Reklama

30 lat Caritas Diecezji Kieleckiej

Liczy się każdy człowiek

2019-11-26 12:50

Rozmawia Katarzyna Dobrowolska
Edycja kielecka 48/2019, str. 6-7

TD
Ks. dr Stanisław Słowik kieruje kielecką Caritas od 30 lat

Z ks. dr. Stanisławem Słowikiem – dyrektorem Caritas Diecezji Kieleckiej rozmawia Katarzyna Dobrowolska

KATARZYNA DOBROWOLSKA: – Przez trzydzieści lat działalności Caritas Kielecka wypracowała własny styl i charakter. Dziś instytucja jest najbardziej dynamiczną Caritas diecezjalną w Polsce. Co stanowi o sile i żywotności Caritas Diecezji Kieleckiej?

KS. STANISŁAW SŁOWIK: – Uważam, że inspiracja pomagania jest jedna dla wszystkich Caritas. Wypływa ona z Ewangelii i z miłości bliźniego. Niemniej jednak poszczególne Caritas diecezjalne mają swoją odrębność, wywodzącą się głównie ze specyfiki miejsca i problemów, które się pojawiają na ich obszarach. Drugim aspektem różnicującym nas jest skala działań, zależąca od potencjału. W naszej diecezji podmiotów niosących pomoc charytatywną jest niezwykle mało, stąd duże zapotrzebowanie na pomoc, które legło u podstaw naszego dynamicznego rozwoju.
Warto zauważyć, że to ludzie z pasją tworzą tę instytucję. Domeną naszej Caritas jest niezwykle zaangażowany i oddany zespół ludzi, którzy od lat tworzą dzieło Caritas. Moja osoba jest tym zwornikiem od pierwszego dnia jej istnienia po dzień dzisiejszy. To ma swoje przełożenie na skalę naszych działań. Warto podkreślić, że jako Caritas nie chcemy pomijać żadnej grupy problemów społecznych, które nie byłyby możliwe do rozwiązania przez nas i dostosowujemy swoje działania do aktualnych wyzwań. W latach ogromnego bezrobocia pomagaliśmy poprzez intensywny rozwój stołówek charytatywnych i program dożywiania najbiedniejszych czy szerokie programy kolonijne dla dzieci. Potem było dużo działań z obszarów pomocy społecznej i aktywizacji zawodowej, w końcu zajęliśmy się również rozwiązywaniem problemów medycznych i dostępnością do deficytowej opieki zdrowotnej. Nie udało nam się jedynie do dziś utworzyć placówki leczenia stacjonarnego dla osób uzależnionych, choć kilka razy podejmowałem takie starania. Mogę powiedzieć z dużą satysfakcją, że dziś prawie każdemu potrzebującemu na terenie diecezji jesteśmy w stanie jakoś pomóc.

– Wśród siedemdziesięciu pięciu placówek świadczących pomoc medyczną, opiekuńczą, domów pomocy społecznej i dla niepełnosprawnych, które, zdaniem Księdza Dyrektora, są najważniejsze i najbardziej potrzebne?

– Trudno jest jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ wskazując jakąś gradację ważności placówek, moglibyśmy wykluczyć czy zmarginalizować jakieś środowiska i ich problemy. Warto jednak wskazać na pewne preferencje w naszych działaniach. Nasza Caritas dysponuje bardzo szeroką ofertą placówek medycznych, niektóre z nich mają znaczny zasięg oddziaływania z odpowiednio wysokim budżetem. Zatrudnione są w nich zespoły specjalistów świadczące wieloraką pomoc. Są to np. Dom dla Niepełnosprawnych w Piekoszowie, dwa Hospicja stacjonarne i dwa domowe. W tej ofercie są także poradnie specjalistyczne, opieka pielęgniarstwa środowiskowego i długoterminowego z rehabilitacją oraz przychodnie, które niejednokrotnie zakładaliśmy na prośbę środowisk pozbawionych opieki medycznej, na skutek likwidacji dawnych ośrodków zdrowia.
Niezwykle ważnym aspektem naszych działań jest szerokie spektrum pomocy dla bezdomnych, samotnych, przewlekle chorych, którzy przychodzą do nas z najróżniejszymi problemami, dramatami życiowymi i losowymi, oczekując od nas wsparcia. Poważnie podchodzimy do sytuacji każdego potrzebującego. Czasem osoba, której spłonął dom, utraciła oparcie w rodzinie, została pozbawiona dachu nad głową, może liczyć tylko nas. Jeśli my tego nie zrobimy, prawdopodobnie nikt tego nie uczyni. Działania pomocy doraźnej, interwencyjnej uważam za niezwykle istotne w naszej misji.
Bardzo ważna jest dla nas również kwestia ochrony życia. Okno życia, które uruchomiliśmy jest pewnym symbolem, ale jest także pragmatycznym oparciem, bo jak już wszystko zawodzi, to zostaje ta szansa, by dziecko uratować. Podobny charakter mają działania Centrum Interwencji Kryzysowej i Domu dla Samotnych Matek. Każda uratowana osoba jest dla nas bezcenna. Dlatego trudno przełożyć to na ranking i wycenić tę pomoc.

