Zawsze otwarty kościół z kaplicą adoracji, dziesięciu kapłanów, w tym emeryci dyżurujący w konfesjonałach, i wierni przyjeżdżający nawet z okolicznych wiosek. To najlepiej obrazuje specyfikę parafii św. Wojciecha w Wyszkowie.
Od razu poczułam, że to jest wyjątkowe miejsce – dzieli się swoimi refleksjami Magdalena Książek. Podobne spostrzeżenia mieli jej przyjaciele, którzy przyjechali w odwiedziny i wspólnie poszli na Mszę św. Ich także dotknęło niematerialne dobro i duch wspólnoty. Pani Magdalena zapewnia: to zasługa kaplicy i ks. Romana Karasia, proboszcza parafii, który wciąż wzbogaca ofertę dla wiernych.
Spotkanie z Przyjacielem
Pomysł formacyjnej grupy dla najmłodszych powstał jeszcze przed pierwszym lockdownem. Parafianom i kapłanom zależało na tym, aby zachować pokomunijny entuzjazm dzieci i podtrzymać ich relację z Panem Jezusem. Inicjatywę udało się wcielić w życie dopiero w maju br. Na pierwsze spotkanie przyszło 30 osób. Najmłodsi z radością adorowali Najświętszy Sakrament, a później brali udział w grach, bawili się i rozmawiali. Ku zdziwieniu dorosłych dzieci bardzo chętnie spotykały się przez całe wakacje. Uczyły się otwartości w modlitwie i nawiązywały przyjaźnie. Po każdym spotkaniu otrzymywały 1 koralik na bransoletkę-różaniec, która później została poświęcona.
– Wbrew pozorom wcale nie jest trudno odciągnąć dzieci od telefonu czy komputera, jeśli tylko pokaże im się, jak to jest być razem – zauważa Magdalena Książek, która jest animatorką grupy, ale nie chce tak się określać – To Duch Święty prowadzi nasze spotkania – zaznacza.
Reklama
I jak to w takich sytuacjach bywa, pomysł na nazwę zrodził się nagle. Tytuł spotkań idealnie opisał relacje. Pokazał, że największy Przyjaciel jest obok w każdej chwili życia, ale małe przyjaźnie rodzą się codziennie. W ten sposób powstała grupa, która wspiera się wzajemnie. Mimo szkolnych obowiązków wciąż przychodzi od 10 do 30 osób. Nie zdarzyło się jeszcze by było ich mniej.
Kultura i wspólnota
Fenomenem jest działalność ruchu oazowego. Młodzi ludzie nie opuścili żadnego spotkania. Nawet gdy ksiądz prowadzący grupę nie mógł jednego dnia im towarzyszyć, młodzież sama poszła do sali katechetycznej, by śpiewem i grą chwalić Pana.
– Mój Boże, serce się radowało, gdy ja leżałem na górze chory, a oni na dole tak śpiewali – relacjonował kapłan.
Wieczór Zadumy był bardzo wyczekiwaną inicjatywą. Stęsknieni za kulturą parafianie nie mogli doczekać się spotkań filmowych. Od początku jesieni współtworzą mały klub dyskusyjny przy herbacie i słodkościach.
– Oglądamy historie oparte na faktach przywołujące ludzi i ich czyny. Filarami doboru są pojęcia: wiara, nadzieja i miłość. Te filmy zmieniają nasze życie – opowiada pani Agnieszka.
– Podczas pokazu Najświętszego Serca ustawiliśmy obraz Pana Jezusa. Wcześniej spontaniczne zakupiłem ok. 40 róż – wspomina ks. Roman. Po filmie każdy otrzymał kwiat i usłyszał: – Pan Jezus ciebie kocha. Niektórzy wzruszeni całowali obraz.
Ten wieczór na długo zapadł wszystkim w pamięć, wykraczając poza zwykłą kinową rozrywkę.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
- Zgadzamy się, że reforma systemu opieki społecznej jest konieczna, przedyskutujmy jednak w atmosferze wzajemnego szacunku i otwartości, jak ma ona wyglądać - apelują siostry dominikanki z Domu Chłopaków w Broniszowicach. W opublikowanym na Facebooku oświadczeniu siostry odnoszą się do rozgorzałej w ostatnich tygodniach dyskusji wokół Domów Pomocy Społecznej. Zdecydowanie przeczą zarzutom o sprzeciwianie się czy też utrudnianie adopcji. Podkreślają wiarę w dobre intencje osób postulujących zmiany, a jednocześnie przekonują, że mają prawo wyrazić swoje uwagi co do projektu. Liczą na obniżenie temperatury sporu - dla dobra potrzebujących.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
