Reklama

Wiadomości

Prasa zagraniczna

Dzieci, których oficjalnie nie ma

Aż 166 mln dzieci poniżej 5. roku życia nie jest nigdzie zarejestrowanych.

W żadnym dokumencie, w żadnym rejestrze nie zostało zapisanych 166 mln istnień ludzkich! Dla świata dzieci te stają się w ten sposób niewidzialne i teoretycznie można z nimi zrobić wszystko. Mogą zniknąć i urzędniczy system nie będzie o tym wiedział. Najważniejsze powody braku rejestracji to: brak świadomości rodziców, koszty związane z wydaniem aktu urodzenia oraz odległości od urzędów.

CRUX

Ważna nominacja

Filipiński kardynał, metropolita Manili Luis Antonio Tagle, który znalazł się w gronie kardynałów doradzających Ojcu Świętemu w reformie Kurii Rzymskiej i uchodzi za jednego z purpuratów najbliższych papieżowi, został wybrany na szefa Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów i Krzewienia Wiary. Zajmuje się ona terenami misyjnymi i ma, zdaniem portalu Crux, bardzo ważne znaczenie.

Reklama

Kardynał Tagle jest kolejnym myślącym podobnie do papieża duchownym na szczytach Kurii Rzymskiej, z nim Franciszkowi będzie łatwiej przeprowadzać zmiany, na których mu zależy. Duchowny znany jest z pracy na rzecz ubogich i emigrantów oraz ze swej skromności i prostego stylu życia. Jako młody biskup na Msze św. jeździł rowerem, a do swojego mieszkania zapraszał żebraków na posiłki.

Jego nominacja jest także docenieniem roli Filipińczyków we współczesnym Kościele.

Hierarcha staje się tym samym poważnym kandydatem na przyszłego papieża.

Register

Katolicyzm w USA

Z najnowszego sondażu przeprowadzonego na zlecenie największej katolickiej telewizji w USA – EWTN wynika, że amerykańscy katolicy II dekady XXI wieku są bardzo podzieleni.

Najbardziej dają do myślenia wyniki tego segmentu badania, w którym pytano o wierność kościelnemu nauczaniu. 58% katolików zadeklarowało, że wierzy w kościelne nauczanie: w jego całość – 17% lub większość – 41% . Jedna czwarta z kolei – że nie podziela części katolickiej doktryny, a 14% przyznało, że owszem, uważają się za katolików, ale to przekonanie ma niewielki wpływ na ich życie. 3% badanych wybrało odpowiedź, że są byłymi katolikami.

Im bardziej szczegółowe pytania, tym ciemniejszy obraz. Z pierwszej, 58-procentowej grupy katolików najwierniejszych nauczaniu Kościoła tylko dwie trzecie wierzy w realną obecność Jezusa w Eucharystii, 56% uczęszcza na cotygodniową Eucharystię, nieco ponad połowa spowiada się przynajmniej raz w roku, a 49% odmawia Różaniec. W ogólnej grupie katolików te statystyki są jeszcze niższe.

Agenzia Fides

Tłumy na odpuście

10 grudnia – w 488. rocznicę objawień Matki Bożej w Guadalupe – do stolicy Meksyku przybyło ponad 10 mln pielgrzymów z całej Ameryki Płd.

Odpust w stolicy Meksyku to największe doroczne zgromadzenie katolików nie tylko w Ameryce Płd., ale też na całym świecie. W tym roku porządku pilnowało kilka tysięcy policjantów, a pielgrzymom pomagało blisko 20 tys. wolontariuszy. Odpust pokazuje kult, jakim w Meksyku i w całej Ameryce Płd. cieszy się Matka Boża z Guadalupe. Sanktuarium odwiedza 20 mln pątników rocznie. To więcej niż przybywa do Bazyliki św. Piotra w Watykanie (18 mln).

CRUX

Ameryka pełna niepokoju

Już dawno Ameryka Płd. nie była tak niespokojna i nie potrzebowała tak bardzo pokoju. Różnej intensywności konflikty, niepokoje społeczne i polityczne trwają dziś w co najmniej siedmiu krajach: Boliwii, Chile, Ekwadorze, Haiti, Kolumbii, Nikaragui i Wenezueli. Końca perturbacji nie widać.

Z tego powodu południowoamerykańscy biskupi wezwali katolików na całym kontynencie do modlitwy o pokój za wstawiennictwem potężnej patronki obydwu Ameryk – Matki Bożej z Guadalupe. Hierarchowie zrzeszeni w CELAM (Rada Biskupów Ameryki Łacińskiej) prosili wiernych o uczestnictwo we Mszy św., w Liturgii Słowa lub o odmówienie Różańca w intencji pokoju dokładnie 12 grudnia 2019 r. Ponadto zachęcili, aby zdjęcia z modlitewnej aktywności zamieszczać w sieciach społecznościowych z hasztagiem #AmericaLatinaRezaPorLaPaz”.

2019-12-31 08:43

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Święto Trzech Króli w Amerykańskiej Częstochowie

[ TEMATY ]

Ameryka

o. Marcin Ćwierz OSPPE

Święta Bożego Narodzenia podkreślają mocno prawdę o tym, że Bóg jest z człowiekiem, że wyszedł ku każdemu z nas w osobie swojego Syna Jezusa Chrystusa. W odpowiedzi człowiek również wyruszył, aby spotkać się z Bogiem, zaprosić Go do swojego życia, podzielić się z Nim swoim czasem i miłością. Symbolami tego szczególnego spotkania stali się pastuszkowie i mędrcy, których tradycyjnie nazywamy Trzema Królami.

Na ich cześć w całej Polsce organizuje się specjalne orszaki, a ich imiona zapisuje się na drzwiach każdego domu, który pragnie przyjąć Boże błogosławieństwo w ramach wizyty duszpasterskiej zwanej kolędą.

W Amerykańskiej Częstochowie kolęda rozpoczęła się już w sobotę, 4 stycznia w Polskiej Szkole, biurach sanktuarium, sklepie i kafeterii. W ramach katechezy o. Marcin Ćwierz przechodził z klasy do klasy wyjaśniając dzieciom, kim byli Trzej Królowie, jaki był sens ich spotkania z Jezusem oraz co oznaczały przyniesione przez nich dary. O. Marcinowi towarzyszyło Czterech Króli (miało być tradycyjnie - trzech, ale w ostatniej chwili przyłączył się mały Antoś z grupy Stokrotek, który także zapragnął być królem). Orszak wzbudził niemałą radość i sensację wśród naszych pracowników, którzy ciesząc się z błogosławieństwa nagrodzili Królów słodyczami.

Następnego dnia, w niedzielę celebrowaliśmy Uroczystość Objawienia Pańskiego. Na wszystkich Mszach św. rozdawano wiernym poświęconą kredę i kadzidło, zaś na Mszy świętej o 9.30 dzieci z Polskiej Szkoły, przebrane za postacie Trzech Króli, zbierały pieniądze dla swoich rówieśników z parafii św. Marcina w Ayos, w Kamerunie, gdzie pracują ojcowie paulini. O. Marcin, były misjonarz, przygotował z tej okazji specjalną wystawę zdjęć przedstawiających życie parafii, a zwłaszcza ayosowskich dzieci.

Po południu kolęda przeniosła się do klasztoru, gdzie o. Jan Michalak, w asyście ojców i braci wędrował od celi do celi błogosławiąc i wypraszając potrzebne łaski na nowy rok dla każdego z posługujących tu paulinów.

