W ostatnim czasie media poświęcały osobie śp. kard. Henryka Gulbinowicza wiele miejsca. Prawie wszystkie materiały pokazywały byłego metropolitę wrocławskiego w złym świetle. Jednak przez prawie 30 lat będąc ordynariuszem archidiecezji wrocławskiej, podejmował działania, które przyniosły wiele dobra. Dziś chcemy niektóre z nich przypomnieć.

Solidarność i 80 milionów

Działacze Solidarności z czasów PRL napisali w ostatnim czasie list skierowany m.in. do nuncjusza apostolskiego w Polsce abp. Salvatore Pennacchio. Przypomnieli w nim zasługi kard. Gulbinowicza: „Był z nami od początku ruchu, od sierpniowego strajku. To On udzielił błogosławieństwa strajkującym w sierpniu 1980 roku, a potem poświęcił lokal związkowy przy ówczesnym pl. Czerwonym, wspierając dobrą radą ludzi kierujących „Solidarnością”. To On, nie ograniczając się do symbolicznych gestów, jednoznacznie wspierał niezależny Związek podczas obrad Episkopatu. To Jego postawa przenosiła się na dolnośląskich proboszczów i wikarych, biorących udział w formowaniu niezależnych postaw. To u Niego, jako rzeczywistej opoki, znalazły schronienie fundusze związkowe, owe słynne „80 milionów”. To On otoczył troską internowanych oraz ich rodziny, wspierając, również materialnie, represjonowanych. To On, poprzez tradycyjny, wigilijny opłatek, integrował środowisko akademickie. To On był protektorem Arcybiskupiego Komitetu Charytatywnego, inspiratorem «Tygodni Kultury Chrześcijańskiej», opiekunem najrozmaitszych niezależnych inicjatyw – od społecznych po artystyczne”.

Pielgrzymki papieskie

W 1983 i 1997 r. we Wrocławiu gościł św. Jan Paweł II. Pierwsza wizyta Ojca Świętego w stolicy Dolnego Śląska była inna niż ta, 14 lat później. Na ulicach ciężarówki z zomowcami, cenzura w mediach o wydarzeniach papieskich. Lecz dla Polaków skupionych wokół papieża, a mowa tu o ponad 700 tysiącach, najważniejsza była modlitwa i słowo. Jan Paweł II przewodniczył Mszy św. i wygłosił homilię na wrocławskich Partynicach. Na zakończenie liturgii koronował figurę Matki Bożej Śnieżnej z Góry Iglicznej w Międzygórzu. Witając papieża, kard. Gulbinowicz mówił: „Błogosław, Ojcze Święty, steranym życiem, cierpiących i chorych, błogosław doświadczonych krzyżami dnia codziennego i pozbawionych wolności. Błogosław pracującym w kopalniach i na roli. W hutach, szkołach i na uczelniach. Błogosław twórcom kultury, robotnikom. Szczególnie racz błogosławić nasze wspólnoty parafialne i wszystkich rodziców”.

Druga wizyta papieża św. Jana Pawła II we Wrocławiu miała miejsce podczas 46. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego, który trwał od 25 maja do 1 czerwca 1997 r. pod hasłem „Eucharystia i Wolność”. Decyzja o przyznaniu organizacji tego wydarzenia zapadła znacznie wcześniej. Jak czytamy we wspomnieniach z Kongresu zapisanych przez ks. Piotra Niteckiego w Nowy Życiu: „Ówczesny arcybiskup metropolita wrocławski kard. Henryk Gulbinowicz skierował 15 kwietnia 1993 r. do Ojca Świętego list, proponując – po konsultacji z Radą Główną Episkopatu Polski – Wrocław jako miejsce kolejnego Kongresu Eucharystycznego. Zwracając uwagę na społeczny wymiar Kongresu, podkreślał, że byłaby to okazja do integracji Kościołów lokalnych tego regionu Europy, wspólnej refleksji teologicznej o wymiarze ekumenicznym oraz ukazania świadectwa żywego na tym terenie kultu eucharystycznego wobec zlaicyzowanego świata zachodniego”.

Henryków

Po II wojnie światowej opactwo cysterskie stało się własnością PRL. W latach 6o. utworzono tam szkołę rolniczą. Jednak po ok. 20 latach funkcjonowania placówki postanowiono ją zlikwidować.

„Zaproponowano, aby teren przejęła kuria – wspominał w 2015 r. na łamach Niedzieli kard. Henryk Gulbinowicz. – Powiedziałem wtedy, że my tego przecież wziąć nie możemy, bo to własność cysterska i proszę się kontaktować z nimi. Cystersi ocenili, że nie będzie ich stać na przejęcie i wyremontowanie tego obiektu. Poprosiłem, aby tę rezygnację wyrazili na piśmie, a potem musiałem decyzję skonsultować z Kapitułą, z Radą Kapłańską. Mnie samego bardzo ciągnęło do tych staroci, ale musiałem się z decyzją wspólną zgodzić. I okazuje się, że była ona dla diecezji słuszna. Dodatkowym impulsem była jeszcze wizyta w Rzymie, podczas której spotkałem się z biskupami z Afryki. Okazało się, oni mają Annus Propedeuticus, tzn. że kandydaci do kapłaństwa pierwszy rok przeżywają osobno. Henryków do takiej reformy nadawał się idealnie, bo tam są możliwości nauczenia teologii materii, nie tylko teologii ducha”.

Po przejęciu klasztoru przez archidiecezję wrocławską mieścił się tam I rok Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Trwało to do 2018 r. Z kolei w roku 2002, z inicjatywy księdza kardynała utworzone zostało Katolickie Liceum Ogólnokształcące im. bł. Edmunda Bojanowskiego, które funkcjonuje do dziś.

Europejskie Spotkania Młodych Taizé

W 1989 r. i 1995 r. we Wrocławiu odbyły się spotkania ekumeniczne nazywane Pielgrzymką Zaufania przez Ziemię. Dziękując wszystkim, którzy zaangażowali się w przyjęcie do swoich domów młodzieży z całego świata, kard. Gulbinowicz mówił: „My wiemy, że miłość bliźniego stanowi, po miłości Boga, podstawowe zadanie człowieka wierzącego. Pamiętamy też, że tajemnicą prawdziwego miłosierdzia jest to, że korzysta na równi ten, kto przyjmuje pomoc, jak i ten, który ją ofiarnie świadczy. Bóg bowiem nie pozostawi bez nagrody żadnego naszego szlachetnego czynu wobec człowieka”. Zauważając, że po spotkaniu młodzieży w 1989 r. ludzie młodzi wraz ze swoimi duszpasterzami kontynuują w parafiach pracę nad pogłębianiem wiary, ksiądz kardynał postanowił zapraszać ludzi młodych na spotkania dorosłych w każdą pierwszą środę miesiąca do kościoła Najświętszej Maryi Panny na Piasku. Spotkania trwają do dziś.