Dzieje obecnej świątyni parafialnej sięgają roku 1905. Wtedy to, rok po wielkim pożarze Sokołowa, w którym pastwą ognia padła drewniana XVII-wieczna fara, zawiązał się komitet budowy nowego kościoła. Trzy lata później, staraniem proboszcza ks. Franciszka Stankiewicza, rozpoczęto dzieło wznoszenia nowego domu Bożego Projekt budowli w stylu neogotyckim, rozłożonej na planie krzyża łacińskiego, opracował profesor architektury Politechniki Lwowskiej Jan Sas Zubrzycki. Prace budowlane trwały przez osiem lat. Fundamenty kościoła zaczęto kłaść w lipcu 1908 r. Samą budowę prowadził majster murarski z Przemyśla Jan Nikodemowicz. Kamień węgielny poświęcił 20 września 1908 r. ks. inf. Jakub Federkiewicz z Przemyśla.

W roku 1910 założono pierwsze dwa witraże w transepcie autorstwa Stefana Matejki (bratanka Jana Matejki). Po wybuchu I wojny światowej zaprzestano dalszych prac przy kościele postawionym już w stanie surowym. Przez pewien czas w świątyni funkcjonował szpital dla rannych żołnierzy. Użytkowanie niedokończonej budowli spowodowało jej duże zniszczenie. W roku 1915 straty te oceniano na kilka tysięcy koron.

1 października 1916 r. kościół poświęcił pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela dziekan leżajski ks. Tomasz Frankiewicz z Żołyni. Dokończenie budowy świątyni i jej wyposażenie było dziełem ks. Leona Szado. Na przełomie lat 1916/17 zainstalowano ambonę, a 16 marca 1917 r. wprowadzono stacje Drogi Krzyżowej. W roku 1918 kapłani pochodzący z parafii ufundowali pierwszy stały ołtarz. Po roku przemyski architekt Ferdynand Majerski ukończył prace nad dębowym, neogotyckim ołtarzem głównym.

W okresie międzywojennym trwało uzupełnianie wyposażenia. Przybyły balaski i dębowe konfesjonały. W roku 1925 ustawiono organy muzyczne zakupione w zakładzie Riegerów na Śląsku Cieszyńskim. Po dwóch latach nabyto neogotycką chrzcielnicę z masy mozaikowej, a po kolejnych trzech na placu kościelnym stanęła murowana dzwonnica. 25 lipca 1944 r. wkraczające do Sokołowa wojska radzieckie ostrzelały wieżę kościelną, która spłonęła. Jesienią tegoż roku udało się pokryć wieżę tymczasowym dachem, ale ją samą musiano obniżyć o 10 m.

Po dwóch latach zainstalowano na wieży czterotarczowy zegar. W roku 1958 miała miejsce budowa nowego hełmu wieży według projektu prof. Wiktora Zina.

W latach 1958-62 wnętrze świątyni ozdobiła polichromia figuralno-ornamentalna wykonana pod kierunkiem prof. Adama Marczyńskiego z ASP w Krakowie. W latach 1959-62 wzniesiono też kamienny ołtarz św. Józefa. W roku 1977 wymieniono poszycie dachu z dachówek na miedzianą blachę. Z okazji jubileuszu 400-lecia parafii sokołowskiej w roku 1988 w ścianę kościoła wmurowano kilka tablic upamiętniających miejscowych wiernych, którzy zginęli w czasie II wojny światowej. Na początku lat 90. minionego wieku, staraniem ks. Mieczysława Wajdy, w okna kościoła wprawiono kolejne witraże. Zaprojektował je Józef Furdyna, a wykonała krakowska firma Anny i Ireneusza Zarzyckich.

Obecny proboszcz ks. Jan Prucnal zadbał o zaprowadzenie instalacji grzewczej w roku 2008. Doprowadził też do ułożenia rok później nowej, granitowej posadzki. W roku 2010 zainstalowano nowy ołtarz soborowy i ambonkę. W latach 2013 i 2016 zawieszono dziewięć nowych żyrandoli, odczyszczono również i uzupełniono oszklenie dwóch starych. Przypomnieć też należy urządzenie kaplicy Matki Bożej i budowę nowego ołtarza bocznego, w którym umieszczono łaskami słynący obraz Pani Sokołowskiej, ukoronowany w roku 2013.