– Caritas przez 30 lat pracy uczyła się, zmieniała się, rozwijała dopasowując profil pomocy do aktualnych problemów. Choć państwo jest bardziej opiekuńcze, to nie znaczy że ubóstwa już nie ma. Ono tylko zmienia swoje oblicze. Patrząc na dzisiejsze wyzwania, do jakich grup społecznych, środowisk Caritas Kielecka będzie chciała docierać w najbliższych latach?

– Dziesięć lat temu jako Caritas świadczyliśmy pomoc głównie rodzinom wielodzietnym, bo one często żyły na granicy egzystencji. Dziś ta sytuacja wygląda zdecydowanie inaczej. Już niewiele jest takich rodzin, dzięki działaniom państwa. Ich miejsce zastąpili emeryci i renciści, którzy żyją samotnie z jednej lichej emerytury socjalnej wynoszącej kilkaset złotych. Po wszystkich wydatkach zostaje im ok. 200 – 300 złotych na miesiąc na jedzenie. Nie zabezpiecza to egzystencji biologicznej tych osób. Problem będzie narastał i nie wiem, na ile programy rządowe załagodzą go. Staje zatem przed nami wyzwanie. Tylko w ostatnich trzech latach otworzyliśmy już kilka nowych placówek dla seniorów i dla osób częściowo niesamodzielnych ze względu na wiek.
Innym problemem, który dostrzegamy, jest rosnąca grupa osób przywiązana do życia z pomocy społecznej. Ten styl życia to uboczny skutek pewnej specyfiki działań pomocy społecznej. Nie może być tak, że dzieci wychowujące się z zasiłków pomocy społecznej chciałyby żyć w przyszłości w wyuczonej bezradności. Co możemy zrobić jako Caritas, by zmieniać taką mentalność? Odpowiedzią mogą być intensywniejsze działania w obszarze aktywizacji zawodowej i integracji społecznej, które prowadzimy od dawna w Centrum Integracji Społecznej. Jest duża grupa osób ugruntowanych w bezrobociu, które nigdy nie pracowały lub dawno zapomniały jak się pracuje. Ci ludzie boją się i stronią od tego, by cokolwiek zrobić na rzecz innych. Zanim postawimy im wyzwanie, by podjęli jakąś pracę, należy nauczyć ich dać coś z siebie innym np. poprzez doraźne zaangażowanie w wolontariat.

– Dziękuję za rozmowę.

Tagi:
wywiad Caritas jubileusz Kielce

Reklama

800 lat w Polsce, 90 w Proszowicach

2019-12-10 10:48

Władysław Burzawa
Edycja kielecka 50/2019, str. IV

Archiwum Siostr
W ochronce dzieci miały dobrą opiekę

Blisko sto lat temu przybyły z Krakowa do Proszowic trzy siostry zakonne ze Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia. Czasy były ciężkie. Zrujnowane domy po pierwszej wojnie światowej, wszechobecna bieda, osierocone żebrzące dzieci, apatia, beznadzieja i trzy siostry, które zmieniły tę rzeczywistość, a w serca mieszkańców Proszowic wlały nadzieję, że można żyć inaczej. Ich cicha, pokorna posługa złotymi zgłoskami zapisała się w historii lokalnej społeczności.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Symbole i zwyczaje Adwentu

Małgorzata Zalewska
Edycja podlaska 49/2002

Bóg w swojej wielkiej miłości do człowieka dał swego Jednorodzonego Syna, który przyszedł na świat by dokonać dzieła odkupienia ludzi. Jednak tę łaskę każdy z nas musi osobiście przyjąć. Zadaniem Kościoła jest przygotowanie ludzi na godne przyjęcie Chrystusa. Kościół czyni to, między innymi, poprzez ustanowienie roku liturgicznego. Adwent rozpoczyna nowy rok kościelny. Jest on pełnym tęsknoty oczekiwaniem na Boże Narodzenie, na przyjście Chrystusa. Adwent to okres oczyszczenia naszych serc i pogłębienia miłości i wdzięczności względem Pana Boga i Matki Najświętszej.

Bożena Sztajner

Wieniec adwentowy

W niektórych regionach naszego kraju przyjął się zwyczaj święcenia wieńca adwentowego. Wykonywany on jest z gałązek iglastych, ze świerku lub sosny. Następnie umieszczone są w nim cztery świece, które przypominają cztery niedziele adwentowe. Świece zapalane są podczas wspólnej modlitwy, Adwentowych spotkań lub posiłków. W pierwszym tygodniu adwentu zapala się jedną świecę, w drugim dwie, w trzecim trzy, a w czwartym wszystkie cztery. Wieniec wyobraża jedność rodziny, która duchowo przygotowuje się na przeżycie świąt Bożego Narodzenia.

Świeca roratnia

Świeca jest symbolem chrześcijanina. Wosk wyobraża ciało, knot - duszę, a płomień - światło Ducha Świętego płonące w duszy człowieka.
Świeca roratnia jest dodatkową świecą, którą zapalamy podczas Rorat. Jest ona symbolem Najświętszej Maryi Panny, która niesie ludziom Chrystusa - Światłość prawdziwą. W kościołach umieszcza się ją na prezbiterium obok ołtarza lub przy ołtarzu Matki Bożej. Biała lub niebieska kokarda, którą jest przepasana roratka mówi o niepokalanym poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Zielona gałązka przypomina proroctwo: "Wyrośnie różdżka z pnia Jessego, wypuści się odrośl z jego korzeni. I spocznie na niej Duch Pański..." (Iz 11, 1-2). Ta starotestamentalna przepowiednia mówi o Maryi, na którą zstąpił Duch Święty i ukształtował w Niej ciało Jezusa Chrystusa. Jesse był ojcem Dawida, a z tego rodu pochodziła Matka Boża.

Roraty

W Adwencie Kościół czci Maryję poprzez Mszę św. zwaną Roratami. Nazwa ta pochodzi od pierwszych słów pieśni na wejście: Rorate coeli, desuper... (Niebiosa spuśćcie rosę...). Rosa z nieba wyobraża łaskę, którą przyniósł Zbawiciel. Jak niemożliwe jest życie na ziemi bez wody, tak niemożliwe jest życie i rozwój duchowy bez łaski. Msza św. roratnia odprawiana jest przed świtem jako znak, że na świecie panowały ciemności grzechu, zanim przyszedł Chrystus - Światłość prawdziwa. Na Roraty niektórzy przychodzą ze świecami, dzieci robią specjalne lampiony, by zaświecić je podczas Mszy św. i wędrować z tym światłem do domów.
Według podania zwyczaj odprawiania Rorat wprowadziła św. Kinga, żona Bolesława Wstydliwego. Stały się one jednym z bardziej ulubionych nabożeństw Polaków. Stare kroniki mówią, że w Katedrze na Wawelu, a później w Warszawie przed rozpoczęciem Mszy św. do ołtarza podchodził król. Niósł on pięknie ozdobioną świecę i umieszczał ją na lichtarzu, który stał pośrodku ołtarza Matki Bożej. Po nim przynosili świece przedstawiciele wszystkich stanów i zapalając je mówili: "Gotów jestem na sąd Boży". W ten sposób wyrażali oni swoją gotowość i oczekiwanie na przyjście Pana.

Adwentowe zwyczaje

Z czasem Adwentu wiąże się szereg zwyczajów. W lubelskiem, na Mazowszu i Podlasiu praktykuje się po wsiach grę na ligawkach smętnych melodii przed wschodem słońca. Ten zwyczaj gry na ligawkach związany jest z Roratami. Gra przypomina ludziom koniec świata, obwieszcza rychłe przyjście Syna Bożego i głos trąby św. Michała na Sąd Pański. Zwyczaj gry na ligawkach jest dość rozpowszechniony na terenach nadbużańskim. W niektórych regionach grano na tym instrumencie przez cały Adwent, co też niektórzy nazywali "otrembywaniem Adwentu". Gdy instrument ten stawiano nad rzeką, stawem, lub przy studni, wówczas była najlepsza słyszalność.
Ponad dwudziestoletnią tradycję mają Konkursy Gry na Instrumentach Pasterskich (w tym także na ligawkach) organizowane w pierwszą niedzielę Adwentu w Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu. W tym roku miała miejsce już XXII edycja tego konkursu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kard. Nycz powołał komitet do spraw przygotowania uroczystości beatyfikacyjnych kard. Wyszyńskiego

2019-12-11 19:45

archidiecezja warszawska / Warszawa (KAI)

Metropolia warszawski powołał komitet organizacyjny beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego, która odbędzie się 7 czerwca 2020 roku na pl. Piłsudskiego w Warszawie. Członkowie poszczególnych komisji oraz sekcji odebrali 11 grudnia w Domu Arcybiskupów Warszawskich nominacje z rąk kard. Nycza. Całość przygotowań będzie koordynował bp Rafał Markowski.

BOŻENA SZTAJNER

W skład komitetu powołanego przez metropolitę warszawskiego weszli księża i świeccy - w sumie 86 osób, z którymi współpracować będą także obecni podczas uroczystości przedstawiciele władz państwowych i władz Warszawy, a także wojska i policji. - Wszyscy powinni się włączyć w tę beatyfikację, która ma, oprócz ściśle religijnego i kościelnego charakteru, również wymiar narodowo-państwowy - podkreślił kard. Kazimierz Nycz.

Komitet zajmie się przygotowaniem uroczystości na pl. Piłsudskiego, procesją z relikwiami do Świątyni Opatrzności Bożej oraz zorganizowaniem - kilka tygodni przed beatyfikacją - koncertu poświęconego kard. Stefanowi Wyszyńskiemu i Janowi Pawłowi II z okazji setnej roczny urodzin Papieża Polaka. - Nie możemy zapomnieć o tym jubileuszu, koncentrując się na beatyfikacji, dlatego postanowiliśmy oba te wydarzenia połączyć - podkreślił metropolita warszawski.

Całość przygotowań do beatyfikacji będzie koordynował bp Rafał Markowski. Komitet składa się z następujących komisji i sekcji, których przewodniczącymi zostali:

- komisja teologiczno-historyczna - bp Piotr Jarecki - komisja artystyczna - bp Michał Janocha - komisja liturgiczna - ks. Bartosz Szoplik - komisja muzyczna - ks. Piotr Markisz - komisja przygotowująca uroczystości na pl. Piłsudskiego - ks. Sławomir Nowakowski - sekcja porządkowa - ks. Marek Mętrak - sekcja rezerwacji i kart wstępu - ks. Łukasz Przybylski - sekcja ds. parkingów - ks. Marcin Szczerbiński - sekcja ds. opieki medycznej - ks. Władysław Duda - komisja przygotowująca procesję do Świątyni Opatrzności Bożej - ks. Tadeusz Aleksandrowicz - komisja ds. relikwii - ks. Janusz Bodzon - komisja medialna - ks. Przemysław Śliwiński - komisja obsługi biskupów i gości - ks. Matteo Campagnaro - komisja finansowo-sponsoringowa -ks. Marian Raciński

Beatyfikacja kard. Stefana Wyszyńskiego odbędzie się 7 czerwca 2020 roku o godz. 12.00 na pl. Piłsudskiego w Warszawie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem