W Zielonej Górze 23 czerwca w domu biskupim odbyło się spotkanie, w czasie którego zostały wręczone dekrety. Wiadomo już, że nowym sekretarzem biskupa diecezjalnego został mianowany ks. Norbert Lasota, wikariusz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzepinie. Zastąpi on ks. Grzegorza Mikołajczyka, który z dniem 1 sierpnia jako proboszcz obejmie parafię św. Antoniego w Krzeszycach.
Dekret od księdza biskupa otrzymał też m.in. ks. Sławomir Przychodny, który z Lubieszowa przenosi się do parafii św. Henryka w Sulęcinie. – Przede wszystkim jestem wdzięczny Panu Bogu, że byłem proboszczem w Lubieszowie, w parafii Świętej Rodziny, którą tworzyłem. Mam nadzieję, że w nowej parafii będę się nie ja realizował, tylko będę realizował przede wszystkim posłanie Ewangelii Jezusa Chrystusa. To jest w tym wszystkim najważniejsze – powiedział ks. Przychodny. Przydział na pierwsze parafie otrzymali także neoprezbiterzy. Ksiądz Paweł Mikołajczak rozpocznie posługę w parafii św. Michała Archanioła w Nowej Soli. – Bardzo się cieszę, że idę do tej parafii. Proboszcza znam na razie tylko ze słyszenia. Sama Nowa Sól nie jest daleko od mojego domu, od Wschowy. Mam w sobie dużo radości i pokoju związanego z tą parafią – powiedział neoprezbiter.
Dekrety zaproszonym kapłanom wręczył bp Tadeusz Lityński. – Kościół jest Kościołem pielgrzymującym. Również z parafii do parafii pielgrzymują duszpasterze, zdobywając doświadczenie i potrzebną praktykę życia duszpasterskiego, a także odkrywając charyzmaty, żeby budować jedność z Chrystusem – mówi pasterz diecezji.
Nowe placówki obejmie 24 proboszczów i administratorów oraz kilkudziesieciu wikariuszy i 5 neoprezbiterów. 2 kapłanów przeszło na emeryturę. Nowi proboszczowie obejmą parafie 1 sierpnia, wikariuszowie – 25 sierpnia.
W archidiecezji berlińskiej i diecezji zielonogórsko-gorzowskiej odmawiana będzie wspólna modlitwa za Ukrainę. Z inicjatywą wyszedł abp Heiner Koch, metropolita Berlina. Ideę wspólnej modlitwy podjął bp Tadeusz Lityński, który zaprasza całą diecezję – a w szczególności parafie leżące przy granicy polsko-niemieckiej – do włączenia się w tę inicjatywę.
Modlitewna intencja obejmuje mieszkańców Ukrainy, cierpiących z powodu trwającej tam wojny, a także uchodźców wojennych.
Wielki Post to czas, w którym Kościół szczególną uwagę zwraca na krzyż i dzieło zbawienia, jakiego na nim dokonał Jezus Chrystus. Krzyże z postacią Chrystusa znane są od średniowiecza (wcześniej były wysadzane drogimi kamieniami lub bez żadnych ozdób). Ukrzyżowanego pokazywano jednak inaczej niż obecnie. Jezus odziany był w szaty królewskie lub kapłańskie, posiadał koronę nie cierniową, ale królewską, i nie miał znamion śmierci i cierpień fizycznych (ta maniera zachowała się w tradycji Kościołów Wschodnich). W Wielkim Poście konieczne było zasłanianie takiego wizerunku (Chrystusa triumfującego), aby ułatwić wiernym skupienie na męce Zbawiciela. Do dzisiaj, mimo, iż Kościół zna figurę Chrystusa umęczonego, zachował się zwyczaj zasłaniania krzyży i obrazów.
Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym Konferencjom Episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do uczczenia Krzyża w Wielki Piątek.
Zwyczaj zasłaniania krzyża w Kościele w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we Mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania Mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.
Ponad 1000 osób przeszło ulicami Wrocławia w Akademickiej Drodze Krzyżowej.
Duży drewniany krzyż nieśli studenci ze wszystkich duszpasterstw akademickich, razem z nimi modląc się szli wrocławianie, klerycy, kapłani, siostry zakonne, towarzyszył im bp Maciej Małyga. Rozważając kolejne stacje Drogi Krzyżowej – w tym roku przygotowane przez ks. Wojciecha Brzoskiego, duszpasterza akademickiego z Poznania – przeszli spod Kościoła Uniwersyteckiego ulicami Rynku do Bazyliki Garnizonowej, gdzie Eucharystii przewodniczył o. kardynał Andres Arborelius, karmelita bosy ze Szwecji, ordynariusz Sztokholmu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.