To odpowiedź na zawołanie Boga: „Kogo mam posłać?” (Iz 6, 8). Jest ono skierowane do każdego z nas i daje wiele do myślenia. Z doświadczenia wiem, że trzeba tylko chcieć, bowiem wszyscy jesteśmy posłani do modlitwy i pracy na rzecz Bożych dzieł.
Boliwia
Misje to Boże dzieło i wymaga wiele poświęcenia. Pochodząca z parafii w Sterdyni s. Cecylia Ślebzak, albertynka i pielęgniarka, pracuje w – jak sama nazywa – pasterczym ośrodku zdrowia w Ivirgarzama w Boliwii. Co jakiś czas wypływa rzeką na wyprawy misyjne do wiosek położonych kilka godzin od portu, aby leczyć tamtejszych mieszkańców. W jednym z listów do mnie napisała: „W tych wioskach żyje ok. 900 osób razem z dziećmi. Najtrudniejsze dla nas jest to, że nie mają wody pitnej do gotowania i mycia się, używają wody z rzeki, która jest bardzo brudna. Ostatnia z naszych wypraw zakończyła się 13 października i połowa uczestników wyprawy chorowała po powrocie, a ja musiałam iść do szpitala. Czynimy jednak co w naszej mocy i dla chwały Bożej i dla zbawienia tych ludzi”.
Pochodząca z parafii w Jerzyskach, s. Alicja Adamska ze Zgromadzenia Najświętszej Duszy Chrystusa Pana jest na misjach od 1991 r. Obecnie pracuje w jednej ze szkół w Kamerunie. Na podkreślenie zasługuje fakt, że jest koordynatorką nauczania w 25 szkołach.
Reklama
Tylko te dwa przykłady z życia sióstr misjonarek pokazują, jak niezbędne jest nasze wsparcie, zarówno modlitewne, jak i finansowe. Jedna złotówka miesięcznie, jedna tajemnica Różańca św. w intencji misji, to naprawdę niewiele.
Posłani na cały świat
Z naszej diecezji na różnych terytoriach misyjnych służy 9 sióstr zakonnych, 7 kapłanów zakonnych, 4 księży diecezjalnych i 1 zakonnik – biskup. Terytoria misyjne obejmują Afrykę, Amerykę, Azję i Oceanię. Najstarsze terytoria misyjne zostały utworzone w 1533 r. w Republice Zielonego Przylądka oraz w Indiach, a ostatnie w 2013 r. w Kolumbii. Ogółem Kongregacji Ewangelizacji Narodów podlegają 1103 kościelne jednostki administracyjne (archidiecezje, diecezje, wikariaty polowe itp.).
Korzenie misyjne mają członkowie Żywego Różańca, gdyż założycielka dzieła służebnica Boża Paulina Jaricot zainicjowała pomoc misjom na całym świecie, zakładając, oprócz Żywego Różańca, Dzieło Rozkrzewiania Wiary. Sprawa misji i budowania wspólnoty Kościoła były dla niej najważniejsze, dlatego życie i osobisty majątek poświęciła tej sprawie, kończąc ziemski żywot w nędzy i opuszczeniu.
W tej historii chodzi o to, abyśmy patrzyli na potrzebujących z miłością, otwartym sercem i w każdym człowieku dostrzegali Chrystusa.
Odczuwam głęboki ból zwłaszcza z powodu wielu uprowadzonych chłopców i dziewcząt oraz rodzin drżących o ich los - wskazał Ojciec Święty, mówiąc o wydarzeniach w Nigerii i Kamerunie, gdzie doszło do porwań księży, wiernych i studentów. „Zwracam się z żarliwym apelem o natychmiastowe uwolnienie zakładników i wzywam właściwe władze do podjęcia odpowiednich i szybkich decyzji, aby zapewnić ich uwolnienie” - dodał Leon XIV.
Zwracając się pielgrzymów przybyłych na Plac św. Piotra, Papież pozdrowił m.in. wiernych z Ukrainy. Przekazał, aby zabrali „do ojczyzny wyrazy otuchy i modlitwy”.
„Z Maryją Uczniowie - Misjonarze” pod tym hasłem na Jasną Górę dotarła 46. Przemyska Piesza Pielgrzymka. W dziesięciu grupach przyszło ponad tysiąc pątników. Wśród nich był abp Adam Szal, metropolita przemyski i bp Leon Mały, biskup pomocniczy arch. lwowskiej. W drodze pielgrzymom towarzyszył szkaplerz św. Jana Pawła II. To już tradycja, że przychodzą na odpust, NMP z Góry Karmel - 16 VII.
Rekolekcje w drodze po raz pierwszy podjęło ponad 200 osób. Każdej grupie patronowali inni święci. Ania z Bieszczad szła w grupie św. Andrzeja Boboli. W sposób szczególny ona i pątnicy przynieśli w sercach intencje Ojczyzny. Jak mówiła pątniczka każdy w życiu niesie swój krzyż i warto zawierzyć go Matce Bożej. - Ona jest najlepszą pocieszycielką i Tą, Która dodaje sił, aby przezwyciężyć wszystkie trudności - podkreśliła.
Cierpliwość Boga jest ważna, aby nikomu nie zaszkodzić przed czasem, by człowiek mógł wzrastać, dojrzewać, podejmować odpowiedzialne decyzje. Jednym słowem, aby był wolny, aby na sądzie nie szukał usprawiedliwienia swoich złych zachowań, przymusem z zewnątrz. Ważny jest również czas. Ewangelia mówi, że mamy wyłącznie jeden czas. Nie można go zatem marnować.
Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?” A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”». Przedłożył im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, większe jest od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki podniebne przylatują i gnieżdżą się na jego gałęziach». Powiedział im inną przypowieść: «Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: «Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata». Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie, mówiąc: «Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście». On odpowiedział: «Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala w ogniu, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia oraz tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
