Dietrich von Hildebrand, autor kilkudziesięciu książek na tematy filozoficzne i teologiczne, to jeden z najważniejszych filozofów katolickich XX wieku. Przez Piusa XII nazywany był XX-wiecznym doktorem Kościoła. Pochodził z protestanckiej rodziny, na katolicyzm nawrócił się w wieku 25 lat i od tego czasu aż do śmierci codziennie przyjmował Komunię św. Za życia Hildebranda nawróciło się także ponad stu jego przyjaciół i znajomych. Walczył słowem z nazizmem i komunizmem – oba uznawał za bliźniaczych braci w niegodziwości. Uciekając przed nazizmem, tułał się po Europie, by w 1940 r. osiąść w USA, gdzie powstała większość jego dzieł. Już w latach 20. ubiegłego wieku jego prace o miłości mężczyzny i kobiety, chrześcijańskim małżeństwie przyciągały swoją wzniosłą wizją. Ich ukoronowaniem jest Istota miłości, pisana przez kilkanaście lat, a dojrzewająca w nim od młodości. To fenomenologiczna analiza miłości, niełatwa w lekturze dla przeciętnego czytelnika.