Reklama

Aspekty

Perła w diecezji

Takiego tryptyku w postaci ołtarza soborowego oraz ambony nie ma w diecezji. To naprawdę wielki skarb – powiedział bp Tadeusz Lityński o dąbroszyńskim zabytku.

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 24/2020, str. IV

[ TEMATY ]

zabytki

bp Tadeusz Lityński

Dąbroszyn

Karolina Krasowska

Mieszkańcy Dąbroszyna dziękują księdzu biskupowi za nawiedzenie świątyni

Mieszkańcy Dąbroszyna dziękują księdzu biskupowi za nawiedzenie świątyni

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kościół filialny św. Józefa w Dąbroszynie to jedna z zabytkowych pereł diecezji. Jest tak dzięki staraniom duszpasterzy i mieszkańców, którzy nie szczędzą wysiłków i środków w trosce o piękno swojej świątyni.

Wielki skarb

– Mieszkańcy Dąbroszyna są związani z tym kościołem i z tą parafią od momentu przybycia tutaj na Ziemie Zachodnie. Dawniej kościółek w Kostrzynie był bardzo mały i nie mógł wszystkich pomieścić, dlatego życie religijne mieszkańców organizowało się tutaj, tutaj przyjeżdżali również parafianie z Kostrzyna, dopóki w ich mieście nie wybudowano nowego kościoła – mówi proboszcz ks. prał. Wojciech Skóra. W kolejną rocznicę wizyty św. Jana Pawła II w Gorzowie w kościele w Dąbroszynie miała miejsce niecodzienna uroczystość. Pasterz diecezji bp Tadeusz Lityński poświęcił nowy ołtarz, nastawę ołtarzową, obraz patrona świątyni św. Józefa oraz nową drogę krzyżową. Uroczystość była zwieńczeniem wieloletnich prac remontowych prowadzonych na zewnątrz i wewnątrz kościoła. – Jest to dla nas wielkie wydarzenie. Ksiądz biskup był u nas na wizytacji nie tak dawno, półtora roku temu. Cieszymy się, że przybył tutaj kolejny raz, aby poświęcić to dzieło, którego dokonali parafianie, a szczególnie mieszkańcy Dąbroszyna. Cieszę się, że parafianie się angażują, że chcą, aby ten kościół wyglądał jak najpiękniej i żebyśmy tutaj się wspólnie modlili – powiedział na początku uroczystości proboszcz. – Ołtarz znajdujący się w centralnym miejscu w kościele wskazuje na podstawowy przekaz, jakim jest wysławianie Boga, skoncentrowanie na misji dialogu z Bogiem – powiedział bp Tadeusz Lityński. – Takiego tryptyku w postaci ołtarza soborowego, ołtarza z obrazem św. Józefa oraz ambony nie ma do porównania w diecezji. To jest naprawdę wielki skarb, na który złożyła się modlitwa oraz ofiarna postawa tak wielu osób, za co chciałem bardzo serdecznie podziękować w imieniu diecezji i własnym – dodał pasterz diecezji.

Zabytkowa świątynia

Kościół w Dąbroszynie to dawny zbór protestancki zbudowany na planie krzyża greckiego, jak twierdzą badacze, pod koniec XVII wieku. Usytuowany w parku, w pobliżu pałacu należącego do rodziny Schöningów, dla której w północnym transepcie ok. 1700 r. wzniesiono mauzoleum. Świątynia została doszczętnie splądrowana przez wojska rosyjskie po bitwie pod Sarbinowem w 1758 r. Z kolei w 1817 r. do kościoła od wschodu dobudowano kaplicę rodową związanych z majątkiem dąbroszyńskim Dönhoffów. W kolejnych latach obiekt został przekształcony w duchu neogotyckim – od zachodu wzniesiono wieżę, w dolnej partii prostokątną, wyżej sześcioboczną, zwieńczoną ostrosłupowym hełmem – według projektu samego Friedricha Schinkela. Kościół dąbroszyński znajdował się pod patronatem właścicieli dóbr dąbroszyńskich aż do zakończenia drugiej wojny światowej. Następnie został przejęty przez Kościół katolicki i konsekrowany pod patronatem św. Józefa. Obecnie jako kościół filialny należy do parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Kostrzynie n. Odrą.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2020-06-10 12:19

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Mocni patroni kijskiej świątyni

Na fasadzie kościoła w Kijach, w niszach zobaczymy patronów świętych Piotra i Pawła, apostołów. Ich wizerunki i rzeźby znajdują się również we wnętrzu odrestaurowanej świątyni, której historia i rozwój związane są także z istniejącą tutaj w średniowieczu kasztelanią czechowską pełniącą funkcję polityczne i religijne. Kijska świątynia przechowuje również relikwie świętych Piotra i Pawła w relikwiarzu z XVIII wieku

Pierwszy kościół w Kijach powstał ok. 1120 r., być może z fundacji ks. Henryka Sandomierskiego. Jan Długosz odnotował w kronice, że wzniósł go Piotr Dunin. Była to pokutna świątynia. Palatyn ks. Bolesława Krzywoustego winien był uprowadzenia księcia przemyskiego Wołodara. Po romańskim kościołku pozostały jeszcze fundamenty, a w północnej ścianie prezbiterium zachowało się romańskie okienko oraz fragmenty murów, w południowej ścianie – kamienny, zakończony półokrągłym łukiem portal z herbem Strzemię. W ciągu wieków świątynia zmieniała swój wygląd. Gruntownie została przebudowana i rozbudowana w XVII wieku, dzięki czemu zyskała rys barokowy. Od strony południowo-wschodniej w 1786 r. wybudowano dzwonnicę, na której zawieszono trzy dzwony.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Wdzięczność jest znakiem dojrzałej wiary.
CZYTAJ DALEJ

Popiersie Chrystusa w rzymskiej bazylice zidentyfikowano jako dzieło Michała Anioła

2026-03-15 11:49

[ TEMATY ]

Watykan

Michał Anioł

Autorstwa Peter1936F /pl.wikipedia.org

Popiersie Chrystusa przypisywane Michałowi Aniołowi we wnętrzu Bazyliki św. Agnieszki za Murami w Rzymie

Popiersie Chrystusa przypisywane Michałowi Aniołowi we wnętrzu Bazyliki św. Agnieszki za Murami w Rzymie

W Bazylice św. Agnieszki za Murami przy Via Nomentana w Rzymie, po wiekach niepewności, oficjalnie przypisano Michałowi Aniołowi Buonarrotiemu autorstwo marmurowego popiersia przedstawiającego Chrystusa jako Zbawiciela , poinformował katolicki portal „Aleteia”. Dzieło to już na początku XIX wieku przypisywano Michałowi Aniołowi, jednak przez prawie 200 lat popadło w zapomnienie.

Valentina Salerno przez lata prowadziła badania archiwalne. Salerno nie jest historyczką sztuki, lecz opiera swoją pracę wyłącznie na dokumentach notarialnych, spisach inwentarza i korespondencji z ostatnich lat życia Michała Anioła. Dlatego nie opiera się na analizach stylistycznych, lecz na podstawie dokumentów odtworzyła drogę, jaką przeszło dzieło sztuki. Świadczą one o systemie, dzięki któremu dziedzictwo Michała Anioła było chronione przez jego uczniów i instytucje religijne.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję