Reklama

Kościół

A gdyby nam zamknięto kościół?

Choćby wiele rzeczy zewnętrznych się zmieniło, Bóg zostanie z nami, a my jesteśmy w Kościele z Bogiem i dla Boga.

Co by się stało, gdyby wam zamknięto kościół? – zapytałem mężczyznę stojącego przed kościołem w małej parafii. Odpowiedział lekko oburzony: – Zamknęli nam już szkołę, pocztę i ośrodek zdrowia. Było trudno, ale jakoś to przeżyliśmy. Ale jakby nam ktoś zamknął kościół, to my byśmy się tu pozabijali, bo choć nie jesteśmy tacy święci ani nawet tak bardzo pobożni, to jak w niedzielę przyjdziemy do kościoła, żeby posłuchać Ewangelii, zawsze coś w nas zostanie. Jak przyklękniemy do spowiedzi i uderzymy się we własne piersi, to widzimy, że nie tylko inni są grzesznikami, ale i my sami mamy dużo do poprawy. Jakby u nas nie było Pana Boga i Kościoła – to już wszystko można by było robić bez wyrzutów sumienia, nawet grzeszyć bez żadnych granic.

Co by to było, gdyby nie było Kościoła, Mszy św., spowiedzi i tak po prostu Bożego domu między naszymi domami? Najpełniejszą odpowiedź poznamy po drugiej stronie życia, ale już dziś musimy się zmierzyć z perspektywą zmian w funkcjonowaniu i życiu wielu wspólnot parafialnych. W kolejnych diecezjach w Polsce zapowiada się – albo już się realizuje – program zmian sieci parafialnych, a przede wszystkim posługi kapłańskiej w poszczególnych kościołach i kaplicach. Zmiany demograficzne, laicyzacja i – nieco rzadziej – problemy materialne zmuszają do takich rozwiązań. Pierwszym czynnikiem wymuszającym tego typu zmiany staje się już teraz spadek nowych powołań i brak odpowiedniej liczby księży. Niekiedy małe parafie o długiej historii nie mają problemów z utrzymaniem świątyni, plebanii i księdza, problem jednak w tym, że czasem nie mają kogo utrzymywać. Na pytanie o to, ile powołań zrodziła dana parafia, wielu duszpasterzy ze smutkiem stwierdza, że od dziesięcioleci nie wyszedł z ich wspólnoty żaden nowy kapłan. Trudno jest też przesuwać kapłanów z wielkich, kilkutysięcznych placówek duszpasterskich, na których terenie jest kilka szkół i trzeba zapewnić w nich katechizację, do maleńkich, kilkusetosobowych parafii. Nie można jednak mylić zamykania parafii ze zmianą sposobu obsługiwania parafii przez kapłana. Nawet słowa „łączenie parafii” nie zawsze są właściwe. Jeśli tylko nie zabraknie w danej wspólnocie wiernych, którzy chodzą do kościoła i chcą wziąć współodpowiedzialność za swoją rodzinę parafialną, takie parafie będą istnieć, kościoły dalej będą gromadzić ludzi i będą w nich sprawowane sakramenty święte. Coś, co może się dość szybko zmienić, to osoba kapłana, który – tak jak to już często dzieje się na zachodzie Europy – będzie jednocześnie proboszczem lub administratorem dwóch lub kilku parafii. Wszyscy musimy się tego szybko nauczyć. Kapłani – tego, żeby oddać swoje kapłańskie serce z jednakową miłością i troską kilku wspólnotom. Świeccy natomiast – żeby zrozumieć, że choć „zawsze był u nas ksiądz”, teraz też będzie, tylko może trochę rzadziej i z dojazdu z sąsiedniej miejscowości. Sami księża też potrzebują tych zmian, żeby mieszkać w kapłańskiej wspólnocie i razem tworzyć kapłański dom. Technicznie będzie z tym pewnie mniej kłopotu niż ze zmianą naszej mentalności, bo wszyscy musimy się uczyć wzajemnych ustępstw i zmiany przyzwyczajeń. W tym problemie jest też wiele szans. Może nauczymy się inaczej myśleć o Kościele – że nie jest on tylko kwestią zwyczajów i zewnętrznych struktur, ale wspólnotą wiary. Może nauczymy się wspólnie działać i tworzyć Kościół jako świeccy i duchowni, gdzie duchowni przekażą wiele odpowiedzialności za parafię świeckim, a świeccy przestaną myśleć, że ich parafia to tylko sprawa księdza. Największa szansa jest jednak w tym, że wszyscy może bardziej zrozumiemy, że choćby wiele rzeczy zewnętrznych się zmieniło, Bóg zostanie z nami, a my jesteśmy w Kościele z Bogiem i dla Boga, a nie dla lepszych lub gorszych zewnętrznych okoliczności.

