Okres Wielkiego Postu to czas duchowego przygotowania się do świąt Zmartwychwstania Pana Jezusa, w którym nasza Caritas szczególnie szuka dróg pomocy potrzebującym i apeluje o większą wrażliwość na potrzeby innych – mówi ks. Wiesław Kosicki, dyrektor CAL. Dotychczas sztandarową wielkopostną akcją lubelskiej Caritas było rozprowadzanie „chlebków dobroci”, które poświęcone wraz z pokarmami w Wielką Sobotę były spożywane w rodzinach podczas wielkanocnego śniadania. Niestety, epidemia i obostrzenia sanitarne spowodowały istotne zmiany, ale nie zniechęciły wolontariuszy do niesienia pomocy najuboższym. Wręcz przeciwnie, zmobilizowały do kreatywnego myślenia i działania, którego celem jest zaradzenie codziennym troskom wielu rodzin, osób chorych, starszych, bezrobotnych i bezdomnych.
– Wielki Post jest czasem nawrócenia oraz pojednania z Bogiem i ludźmi. To zaproszenie do przemiany swojego serca i troski o drugiego człowieka. W związku z tym organizujemy akcję rozprowadzania paschalików i czekoladowych baranków, będących symbolem Zmartwychwstałego Chrystusa – mówi ks. Paweł Tomaszewski, wicedyrektor CAL. Jak zapewnia, pozyskany dochód w całości zostanie przeznaczony na wsparcie biednych. W ramach wielkopostnej akcji w parafiach i centrali Caritas w Lublinie można nabyć paschaliki, czyli niewielkie świece symbolizujące Zmartwychwstałego Jezusa. Można je wykorzystać podczas Liturgii Wigilii Paschalnej, a także zanieść na groby swoich bliskich jako znak wiary w życie wieczne. Drugim symbolem wielkanocnym jest baranek paschalny; czekoladowa figurka, której sprzedaż również prowadzą parafie, będzie nie tylko piękną ozdobą koszyczka, ale przede wszystkim znakiem wiary i otwartości serca na potrzeby bliźnich.
Jak w minionych latach, również i w tym roku lubelska Caritas zaprasza ludzi dobrej woli do włączenia się w przygotowanie śniadania wielkanocnego dla osób bezdomnych i ubogich. W Wielką Sobotę, 3 kwietnia, w godzinach porannych w siedzibie Caritas potrzebujący otrzymają świąteczne paczki z żywnością. Więcej informacji na www.lublin.caritas.pl .
Zastanawiasz się czasem na co konkretnie idzie Twój 1 proc., który odpisujesz od podatku? A może jesteś jeszcze na etapie zastanawiania się komu oddać te pieniądze, albo – co gorsza – czy w ogóle zawracać sobie tym głowę? Nie zmarnuj okazji do zrobienia czegoś dobrego. Nawet nie zastanawiaj się czy pomagać, tylko pomyśl komu
Większość z nas odpisuje 1 proc. wiedząc zaledwie w dużej ogólności na co ta kwota zostanie przeznaczona. Zapewne na czyjeś leczenie czy kosztowną operację. Może dla biednych, niepełnosprawnych, odrzuconych, samotnych i bezdomnych. Najlepiej wszystkim na raz, bo nieszczęść i tragedii wokoło jest tyle, że trudno wybierać. Nie wybieraj więc! Zaufaj Caritas, która zajmuje się potrzebującymi, przynosi ulgę w nędzy, cierpieniu i poniżeniu. Idzie tam, skąd inni zawracają. Opiekuje się biednymi rodzinami, w tym dziećmi, przygarnia ludzi bez dachu nad głową, samotnych i odrzuconych przez społeczeństwo. Niejako za nas wypełnia nakaz miłosierdzia. Oczywiście, nie zwalnia nas z bycia dobrym i wrażliwym, ale sprawia, że możemy pomóc znacznie większej liczbie osób niż moglibyśmy działając w pojedynkę. W naszym 1 proc. jest siła wynikająca z ilości osób, które zadeklarują, że chcą go oddać właśnie Caritas.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
„Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę którą pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, tę kobietę dopiero pochwycono na cudzołóstwie. W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co mówisz?» Mówili to wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus nachyliwszy się pisał palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień». I powtórnie nachyliwszy się pisał na ziemi. Kiedy to usłyszeli, wszyscy jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta, stojąca na środku.”
152. Zebranie Plenarne Konferencji Zgromadzeń Żeńskich
W Centrum Jana Pawła II w Krakowie zakończyło się dziś 152. Zebranie Plenarne Konferencji Wyższych Przełożonych Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych w Polsce. W obradach pod hasłem „Żyć ze Słowa: lectio divina jako proces duchowy i psychologiczny” wzięło udział 260 sióstr przełożonych prowincjalnych i generalnych z ponad stu żeńskich zgromadzeń zakonnych czynnych oraz niektórych klasztorów kontemplacyjnych w Polsce.
Gościem pierwszego dniu Zebrania był nuncjusz apostolski w Polsce abp Antonio Guido Filippazzi, który wskazał na charakterystyczne rysy posługi przełożonej. Spotkanie z ks. Nuncjuszem było okazją do rozmowy i zadawania pytań, m.in. na temat aktualnych wyzwań w formacji i kryzysu powołań.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
