i uwierzył. Co zobaczył? Złożoną porządnie chustę (zob. J 20, 5-7). Tylko tyle. Jan był przyjacielem Chrystusa, najbliższym. Przez trzy lata wędrówki nie odstępował go w niewygodach podróży. Byli razem w życiu codziennym. Jan znał więc dobrze nawyki swego Przyjaciela. Zapewne widział wiele razy, jak składał rzeczy. Umiał poznać Jego ślady. Tak jak my potrafimy trafnie określić po sposobie złożenia kapy na łóżku, czy zawieszeniu ścierki w kuchni, kto w domu sprzątał. To jest jego sposób składania i wieszania. Widocznie ta chusta była zwinięta w sposób charakterystyczny dla Jezusa. Złodzieje nie bawią się w składanie. Przy śledztwie decydują szczególiki. Jan zobaczył ten jeden szczegół i on zadecydował o całym jego życiu! Uwierzył we wszystko, doznał iluminacji. Odsłoniło się przed nim wszystko, o czym Chrystus uprzednio mówił i co uczynił!
Miarą każdej autentycznej miłości jest Bóg. W nim, niczym w lustrze, winien przeglądać się każdy, kto deklaruje komuś miłość, w tym także swoim rodzicom.
Jezus powiedział do swoich apostołów: «Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto przyjmuje proroka jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma. Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody».
Proces synodalny potrzebuje teraz „projektu wdrożeniowego”: żywego i uczestniczącego doświadczenia więzi Kościoła z Duchem Świętym — mówił kard. Mario Grech podczas popołudniowej sesji drugiego dnia nadzwyczajnego konsystorza, poświęconej synodalności. Sekretarz generalny Synodu podkreślił, że obecna faza nie jest ani nową konsultacją światową, ani technicznym wykonaniem decyzji, lecz czasem recepcji, rozeznania i dojrzewania, aby synodalność stała się „zasobem misyjnym” Kościoła.
Kard. Grech przypomniał, że Synod o synodalności objął swoim zasięgiem miliony wiernych w różnych częściach świata: biskupów, kapłanów, diakonów, osoby konsekrowane, świeckich, młodych, rodziny oraz osoby żyjące w sytuacjach cierpienia i marginalizacji. Dla wielu — zaznaczył — było to pierwsze doświadczenie eklezjalnego słuchania i rozeznawania.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.