2021-06-29 13:49

Ocena: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bp Przybylski na Jasnej Górze: trudno pokochać Kościół, jeśli widzi się w Nim tylko grzesznych ludzi

[ TEMATY ]

bp Andrzej Przybylski

Karol Porwich/Niedziela

- Trudno jest pokochać Kościół, jeśli się w nim widzi tylko ludzkie ciało, grzesznych i cielesnych ludzi, słabe i nieprzejrzyste instytucje - powiedział na Jasnej Górze bp Andrzej Przybylski. - Ale kiedy się pomyśli, że Głową tego Kościoła jest Chrystus, to się lepiej rozumie dlaczego św. Franciszek, znając tyle grzechów ludzi Kościoła w swoim czasie, zakasał rękawy i zaczął odbudowywać Kościół - dodał duchowny. Częstochowski biskup pomocniczy celebrował Mszę św. w trzecim dniu narodowych „Rekolekcji dla wszystkich”.

Kaznodzieja przypomniał, że to prawda, że „to nie Kościół jest najważniejszy tylko Pan Bóg, to nie Kościół nas zbawia tylko Jezus”. Dodał jednocześnie, że „Bóg tak zaryzykował, że postanowił zamieszkać w tym Kościele, i przez Kościół, jego nauczanie i sakramenty uświęca nas i prowadzi do zbawienia”.

CZYTAJ DALEJ

Papież: zachęcam was do wsłuchania się w wołanie pokrzywdzonych

2021-09-19 17:19

[ TEMATY ]

papież Franciszek

Grzegorz Gałązka

Zachęcam was do wsłuchania się w wołanie pokrzywdzonych – powiedział papież Franciszek w wideoprzesłaniu, które obejrzeli i wysłuchali uczestnicy rozpoczętej dziś w Warszawie międzynarodowej konferencji „Ochrona dzieci Bożych naszą wspólną misją”. Zorganizowały ją: Papieska Komisja ds. Ochrony Małoletnich i Konferencja Episkopatu Polski.

Jej uczestnicy, pochodzący z 20 państw Europy Środkowej i Wschodniej, zastanawiają się „jak Kościół reaguje dziś na kryzys wykorzystywania seksualnego małoletnich ze strony członków Kościoła” oraz w jaki sposób może on dać nań jeszcze bardziej adekwatną odpowiedź „na ten ogromny wstrząs, przed którym stajemy”.

CZYTAJ DALEJ

Trzeci cud w Oknie Życia w Wieluniu

2021-09-20 14:30

[ TEMATY ]

okno życia

Wieluń

siostry antoninki

Zofia Białas

17 września w wieluńskim Oknie Życia im. Jana Pawła II, przy klasztorze sióstr antoninek, znaleziono noworodka – dziewczynkę.

– Jeszcze nie wiemy, jakie imię otrzyma – powiedziała s. Auxiliana, która zaalarmowana dzwonkiem o godz. 4 rano jako pierwsza przybyła do Okna Życia. Za nią przybiegła s. Barbara, która zadzwoniła pod nr 112. Na miejsce przyjechały policja i karetka pogotowia ratunkowego. Dziewczynka została odwieziona do wieluńskiego szpitala, gdzie po przebadaniu stwierdzono, że jest zdrowa. Dziewczynka to noworodek. Obok niej w Oknie Życia pozostawiono torbę z ubrankami i pieluszkami. W środku był nawet smoczek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję