Reklama

Niedziela w Warszawie

Bliżej parafii

Wystarczy kilka rodzin, które się skrzykną, by zrobić coś dla całej wspólnoty parafialnej. Tak właśnie powstała idea rodzinnego świętowania niedzieli na Bemowie

Niedziela warszawska 14/2019, str. V

[ TEMATY ]

Warszawa

parafia

inicjatywy

Artur Stelmasiak

Tak wyglądało rodzinne wykonywanie palm w parafii św. Łukasza na Bemowie

Tak wyglądało rodzinne wykonywanie palm w parafii św. Łukasza na Bemowie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Niedzielna Msza św. Ksiądz podczas kazania wychodzi do dzieci, by porozmawiać z nimi o Ewangelii. Zadaje kolejne pytania, by rozbudzić zainteresowanie i ciekawość. – Czego najbardziej brakuje dziś ludziom w Warszawie? – pyta ksiądz. Kapłan próbuje naprowadzić dzieci na dosyć oczywistą dla dorosłych odpowiedź, czyli „brakuje pieniędzy”. Ale dzieci myślały jeszcze o opisie biblijnej pustyni. – W Warszawie najbardziej brakuje wielbłądów – odpowiedział jeden wyrywający się do odpowiedzi maluch. – A czego najbardziej brakuje waszym rodzicom? – dopytuje ksiądz. – Pieniędzy! – usłyszał w odpowiedzi.

Ta scenka ze Mszy św. w parafii św. Łukasza na Bemowie najlepiej pokazuje, że zarówno dzieci, jak i rodzice nie nudzą się na niedzielnym spotkaniu wokół ołtarza. Na takich rodzinnych Mszach św. może jest i ciasno, ale prawie zawsze wesoło. Rodzice wpadli więc na pomysł, by w tym gronie spędzać nieco więcej czasu. – U nas jest dużo młodych rodzin, które się nie znają. Wymyśliliśmy rodzinne świętowanie niedzieli, by nasza wspólnota parafialna lepiej się zintegrowała – mówi Joanna Włodarczyk, która wraz z mężem angażuje się w przygotowania rodzinnego świętowania niedzieli.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Palmy na niedzielę palmową

Reklama

Rodzinne świętowanie odbywa się zazwyczaj w drugą niedzielę miesiąca. Podczas Mszy św. rodziny są odpowiedzialne za oprawę muzyczną i czytania. Po Eucharystii wszyscy są zaproszeni do sali parafialnej na drugą część świętowania. W poście przygotowano rodzinne zajęcia – np. wykonywanie palm, które zostaną poświęcone w Niedzielę Palmową.

Na jednym ze stołów są domowe ciasta i napoje, a na kilku pozostałych wszystko, co potrzebne, by zrobić piękne palmy. Jest też specjalny kącik z zabawkami dla maluchów. – Rodzinne przygotowywanie ozdób świątecznych zawsze cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Tak jest z ozdobami choinkowymi i tak samo z palmami przed Wielkanocą – mówi Joanna Włodarczyk. – W ten sposób pokazujemy dzieciom, że można miło spędzić te 1-2 godziny po Mszy św. w dobrym towarzystwie.

Inicjatywa rodzinnego świętowania niedzieli wyszła od świeckich. Wystarczyły trzy zaangażowane rodziny oraz otwartość księży, by sprawa ruszyła. – Wszyscy jesteśmy z różnych wspólnot, a inicjatywa świętowanie niedzieli jest miejscem, gdzie możemy się razem spotkać. Dzieci się świetnie bawią, a rodzice mają okazję do rozmowy – mówi Tomasz Jakubowski. – Parafia to przecież wspólnota wiary, ale by tworzyć wspólnotę trzeba się znać. Rodzinne świętowanie niedzieli jest właśnie okazją, by bliżej się poznać, wymienić doświadczenia i czasem wpaść na jakiś kolejny pomysł.

Podczas rodzinnego świętowania rodziły się różne inicjatywy. W parafii były już szkolenia dla ojców, spotkania dla mam, a także warsztaty komunikacji w małżeństwie. Zapraszano też ciekawych gości. – Wspólnym naszym przedsięwzięciem są też rekolekcje wyjazdowe oraz rodzinny piknik parafialny – mówi Joanna Włodarczyk.

Rodzinna parafia

Reklama

W parafii św. Łukasza jest wiele wspólnot prorodzinnych. Po warsztatach Tato.net powstała grupa modlitewna ojców. Panie pozazdrościły aktywności mężów i założyły grupy „Matek w Modlitwie”. Są już trzy grupy, które są najczęściej podzielone według wieku dzieci. – Z mamami małych dzieci zwykle spotykamy się przed południem po domach, a późnej w kościele są spotkania dla mam ze starszymi dziećmi lub tymi, które mogą się wyrwać z domu – mówi Joanna Włodarczyk.

Przykład parafii św. Łukasza pokazuje, że czasem wystarczą dwie, trzy rodziny, by zaangażować kilkanaście, a czasem kilkadziesiąt innych rodzin. Oczywiście to wymaga motywacji i także czasu. – Jesteśmy w Domowym Kościele i staramy się ewangelizować inne rodziny z naszej parafii. Dzięki rodzinnemu świętowaniu niedzieli m.in. zawiązał się kolejny krąg Domowego Kościoła – tłumaczy Jakubowski.

Co ciekawe, ilość dzieci proporcjonalnie przekłada się na to zaangażowanie w parafii. Joanna i Tomasz Jakubowscy wychowują pięcioro dzieci, także Joanna i Arkadiusz Włodarczyk mają pięcioro dzieci w tym jedno w drodze. – Żeby przygotować rodzinne świętowanie niedzieli ojcowie przygotowali stoły, a mamy wszystkie elementy do dekoracji palm. Wszystko, co niezbędne kupiliśmy na giełdzie kwiatowej. Ja kupowałem, a dzieciaki miały okazję pooglądać kwiatki. Czyli przygotowania do świętowania niedzieli też były rodzinne – mówi Tomasz Jakubowski.

2019-04-03 10:09

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przez wieki ze świętym Stanisławem

Niedziela kielecka 49/2016, str. 4-5

[ TEMATY ]

świątynia

parafia

patron

W.D.

Kościół parafialny pw. św. Stanisława BM w Starochęcinach Widok na ołtarz główny

Kościół parafialny pw. św. Stanisława BM w Starochęcinach
Widok na ołtarz główny

Kościół w Starochęcinach, któremu patronuje św. Stanisław Biskup i Męczennik, powstał w l. 1680-1718, ale samodzielna parafia istnieje tutaj od 30 lat. Wspólnota niedawno zakończyła jubileuszowe świętowanie erygowania parafii, a trwające rok obchody stały się impulsem dla wielu inicjatyw duszpasterskich

O życiu św. Stanisława pisali kronikarze: Gall Anonim, Wincenty Kadłubek i Wincenty z Kielc. Św. Stanisław urodził się w Szczepanowie k. Bochni, prawdopodobnie ok. 1030 r. Pochodził z rodu Turzynów. Uczył się być może w Tyńcu, w klasztorze benedyktyńskim. Kształcił się również za granicą, w Belgii lub w Paryżu. Święcenia kapłańskie otrzymał ok. 1060 r. Najpierw zastał mianowany przez bp. Sułę Lamberta kanonikiem katedry, a po jego śmierci w 1070 r. został jego następcą. To król Bolesław protegował bp. Stanisława na stolicę biskupią u papieża Grzegorza VII. Był gorliwym pasterzem. Wiadomo też, że w swojej rodzinnej wiosce wystawił drewniany kościół pw. św. Marii Magdaleny, który dotrwał do XVIII wieku. Dla biskupstwa nabył wieś Piotrawin na prawym brzegu Wisły, o którą potem toczył się proces ze spadkobiercami jej zmarłego właściciela. Dzięki staraniom bp. Stanisława została wskrzeszona metropolia gnieźnieńska. Król Bolesław Śmiały przystąpił do obozu popierającego reformy Grzegorza VII. Wznosił i odbudowywał kościoły i klasztory. Jednak był również nieugięty, kiedy doszło do buntu poddanych przeciwko jego surowym wyrokom, jakie zarządził w związku z ich nieposłuszeństwem.
CZYTAJ DALEJ

Pieszo do Asyżu - część 6

2026-07-13 16:58

Ks. Łukasz Romańczuk

W drodze do Asyżu

W drodze do Asyżu

Szósty dzień zapowiadał się na bardzo intensywny. Widać było, że na pielgrzymów czeka trudny odcinek drogi. Rzeczywistość okazała się prawie inna, a na końcu padały słowa: “Jak było pięknie”.