CZYTAJ DALEJ

Franciszek na Wielki Post: pojednajmy się z Bogiem

2020-02-24 11:45

[ TEMATY ]

Wielki Post

Franciszek

#odkupieni

Grzegorz Gałązka

Do pojednania się z Bogiem, rozważania Tajemnicy Paschalnej i nawrócenia się na otwarty i szczery dialog z Bogiem zachęcił Ojciec Święty w orędziu na tegoroczny Wielki Post. Zaznaczył, że w ten sposób chrześcijanie będą mogli się stać solą ziemi i światłem świata. Hasłem Orędzia są słowa św. Pawła „W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem!” (2 Kor 5, 20).

ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO NA WIELKI POST 2020 „W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem!” (2 Kor 5, 20)

Drodzy bracia i siostry!

Również w tym roku Pan daje nam czas sprzyjający przygotowaniu się do świętowania z odnowionym sercem wielkiej tajemnicy śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Jest ona niezwykle ważna w życiu chrześcijańskim osobistym i wspólnotowym. Myślą i sercem musimy stale powracać do tej Tajemnicy. Bowiem wzrasta w nas ona nieustannie, na tyle, na ile dajemy się wciągnąć jej dynamizmem duchowym i przystajemy na nią, dając odpowiedź wolną i szczodrą.

1. Tajemnica paschalna, podstawa nawrócenia

Radość chrześcijanina wypływa ze słuchania i przyjęcia Dobrej Nowiny o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa: kerygmy. Streszcza ona Tajemnicę tej miłości, która „jest tak realna, tak prawdziwa, tak konkretna, że oferuje nam relację pełną szczerego i owocnego dialogu” (Adhort. apost. Christus vivit, 117). Kto wierzy w tę wieść, odrzuca kłamstwo, według którego nasze życie miałoby swe pochodzenie w nas samych, podczas gdy w rzeczywistości pochodzi ono z miłości Boga Ojca, z Jego woli, by dać życie w obfitości (por. J 10, 10). Jeśli natomiast słuchamy bałamutnego głosu „ojca kłamstwa” (por. J 8, 45), to narażamy się na pogrążenie w otchłani nonsensu, doświadczając piekła już na ziemi, jak o tym niestety świadczy wiele dramatycznych wydarzeń z doświadczenia ludzkiego osobistego i zbiorowego.

Dlatego w tym Wielkim Poście roku 2020 chciałbym przekazać każdemu chrześcijaninowi to, co już napisałem ludziom młodym w adhortacji apostolskiej Christus vivit: „Spójrz na rozpostarte ramiona ukrzyżowanego Chrystusa, pozwól się zbawiać zawsze na nowo. A kiedy idziesz wyznać swoje grzechy, mocno wierz w Jego miłosierdzie, które cię uwalnia na zawsze od wszelkiej winy. Kontempluj Jego krew przelaną z powodu tak wielkiej miłości i daj się przez nią oczyścić. W ten sposób możesz się nieustannie odradzać na nowo” (n. 123). Pascha Jezusa nie jest wydarzeniem z przeszłości: ze względu na moc Ducha Świętego jest zawsze aktualna i pozwala nam postrzegać i dotykać z wiarą ciała Chrystusa w wielu osobach cierpiących.

2. Pilna potrzeba nawrócenia

Warto rozważyć dogłębniej Tajemnicę Paschalną, dzięki której została nam udzielona łaska Boża. Doświadczenie miłosierdzia jest bowiem możliwe tylko w kontakcie „twarzą w twarz” z ukrzyżowanym i zmartwychwstałym Panem, który „umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie” (Ga 2, 20). Chodzi o dialog serca z sercem, przyjaciela z przyjacielem. Właśnie dlatego w okresie Wielkiego Postu tak ważna jest modlitwa. Jest ona nie tyle obowiązkiem, ile wyraża potrzebę odpowiadania na miłość Boga, która nas zawsze uprzedza i wspiera. Chrześcijanin modli się bowiem mając świadomość, że jest miłowany pomimo swej niegodności. Modlitwa może przybierać różne formy, ale w oczach Boga tak naprawdę liczy się to, że drąży nasze wnętrze doprowadzając do rozkruszenia zatwardziałości naszego serca, aby je coraz bardziej nawracać ku Niemu i ku Jego woli.

