Nie tylko w Warszawie i okolicach takie osoby szukają dla siebie przestrzeni. Brak nowoczesnych wspólnot dedykowanych ludziom w tym wieku, jest prawdziwym problemem. Przy parafii Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych już piąty rok istnieje nietypowa wspólnota realizująca oczekiwania tej grupy wiekowej. Tworzą ją ludzie z całej diecezji.

Coś z niczego

– Ludzie w tym wieku mają ogromną potrzebę bycia ze sobą, tylko nie mają gdzie jej zrealizować – zauważa inicjatorka Wspólnoty Dorosłych 30+ Agnieszka Litwin. – Oaza to już nie jest to, tym bardziej, że do nas przychodzi wiele osób samotnych.

Ksiądz prał. Jan Szubka, proboszcz parafii, potwierdza, że wspólnota, która wyewoluowała jako pokłosie przygotowań do Światowych Dni Młodzieży, skupia w dużej mierze tzw. singli.

– Grupa powstała tak naprawdę z niczego, a w utworzeniu konkretnej formacji przeszkodziła nam pandemia. Faktycznie jest owocem Światowych Dni Młodzieży i na dobrą sprawę nie powinno nas być – dodaje ze śmiechem pani Agnieszka. – Z młodzieży licealno-akademickiej powstała grupa młodzieżowa, a my zostaliśmy na lodzie.

Postanowili zawalczyć o siebie i swoje miejsce w parafii. Doświadczenie ŚDM było tak silne, że uczestnicy nie chcieli zaprzepaścić dobra, jakie ono ze sobą wniosło w ich życie ani zmarnować nawiązanych relacji. O pomoc zwrócili się do proboszcza. I tak powstała grupa o charakterze formacyjno-towarzyskim. Przewinęło się przez nią jakieś 50 osób, co najlepiej pokazuje zainteresowanie tą formą wspólnoty. Stałych uczestników jest około 30, z czego funkcjonujących od początku do chwili obecnej – 20.

Nie tracą kontaktu

Trzonem spotkań są dyskusje biblijne, pomagające zarówno uzupełnić luki w wiedzy, jak też odnieść ją do życia w teraźniejszości. Spotkania opierają się na zasadzie dobrowolności. Nie jest wymagana systematyczna obecność ani status związku małżeńskiego. Przychodzi kto chce i kiedy może. Bywa, że uczestniczy tylko jeden ze współmałżonków, bo drugi nie ma takiej potrzeby.

Zanim wybuchła epidemia, spotkania odbywały się w co drugą sobotę miesiąca o godz. 9. Rozpoczynały się od odmówienia Brewiarza i wspólnego śpiewania. Żeby atmosfera była bardziej domowa, uczestnicy przynosili przygotowany przez siebie poczęstunek. Już wtedy, w celu szybkiej wymiany informacji, grupa porozumiewała się za pomocą Messengera. Aktualnie jest to główna forma łączności.

– Nawet takie spotkania są dla nas czymś bardzo cennym – zapewnia pani Agnieszka. – Nie chcemy jednak tracić kontaktu bezpośredniego. Pomaga w tym fakt, że wiele osób pracuje i współdziała ze sobą w życiu prywatnym. Choć nie spotykamy się teraz w większym gronie, organizujemy spotkania modlitewne czy wspólne Msze św. Wspólnota udziela się także wolontariacko, wspierając Caritas.

Latem grupa organizuje wyjazdy pielgrzymkowe i te bardziej rekreacyjne, niemniej zawsze dba o to, by towarzyszył im ksiądz – proboszcz lub ks. Tomasz, rezydent. Ostatni planowany wyjazd do Ziemi Świętej został odwołany ze względu na epidemię. Dziś wszyscy z niecierpliwością oczekują na powrót normalności.