Pierwsza część drogi przebiegała przez trzy miejscowości połączone ze sobą. W Gubbio znajduje się wiele kościołów, ale na trasie był tylko jeden, taki przy wejściu do parku. Widać, że miał swoją piękną historię, a jest także odwiedzany przez pielgrzymujących do Asyżu, o czym świadczą wpisy w księdze pamiątkowej. Zasadniczo mapa wskazywała, że nic szczególnego w tej części drogi nie miało być. W zasadzie nie było, oprócz tego, że na jednym wzniesieniu obok drzewa wisiała kartka w języku angielskim, aby w razie chęci na kawę, czy wodę zadzwonić w dzwonek. Mając świadomość drogi i dalszej leśnej drogi, nie było lepszej opcji jak skorzystać. Młody Włoch, prowadzący w tym miejscu dom agroturystyczny, z radością przygotował kawę, która dodała energii na dalszą drogę- ostro w górę. Na trasie, już poza cywilizacją, znajdował się Erem San Pietro in Vigneto. To było na 16 km. Bardzo piękne i gościnne miejsce, gdzie służbę dla pielgrzymów odbywają wolontariusze. Szef, pan Benedetto, na starcie częstuje zimną wodą i espresso. A w tym miejscu odpoczynku można było spotkać innych pielgrzymów m.in. z Chorwacji. Zaskoczyło mnie bardzo, gdy usłyszałem łamany język polski. Była to siostra zakonna, która wraz z grupą włoską podąża także do Asyżu. (Jeżeli dobrze zrozumiałem). Po krótkim odpoczynku przyszła pora na ostatni etap. Najtrudniejszy, ale bardzo malowniczy. Jezioro di Valfabbrica dodawało uroku pięknym, górskim widokom. Minusem było to, że ¾ tego etapu szło się ostro w górę. Pod koniec drogi czekała mnie miła niespodzianka. Wyczerpany kilkoma kilometrami w górę, nagle dotarłem do zabudowań. Starsze małżeństwo zaczęło machać do mnie, żebym usiadł i odpoczął. Skorzystałem z tego zaproszenia. Niestety niefortunnie promienie słoneczne, a było w tym momencie tylko 31 stopni, zaczęły nagrzewać moją sutannę, lecz udało mi się wygospodarować kawałek cienia pod parasolem. Pani gospodyni zaproponowała tradycyjną włoską kawę, z domu słychać było intro “Mody na sukces”, gospodarz wskazał mi źródełko z chłodną wodą dla pielgrzymów. Dowiedziałem się, że w ich parafii posługuje ksiądz z Polski, ksiądz Krzysztof i, że bardzo tego kapłana szanują, wręcz kochają. Miło słyszeć takie słowa. Nie można też nadużywać gościnności, więc po wypiciu kawy i krótkiej rozmowie poszedłem dalej, w górę, kończąc ten etap drogi. Na zakończenie dnia Eucharystia. Asyż coraz bliżej.
CZYTAJ DALEJ

Estonia: W szkołach szyby w oknach oklejane są folią na wypadek ataku dronów

2026-07-14 07:17

[ TEMATY ]

Estonia

drony

Adobe Stock

Podczas przerwy wakacyjnej władze Tartu rozpoczęły oklejanie folią ochronną okien w w placówkach oświatowych aby zapobiec zranieniu personelu, lub uczniów, odłamkami szkła w razie ataku powietrznego - podało w poniedziałek radio ERR.

Nałożenie folii na szybę utrzyma ją w całości i spoi odłamki w przypadku eksplozji spowodowanej np. przez uderzenie drona bojowego. Zabezpieczane są także okna korytarzy prowadzących do schronów - podkreślono w reportażu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję