Reklama

Niedziela Lubelska

Dar Eucharystii

Eucharystia jest sakramentem miłości i wzywa do miłości bliźniego.

Niedziela lubelska 24/2021, str. I

[ TEMATY ]

procesja Bożego Ciała

Paweł Wysoki

Ulicami Lublina przeszły procesje Bożego Ciała

Ulicami Lublina przeszły procesje Bożego Ciała

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Za Jezusem w Najświętszym Sakramencie szła rzesza wiernych, osoby życia konsekrowanego, kapłani i biskupi. – Niech udział w Eucharystii i w procesji umocni naszą wiarę. Niech będzie dziękczynieniem, że Bóg ocalił nasze życie i zdrowie, że cały kraj i świat powraca po tym niezwykle trudnym doświadczeniu pandemii – powiedział abp Stanisław Budzik.

Metropolita przewodniczył Mszy św. na placu katedralnym. Wraz z nim eucharystyczną ofiarę składali biskupi: Ryszard Karpiński, Mieczysław Cisło i Adam Bab, a także kilkudziesięciu kapłanów z rektorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego ks. prof. Mirosławem Kalinowskim i rektorem Metropolitalnego Seminarium Duchownego ks. Jarosławem Marczewskim. Wśród uczestników manifestacji wiary wyróżniali się członkowie Senatu KUL, rzemieślnicy w tradycyjnych strojach, chór archikatedralny, a także dziewczynki w bieli.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W homilii abp Stanisław Budzik nawiązał do hasła roku „Zgromadzeni na Świętej Wieczerzy”. Jak podkreślił, celem refleksji jest odkrycie piękna Eucharystii i dostrzeżenie jej zbawiennych skutków. – W Liturgii decyduje się przyszłość wiary i Kościoła – przypomniał za papieżem Benedyktem XVI. – Eucharystia jest źródłem i szczytem życia chrześcijańskiego. Całe życie duchowe chrześcijanina toczy się wokół Ołtarza, na którym jest sprawowana Najświętsza Ofiara. Zjednoczenie z Chrystusem w Komunii św. jest najgłębszą formą spotkania człowieka z Bogiem – podkreślił.

Pasterz zwrócił uwagę, że człowiek, słaby i grzeszny, nie jest godny, by przyjmować Boga do serca, ale dzięki śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa może korzystać z uzdrawiającej mocy Eucharystii. – Wszyscy potrzebujemy duchowej terapii, bo jesteśmy narażeni na działanie i kuszenie złego – powiedział. – Chrystus przychodzi do nas pod postacią Chleba. Daje się nam za pokarm, włącza się w nasz krwiobieg, aby przeniknąć nasze ciało, ducha, myśli i uczucia. Ci, którzy posilają się Ciałem Chrystusa, powinni docierać do tych, którzy są głodni Boga i głodni chleba, którzy z trudnością wiążą koniec z końcem, którzy zagubili się na drodze życia. Eucharystia jest sakramentem miłości i wzywa do miłości bliźniego. Nie może kochać Boga ten, kto nie miłuje człowieka – nauczał.

2021-06-08 12:34

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uczcili Jezusa

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 25/2020, str. I

[ TEMATY ]

Boże Ciało

biskup Tadeusz Lityński

procesja Bożego Ciała

Archiwum redakcji

Bp Tadeusz Lityński przewodniczył procesji w Wielisławicach

Bp Tadeusz Lityński przewodniczył procesji w Wielisławicach

Ze względu na sytuację epidemiczną, w tym roku nie odbyły się duże procesje eucharystyczne w miastach podczas uroczystości Bożego Ciała.

Księża biskupi udali się do kilku wiejskich parafii, gdzie odprawili Msze św. i wzięli udział w niewielkich procesjach wokół kościołów. Biskup Tadeusz Lityński przewodniczył liturgii Bożego Ciała w parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Wielisławicach k. Strzelec Krajeńskich. – Tegoroczna uroczystość Bożego Ciała różni się zdecydowanie od tych, które miały miejsce w minionych latach. Jest to jeszcze czas ograniczeń duszpasterskich, ale to nie zwalnia nas, jako chrześcijan, jako katolików, z obowiązku uczczenia i zauważenia Jezusa Chrystusa pod postacią eucharystyczną Ciała i Krwi Pańskiej – mówił bp Tadeusz Lityński. – Pragnę skierować moją prośbę do wszystkich diecezjan, aby Boże Ciało było czasem osobistego uczestnictwa w spotkaniu z Jezusem, z Bogiem w kościele. Tegorocznym akcentem ma być również chwila adoracji, także – jeżeli to jest możliwe – w czasie procesji wokół świątyni i przyjęciu błogosławieństwa – kontynuował pasterz diecezji. Jednocześnie zachęcał do adoracji Najświętszego Sakramentu w oktawie Bożego Ciała oraz przypominał, że w diecezji nie obowiązuje już dyspensa od uczestnictwa w Mszy św.
CZYTAJ DALEJ

Na ten Nowy Rok

Niedziela przemyska 51/2002

Krzysztof Świderski

W Nowy Rok od świtu po kolędzie chodzą "szczodraki-szczodroki" składając mieszkańcom życzenia pomyślności, dostatku i zdrowia. Kiedyś gospodynie obdarzały ich małymi bułeczkami - "szczodrokami" wypiekanymi z pszennej mąki. Starsi chłopcy chodzili po kolędzie z "drobami" (okolice Sieniawy). Przebierali się w kożuchy odwrócone włosiem na zewnątrz lub okręcali się słomianymi powrósłami. Na twarze zakładali malowane maski. Często kolędowali w towarzystwie muzykantów. Obdarowywano ich miarką zboża lub drobnymi kwotami pieniężnymi. "Szczodroki" i "droby" śpiewali kolędy i składali rymowane życzenia: "Na szczęście, na zdrowie, Na ten Nowy Rok. Oby wam się urodziła kapusta i groch, Ziemniaki jak pniaki, Reczki pełne beczki. Jęczmień, żyto, pszenica i proso, Żebyście nie chodzili gospodarzu boso". Dawniej we wsi Nienadowa po szczodrokach chodzili dwaj parobcy przebrani za stary i nowy rok. Inscenizowali oni odejście starego i przybycie nowego roku, posługując się następującym tekstem: Stary rok: "Jestem sobie starym rokiem, Idę do was smutnym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Nowy rok potwierdzał to słowami: "Jestem sobie nowym rokiem, Idę do was śmiałym krokiem, Przynoszę wam nowinę, Że się stary rok skończył, A nowy zaczyna". Wynagrodzeni podarkiem lub poczęstunkiem śpiewali: "Wiwat, wiwat, już idziemy, Za kolędę dziękujemy. Przez narodzenie Chrystusa Będzie w niebie wasza dusza". Natomiast we wsi Słonne z życzeniami po szczodrokach chodziły dzieci i zbierały datki na ołówki szkolne. Z życzeniami po domach chodzili też starsi gospodarze, rozrzucając po podłodze ziarno pszenicy, owsa jęczmienia, co miało zapewnić im urodzaje. My także nie zapominajmy o noworocznych życzeniach. Niech "szerokim strumieniem" płyną z naszych serc.
CZYTAJ DALEJ

Słowo i dotyk Jezusa tworzą drogę powrotu do Boga i do ludzi

2026-01-02 10:25

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Opowiadanie otwiera tzw. narrację o Arce (1 Sm 4-6). Izrael staje do walki z Filistynami w okolicy Eben-Ezer i Aphek. Pierwsza porażka budzi pytanie starszych: „Dlaczego Pan pobił nas dziś przed Filistynami?” Autor widzi dzieje w świetle przymierza. Klęska odsłania stan ludu i stan sanktuarium. W odpowiedzi sprowadza się z Szilo Arkę Przymierza Pana Zastępów, „który zasiada na cherubach” (kerubim).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję