Założona przez niego organizacja Pomoc Kościołowi w Potrzebie monitoruje nieprzestrzeganie wolności religijnej w świecie i udziela pomocy chrześcijanom prześladowanym za wiarę. A skala zjawiska jest olbrzymia – prawie 200 mln chrześcijan w różnych częściach świata jest obecnie prześladowanych lub co najmniej dyskryminowanych, jak to wynika z ostatniego – 14. raportu tego papieskiego stowarzyszenia. W 21 krajach dochodzi do „poważnych lub skrajnych przypadków łamania wolności religijnej”. Są to (w kolejności alfabetycznej): Afganistan, Arabia Saudyjska, Bangladesz, Birma (Mjanma), Chiny, Erytrea, Indie, Indonezja, Irak, Jemen, Korea Północna, Libia, Niger, Nigeria, Pakistan, Palestyna, Somalia, Sudan, Syria, Turkmenistan i Uzbekistan. W dalszych 17 państwach mamy do czynienia z „dyskryminacją ze względu na religię”: Algieria, Azerbejdżan, Bhutan, Brunei, Egipt, Iran, Katar, Kazachstan, Kirgizja, Laos, Malediwy, Mauretania, Rosja, Tadżykistan, Turcja, Ukraina i Wietnam.

W zeszłym roku Pomoc Kościołowi w Potrzebie za pośrednictwem 23 biur krajowych i centrali międzynarodowych zebrała ponad 111 mln euro dla Kościoła biednego, uciskanego i prześladowanego. Suma ta – rezultat darowizn ponad 330 tys. dobroczyńców z całego świata – umożliwiła zrealizowanie 5019 projektów pomocowych w 139 krajach.

Budowanie mostów

Obecny na rzymskiej prezentacji raportu Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie Thomas Heine-Geldern, prezes tej organizacji, wyjaśnił, że celem jej działania jest „budowanie pomostów pokoju i miłości” w sytuacji, gdy „zwykli ludzie nie zdają sobie sprawy z tego, że mamy w świecie do czynienia z sytuacją największych od wieków prześladowań religijnych”.

Alessandro Monteduro, dyrektor włoskiej sekcji Pomocy Kościołowi w Potrzebie, podkreślił, że „we Włoszech trwa proces sekularyzacji, którego celem jest zepchnięcie katolicyzmu na margines; próbuje się przekonać społeczeństwo, że można żyć lepiej, jeśli pozbędzie się tego religijnego «ciężaru»”. – Są środowiska, które starają się źle nastawiać ludzi do Kościoła katolickiego. W tym kontekście 17 tys. darczyńców (o 6,5 tys. więcej niż w 2015 r.) pokazuje, że mimo wszystko ludzie nie przestają się modlić, a także pomagają chrześcijańskim braciom, biednym lub prześladowanym, w innych krajach. Pomagają ludziom, których nie znają i nigdy nie poznają. Świadczy to, że we Włoszech jest ciągle żywa i hojna wspólnota katolicka – powiedział.

Miejsca największej przemocy

Podobnie jak w ostatnich latach większość funduszy została przekazana na projekty w Afryce (27 proc.) i na Bliskim Wschodzie (25 proc.). W regionie Bliskiego Wschodu odnotowano znaczny wzrost pomocy w ciągu ostatnich kilku lat. Od początku tzw. arabskiej wiosny w 2011 r., gdy dramatycznie pogorszyła się sytuacja tamtejszych chrześcijan, PKWP udzieliło pomocy na łączną kwotę 92 mln euro, z czego ponad 18 mln w samym tylko 2018 r.; pomoc nadzwyczajna dla tysięcy przesiedlonych chrześcijan i uchodźców stanowiła ponad 12 proc. pomocy udzielonej w ubiegłym roku. Szczególnie ważne jest wielkie dzieło odbudowy domów chrześcijan w Syrii i Iraku – dzięki interwencji stowarzyszenia tylko w 2018 r. odbudowano ich 1479.

Pomoc Kościołowi w Potrzebie wsparła blisko 12 tys. kapłanów, również przyznając stypendia: 30 proc. księży otrzymujących stypendia pochodzi z Azji, 42 proc. – z Afryki, 20 proc. – z Ameryki Łacińskiej i 8 proc. – z Europy Wschodniej. Udzielono również pomocy ponad 11 tys. siostrom na całym świecie, a 14 tys. osób świeckich otrzymało wsparcie na formację religijną.

Wyjątkowym gościem tegorocznej prezentacji raportu był kard. Malcolm Ranjith, arcybiskup Kolombo. – Po ataku w święto Wielkiej Nocy przeżywaliśmy wielki szok, ponieważ pomimo różnic religijnych staraliśmy się żyć po bratersku, mając poczucie wspólnoty – powiedział. Nigdy nie kłóciliśmy się o kwestie religijne na Sri Lance, chociaż od 30 lat trwa etniczna wojna między Syngalezami i Tamilami – dodał. Pomoc Kościołowi w Potrzebie wysłała katolikom na Sri Lance pomoc w wysokości blisko 122 tys. euro na odbudowę parafii, zakup pojazdów, programy duszpasterskie oraz opiekę nad ofiarami zamachów.