Pierwsze spotkanie osób skupionych przy Domu św. Jana Pawła II w podkieleckim Białogonie, przy Pietraszki 15 odbyło się we wrześniu br. W połowie grudnia obiekt reaktywowany na bazie przedwojennego budynku zamyka pewien etap docelowego projektu. Otwarcie Zakładu Aktywności Zawodowej jest planowane na 29 stycznia 2021 r.
Realizacja
Zostały już wyremontowane dwie kondygnacje: podwyższone piwnice – tam znajdować się będzie ciastkarnia i pracownia pszczelarska, a wytwory w obu pracowniach będą tworzone na bazie produktów z własnego ogrodu. – Dom jest pięknie położony, wokół są lasy, łąki, bogata szata roślinna, chcemy wykorzystać te walory – podkreśla ks. dr hab. Witold Janocha, odpowiedzialny wraz z Fundacją „Gramy z Tobą” za to nowe na mapie diecezji dzieło.
Na parterze jest pracownia rękodzieła, gabinety rehabilitacyjne, lekarskie i pielęgniarskie, zaplecze socjalne itp. Do adaptacji pozostaje druga kondygnacja, kaplica oraz sala gimnastyczna, w których, w przyszłości, powstanie Regionalne Centrum Rehabilitacji dla Osób z Niepełnosprawnością. – Mamy grono kreatywnych, oddanych podopiecznym instruktorów, pasjonatów sztuki, kultury i zdrowej ekologii. Dom łączy osoby tutaj zatrudnione, ich rodziny i wielu ludzi dobrej woli – myślę, że będzie to bardzo wartościowe miejsce – mówi ks. prof. Janocha.
Patron najlepszy z możliwych
Reklama
Tworzeniu Domu towarzyszyły namysły nad wyborem patrona. – Decyzja przyszła łatwo, obchodzimy setną rocznicę urodzin św. Jana Pawła II, któremu osoby z niepełnosprawnością zawdzięczają tak wiele – podkreśla ks. Janocha. Tłumaczy, że nie tylko chodzi o papieską „postawę pochylenia się”, ale także stworzenie podbudowy teologicznej tej problematyki. – To papież godności osoby ludzkiej, a szczególnie godności osób z niepełnosprawnością – dodaje duszpasterz. Teologia rodziny, teologia małżeństwa, ochrona życia od poczęcia aż do śmierci były fundamentem nauczania św. Jana Pawła II.
Powstający Dom przy ul. Pietraszki dedykowany jest św. Janowi Pawłowi II.
Podziel się cytatem
– Jeszcze za jego życia to nauczanie spotykało się ze sprzeciwem wielu grup, ale on się tym nie zrażał, gdyż miał świadomość, że nie jest to jego nauka, lecz głoszenie Ewangelii – podkreśla ks. Janocha nawiązując do obecnych wystąpień podważających dorobek św. Jana Pawła II.
Powstający Dom dedykowany jest św. Janowi Pawłowi II.
Będzie tętnił życiem duchowym, intelektualnym, artystycznym, opartym o nauczanie papieża z Polski. – Nie chcemy, by powstał kolejny martwy pomnik, ma to być miejsce, które żyje nauczaniem swojego patrona – mówi ks. Janocha.
Dom przy ul. Pietraszki powstał na bazie budynków wybudowanych w latach 1937-39 przez ks. Mieczysława Połoskę dla diecezji kieleckiej. Przechodził różne koleje. Pod koniec lat 90.
XX wieku kompleks zwrócono diecezji. Od kilkunastu miesięcy trwają intensywne prace adaptacyjne. Posesja przy ul. Pietraszki to powierzchnia 5 ha, budynek jest 3-kondygnacyjny z kaplicą i salą gimnastyczną.
Dzienny Ośrodek Wsparcia dla Osób Chorych i Niepełnosprawnych w Lubaczowie
Pasterz diecezji zamojsko-lubaczowskiej bp Marian Rojek poświęcił nowo zbudowany Dzienny Ośrodek Wsparcia dla Osób Chorych i Niepełnosprawnych. W tym wydarzeniu wzięli udział kapłani z ks. inf. Janem Jagodzińskim i dyrektorem diecezjalnego Caritas ks. dr. Wiesławem Banasiem na czele, goście z Rzeszowa: dyrektor Wydziału Polityki Społecznej Dariusz Tracz, dyrektor Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej Mariola Zajdel-Ostrowska, dyrektor Podkarpackiego Oddziału PFRON Maciej Szymański, rzecznik prasowy Marszałka Wiesław Bek, kierownik Regionalnej Agencji Rozwoju Mirosław Cieśla (dzięki któremu funkcjonuje przy konkatedrze Spółdzielnia Socjalna „Samarytanin”), starosta, burmistrzowie i wójtowie gmin ziemi lubaczowskiej, powiatowi i miejscowi radni z ich przewodniczącymi Zbigniewem Wróblem i Zdzisławem Ciochem, wykonawcy.
Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
Dziś po południu w Oknie Życia przy ul. św. Kazimierza 1 w Częstochowie, mieszczącym się przy Interwencyjny Ośrodek Preadopcyjny Dom Życia im. Leonii Nastał Częstochowa, prowadzonym przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek, pozostawiono noworodka.
Dziecko zostało natychmiast objęte opieką oraz poddane niezbędnym badaniom medycznym. Jego życiu i zdrowiu nie zagraża niebezpieczeństwo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