Zatem w tym szczególnie sprzyjającym okresie pozwólmy się wyprowadzić na pustynię, jak Izrael (por. Oz 2,16), abyśmy mogli w końcu posłuchać głosu naszego Oblubieńca, pozwalając mu rozbrzmiewać w nas z większą głębią i otwartością. Im bardziej damy się zaangażować Jego Słowu, tym bardziej uda się nam doświadczyć Jego bezinteresownego miłosierdzia wzglądem nas. Nie pozwólmy zatem, aby ten czas łaski przeminął daremnie, w zarozumiałym złudzeniu, że to my jesteśmy panami czasów i sposobów naszego nawrócenia ku Niemu.

3. Przejmująca wola Boga prowadzenia dialogu ze swoimi dziećmi

Nigdy nie można uznawać za pewnik tego, że Pan da nam po raz kolejny czas sprzyjający naszemu nawróceniu. Ta nowa szansa powinna wzbudzić w nas poczucie wdzięczności i otrząsnąć nas z odrętwienia. Pomimo niekiedy nawet dramatycznej obecności zła w naszym życiu, podobnie jak w życiu Kościoła i świata, ta przestrzeń, dana nam dla zmiany kursu, wyraża nieustępliwą wolę Boga, by nie zrywać z nami dialogu zbawienia. W ukrzyżowanym Jezusie, którego „Bóg dla nas grzechem uczynił” (2 Kor 5, 21), wola ta posunęła się tak daleko, że na Jego Syna spadły wszystkie nasze grzechy, aż po „zwrócenie się Boga przeciwko samemu sobie”, jak powiedział papież Benedykt XVI (Enc. Deus caritas est, 12). Istotnie Bóg miłuje także swoich nieprzyjaciół (por. Mt 5, 43-48).

Dialog, który Bóg chce nawiązać z każdym człowiekiem poprzez Tajemnicę Paschalną swego Syna, nie jest jak ten przypisywany mieszkańcom Aten, którzy „poświęcali czas jedynie albo mówieniu o czymś, albo wysłuchiwaniu czegoś nowego” (Dz 17, 21). Tego rodzaju gadulstwo, podyktowane pustą i powierzchowną ciekawością jest cechą światowości wszystkich czasów, a w naszych czasach może również wniknąć w zwodnicze używanie środków społecznego przekazu.

4. Bogactwo, którym trzeba się dzielić, a nie gromadzić tylko dla siebie

Postawienie w centrum życia Tajemnicy Paschalnej oznacza odczuwanie współczucia dla ran Chrystusa ukrzyżowanego, obecnych w wielu niewinnych ofiarach wojen, przemocy wobec życia, począwszy od tego, które ma się nie narodzić po osoby starsze, różnorodnych form przemocy, katastrof ekologicznych, nierównego podziału dóbr ziemi, handlu ludźmi we wszelkich jego formach i niepohamowanego pragnienia zysku, będącego formą bałwochwalstwa.

Także dzisiaj ważne jest wezwanie ludzi dobrej woli do dzielenia się swoimi dobrami z najbardziej potrzebującymi poprzez jałmużnę, jako formę osobistego uczestnictwa w budowaniu świata bardziej sprawiedliwego. Dzielenie się w miłości czyni człowieka bardziej ludzkim; gromadzenie grozi upodleniem go, zamknięciem w egoizmie. Możemy i musimy pójść jeszcze dalej, biorąc pod uwagę strukturalne wymiary gospodarki. Z tego powodu w okresie Wielkiego Postu roku 2020, w dniach 26–28 marca zwołałem do Asyżu młodych ekonomistów, przedsiębiorców i ludzi mających wpływ na zachodzące zmiany, aby przyczynić się do nakreślenia konturów gospodarki bardziej sprawiedliwej i sprzyjającej włączeniu społecznemu, niż obecna. Jak wielokrotnie powtarzało Magisterium Kościoła, polityka jest wybitną formą miłości (por. Pius XI, Discorso alla FUCI, 18 grudnia 1927 r.). To samo dotyczy zajmowania się gospodarką cechującą się tym samym duchem ewangelicznym, który jest duchem Błogosławieństw.

W nadchodzącym Wielkim Poście przyzywam wstawiennictwa Najświętszej Maryi Panny abyśmy przyjęli wezwanie do pojednania się z Bogiem, utkwili nasze spojrzenie serca na Tajemnicy Paschalnej i nawrócili się na otwarty i szczery dialog z Bogiem. W ten sposób będziemy mogli stać się tym, o czym Chrystus mówi w doniesieniu do swoich uczniów: solą ziemi i światłem świata (por. Mt 5, 13-14).

Franciszek

Rzym, w Bazylice św. Jana na Lateranie, 7 października 2019 r., we wspomnienie Matki Bożej Różańcowej

CZYTAJ DALEJ

Bez misji Kościół obumrze. Dlatego powstała ta akcja

2020-02-26 20:46

[ TEMATY ]

misje

modlitwa

Misjonarz na Post

Materiał prasowy akcji

Jest ich o sto mniej niż w zeszłym roku. Polskich misjonarzy i misjonarek posługujących na najdalszych zakątkach naszego globu jest teraz nieco ponad 1900. To właśnie dla nich powstała akcja „Misjonarz na Post”.

Siostra Alicja od 12 lat posługuje na misji w Kenii, w miejscowości Laare. Niedawno nauczyła się paść wielbłądy, ponieważ to ich mleko ratuje życie niedożywionych dzieci z sawanny. Brat Maciej Jabłoński jest franciszkańskim misjonarzem, który pracuje w przychodni zdrowia w Ngaoundaye w Republice Środkowoafrykańskiej. Niedawno odbierał poród, noworodek wpadł w hipotermię, więc zakonnik ogrzał malucha własnym ciałem. W ten sposób ocalił mu życie. Misjonarzy, którzy nie tylko ewangelizują, ale wręcz ratują życie innych ludzi, narażając się często przy tym na ogromne niebezpieczeństwo, jest bardzo wielu. Potrzebują nie tylko wsparcia finansowego, ale przede wszystkim tego duchowego. Dlatego powstała akcja „Misjonarz na Post”.

Sawanna, susza i sieroty

– Ostatnie lata to czas dramatycznej suszy. Zamiast obfitych plonów śmierć zbierała swoje żniwo wśród tych najsłabszych, chorych, ubogich i najmniejszych. Do misji przynoszono nam dzieci, które z głodu nie miały siły płakać – dzieli się siostra Alicja Kaszczuk ze Zgromadzenia Sióstr Małych Misjonarek Miłosierdzia. Od 12 lat pracuje w Kenii, od niedawna pomaga też w tanzańskiej archidiecezji Tabora. Co robi na co dzień? Trudno streścić to w kilku zdaniach, tych zajęć jest tak wiele...

Miejscowi nazywają ją polską Matką Teresą. Na co dzień posługuje wśród kilku tysięcy chorych, sierot i trędowatych. Od dwóch lat pomaga młodym siostrom stawiać pierwsze kroki na misji. Niedawno nauczyła się opiekować stadem wielbłądów.

– Nauczyłam się, jak je prowadzić przez sawannę, jak karmić i doić – dzieli się siostra Alicja. – Okazało się, że mleko wielbłąda jest bardzo odżywcze, ratuje niejednokrotnie życie dzieciaków. Poszliśmy nawet dalej, robimy ser i mydło z mleka wielbłądziego – kończy misjonarka. Codziennie opiekuje się setkami dzieci, opatruje rany, pomaga rodzinom ale zajmuje się także formalnościami i organizuje pomoc z Polski. Misja to nie tylko ewangelizacja, ale przede wszystkim obecność, uśmiech, czy nawet podanie deski przy budowie nowego domu. To właśnie uśmiechnięta twarz siostry Alicji widoczna jest na plakatach promujących tegoroczną edycję akcji „Misjonarz na Post”. – Żyję dzięki modlitwie i gdyby nie to niesamowite wsparcie, nie wyobrażam sobie nawet jednego dnia, ba, nawet najmniejszej chwili na misji! – podsumowuje siostra Alicja.

Podczas wojny muzułmanie przynosili siostrom jedzenie

– Spałyśmy pokotem w jaskiniach, gdy trwało bombardowanie miasta. Potem poszłyśmy spać do szpitala, ale i on został zbombardowany. Sto metrów od nas trafił pocisk – dzieli się siostra Anna Łuczak ze Zgromadzenia Franciszkanek Misjonarek Maryi, która przez 16 lat była na misjach w północnej Afryce, w tym podczas wojny domowej w Libii. Gdy wybuchł ten konflikt, postawiono misjonarkom ultimatum: albo uciekną pierwszym samolotem, podstawionym przez ambasadora, albo zostaną – zdane wyłącznie na siebie. Zdecydowały się na tę drugą opcję. Chciały pomagać ludziom, z którymi żyły od kilkunastu lat. Byli to nie tylko chrześcijanie, ale także muzułmanie. Gdy siostry się chroniły w piwnicach, ich muzułmańscy sąsiedzi, którym te siostry w czasie pokoju pomagały, przynosili misjonarkom jedzenie. – Oni przepraszali nas za to, co dzieje się w Europie – wspomina siostra Anna. Postawa muzułmanów była owocem wielu lat misji sióstr w tym kraju. To właśnie te misjonarki zakładały tam szkoły, szpitale, opiekowały się biednymi i chorymi, a także kobietami. – Czułam się jakbym za darmo dostawała mandat zaufania od tych ludzi. Na zasadzie „należysz do katolików, to możemy tobie ufać” – dzieli się wzruszona misjonarka. Niestety, gdy odcięto prąd, wiele osób było już zmuszonych do ucieczki, siostry także musiały uciec do Tunezji. Ale tam również opiekowały się ubogimi chrześcijanami i muzułmanami. Co niedzielę głosiły katechezy afrykańskim uchodźcom, przygotowując ich do przyjęcia sakramentu chrztu świętego. W algierskiej bazylice Notre Dame d’Afrique (tłum. Nasza Pani z Afryki) siostra Anna spotykała się z muzułmańskimi kobietami, które wypraszały za wstawiennictwem Maryi łaskę zajścia w ciążę. – Gdy zaczęłam tam posługę jako zakrystianka, pytałam się innych sióstr, dlaczego przy ołtarzu jest tyle małych lalek. Okazało się, że to były dowody wdzięczności za wysłuchane modlitwy – kończy wzruszona misjonarka.

Misjonarze pytają się, czy ktoś będzie się za nich modlił

Siedem lat temu o. Marcin Wrzos ze Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej wpadł na pomysł akcji modlitewnej, która miała wyjść naprzeciwko oczekiwaniom misjonarzy. Wybór padł na czas Wielkiego Postu; okresu, w którym Kościół zachęca wszystkich wiernych do podjęcia modlitwy, postu i jałmużny. Akcji wsparcia finansowego misjonarzy istnieje już wiele. Mało jest jednak inicjatyw, dzięki którym możemy wesprzeć misjonarza nie tylko materialnie ale także duchowo. W tym roku na misjach służy trochę ponad 1900 misjonarek i misjonarzy z Polski. By dołączyć do akcji wystarczy wypełnić krótki formularz na stronie www.misjonarznapost.pl. Dostaniemy w odpowiedzi e-maila z danymi misjonarza, w razie gdybyśmy zapomnieli jego danych. Misjonarze bardzo potrzebują naszej modlitwy.

CZYTAJ DALEJ
Projekt Niedzieli na Wielki Post
#ODKUPIENI

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję