Uroczystościom przewodniczył abp Edward Nowak, który w tym roku obchodzi 80. rocznicę urodzin i 30. rocznicę sakry biskupiej. W koncelebrze uczestniczyli także bp Jan Wątroba, bp senior Kazimierz Górny i kapłani diecezjalni.
Okolicznościową homilię wygłosił ks. dr Marek Dzik. Nawiązując do osoby bł. ks. Władysława Findysza, przypomniał o świętości, do której jest powołany każdy chrześcijanin. Wspominając wybrane wątki biograficzne z życiorysu, kaznodzieja zaprezentował kilka cech godnych naśladowania: pobożność, troskę o drugiego człowieka, surowość zasad, skromność i kulturę bycia.
Przed sumą odpustową bp Jan Wątroba poświecił krzyż, znajdujący się na działce Caritas Diecezji Rzeszowskiej przy ul. A. Mickiewicza i ul. Piaskowej. Krzyż upamiętnia najważniejsze dzieła miłości i miłosierdzia, jakie względem bliźnich pełnił za życia bł. ks. Władysław Findysz. W przyszłości planowana jest tam budowa domu pomocy społecznej.
Bł. ks. Władysław Findysz urodził się 13 grudnia 1907 r. w Krościenku Niżnym na Podkarpaciu. Święcenia kapłańskie przyjął 19 czerwca 1932 r. w Przemyślu. Posługę duszpasterską pełnił w Borysławiu, Drohobyczu, Strzyżowie i Jaśle. W 1942 r. został proboszczem w Nowym Żmigrodzie. W czasie II wojny światowej odważnie niósł pomoc potrzebującym. Wspierał duchowo i materialnie. Jako kapłan zbliżał wiernych do Chrystusa, Eucharystii i Ewangelii. 17 grudnia 1963 r. został skazany na 2,5 roku pozbawienia wolności. W więzieniu znęcano się nad nim w szczególny sposób. W czasie tortur nie odrzucił miłości do Boga. Po wielokrotnych przesłuchaniach i długotrwałym wycieńczeniu został zwolniony z aresztu. Zmarł po kilku miesiącach, 21 sierpnia 1964 r. 19 czerwca 2005 r. został włączony w poczet błogosławionych.
W czasie uroczystości bp Ignacy Dec poświęcił i nałożył na ikonę Matki Bożej Strażniczki Wiary czerwone i zielone szaty, a po Mszy św. wierni mogli ucałować figurę
Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński 15 sierpnia 1959 r. przewodniczył uroczystościom odpustowym w Sanktuarium Matki Bożej Strażniczki Wiary w Bardzie. Szacuje się, że wzięło w nich udział ponad 100, a niektóre źródła podają, że nawet 200 tys. wiernych. 60. rocznicę tego wydarzenia uczczono Eucharystią sprawowaną przez posługujących w tym sanktuarium Ojców Redemptorystów, kapłanów z Dekanatu Kamieniec Ząbkowicki pod przewodnictwem ordynariusza diecezji bp. Ignacego Deca. Witając duchowieństwo, pielgrzymów i parafian, proboszcz o. Mirosław Grakowicz przypomniał słowa zawarte w pamiętniku Księdza Prymasa nawiązujące do jego pobytu w Bardzie. „Do bazyliki dotarliśmy z trudem. Tutaj było przywitanie najpierw na stopniach świątyni, a później przed ołtarzem Matki Bożej. Jest to maleńka figurka, niezwykle miła w swym wyrazie. W świątyni tłoczno i gorąco, tak że strumienie potu spływają z nas od początku”. Stwierdził dalej, że 28 października 1956 r. po uwolnieniu z więzienia Ksiądz Prymas stał się dla katolików symbolem męczeństwa, oddania wszystkiego za Chrystusa. Zauważył, że autentyzm Prymasa Tysiąclecia jednoczył wspólnotę Kościoła w Polsce, a każdorazowo jego obecność na uroczystościach religijnych była odbierana jako wydarzenie najwyższej rangi, w którym trzeba uczestniczyć.
Odpust Porcjunkuli jest szczególny: każdy może z niego skorzystać niezależnie miejsca zamieszkania. Kiedy 2 sierpnia 1216 roku św. Franciszek go ogłosił, był zupełnie nową formą odpustu. „Bracia moi – mówił Franciszek do zgromadzonych – Chcę was wszystkich wysłać do raju!”.
Porcjunkula to ulubiony kościół św. Franciszka, który wyremontował własnymi rękami. Otrzymał go od benedyktynów w symbolicznej dzierżawie i stał się miejscem narodzin i sercem wspólnoty franciszkańskiej. Dziś, gdy wchodzi się do jego wnętrza, na progu widnieje napis: „hic locus sanctus est” – to miejsce jest święte, ponieważ tutaj Bóg rozmawiał z Franciszkiem. Gdy podniesiemy wzrok, kolejny napis mówi „heac est porta vitae aeternae” – to jest brama życia wiecznego, zawsze otwarta, właśnie dzięki odpustowi Porcjunkuli, który wyprosił w modlitwie św. Franciszek.
Kościoły w Azji przekładają nauczanie encykliki „Magnifica humanitas” na konkretne działania: szkolenia, programy edukacyjne i debatę o ochronie najsłabszych. Od Indii po Bangladesz podkreślają, że sztuczna inteligencja nie może pogłębiać wykluczenia, lecz powinna służyć godności człowieka i dobru wspólnemu - informuje Vatican News.
Jak informuje „L’Osservatore Romano”, biskupi w Indiach rozpoczęli prace nad praktycznym wykorzystaniem encykliki Leona XIV „Magnifica humanitas” w duszpasterstwie, edukacji i debacie o sztucznej inteligencji. Dokument został przetłumaczony, a diecezje organizują seminaria i szkolenia dla duchownych oraz świeckich. Jego treść trafia także do programów katolickich szkół.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
