Przechowywane w nim relikwie Trzech Mędrców przywieziono do Kolonii w 1164 r. z podbitego przez wojska cesarza Fryderyka I Barbarossę Mediolanu. Ich obecność nad Renem zwiększyła prestiż Kolonii i uczyniła z niej jeden z najważniejszych ośrodków kultu w średniowiecznej Europie, a zarazem punkt docelowy pielgrzymek, który ustępował jedynie Ziemi Świętej, Rzymowi i Santiago de Compostela. O znaczeniu tego miejsca świadczy fakt, że cesarze niemieccy po koronacji w Akwizgranie mieli w zwyczaju pielgrzymować do Kolonii, by pomodlić się przed relikwiami Trzech Króli.

pl.wikipedia.org

Tak cenne relikwie wymagały godnego miejsca do przechowywania, dlatego przystąpiono do budowy najokazalszego z relikwiarzy. Za prace nad nim odpowiadał Mikołaj z Verdun, bodaj najbardziej znany i rozchwytywany złotnik tamtych czasów. Wykonanie relikwiarza zajęło 44 lata. W 1225 r. dzieło, do którego powstania przyczynił się Mikołaj, można było podziwiać w pełnej okazałości.

Relikwiarz kształtem przypomina trzynawową bazylikę. Ma 110 cm szerokości, 153 cm wysokości i 220 cm długości. Wykonany został z dębowego drewna pokrytego złotymi, srebrnymi i miedzianymi blachami, dodatkowo zdobią go perły, kamienie szlachetne oraz antyczne gemmy – tych ostatnich jest aż 300. To unikatowe dzieło sztuki zostało pokryte wizerunkami postaci i scenami pojawiającymi się w Biblii. Relikwiarz został harmonijnie wkomponowany w zasadniczą część ołtarza głównego katedry.