Władysław Ligęza przez ponad 40 lat pracował jako organista w kościołach parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Bieniowie i w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Drożkowie.
Zmarł 11 marca br.
Urodził się 20 sierpnia 1931 r. w Stokach, pow. Bobrówka w województwie lwowskim. Wysiedlony wraz z rodzicami i rodzeństwem, przybył w 1946 r. do wsi Łukawy w powiecie żarskim i tu pozostał. W roku 1958
zawarł sakrament małżeństwa z Józefą Lemiszewską, pochodzącą również z miejscowości Stoki. Mają troje dzieci. W. Ligęza z zawodu był krawcem, ale właściwie pracował na roli prowadząc wraz z żoną gospodarstwo.
Ostatnio pracował także jako listonosz.
Zdolności muzyczne wykorzystywał grając od młodości na organach w kościołach parafii Bieniów, tj. w Białowicach, Bieniowie, Biedrzychowicach Dolnych oraz w Lubanicach w parafii Drożków. Na posługę
nasz organista jeździł rowerem, motorowerem, samochodem, chodził pieszo, a nawet w duże śniegi do Biedrzychowic Dolnych docierał na nartach.
W dni robocze Władysław Ligęza pracował na utrzymanie rodziny, a całe niedziele, święta oraz inne uroczystości był poza domem, grając i śpiewając na chwałę Bożą w naszych kościołach. Służył Bogu i
ludziom przez ponad 40 lat z pełną wytrwałością i niezawodnością, za podziękowania lub czasem złożoną ofiarę, za co był zawsze wdzięczny.
Organistą był za czasów proboszczów: śp. ks. Macieja Sieńko, śp. ks. Stanisława Strzałkowskiego, śp. ks. Jana Osikowskiego. Ostatnią główną uroczystością, którą upięknił śpiewem i graniem, było nawiedzenie
Matki Bożej Częstochowskiej w kopii Cudownego Obrazu 4 czerwca 1992 r. w Bieniowie, której przewodniczył ówczesny biskup diecezjalny Józef Michalik.
Nasz organista, mimo pogarszającego się stanu zdrowia, grał jeszcze przez kilka lat, ale już nie we wszystkich kościołach. Nie opuszczał jednak Lubanic, z którymi był związanych najbardziej, aż do
końca swoich dni.
Był zawsze pogodny i uśmiechnięty. Mimo swej choroby nie dawał poznać swych dolegliwości - żartował, żył zawsze naszymi radościami i smutkami dnia codziennego.
14 marca w uroczystości pogrzebowej pod przewodnictwem ks. Ryszarda Walnera wzięli liczny udział dawni i obecni parafianie obu parafii. Ciało Zmarłego pochowano na cmentarzu w Lubanicach.
W polskim kalendarzu świąt pojawiła się nowa, stała data. Prezydent podpisał ustawę, która wprowadza do porządku prawnego kolejne święto państwowe obchodzone w kwietniu. Nowe przepisy mają wymiar przede wszystkim symboliczny, ich celem jest podkreślenie znaczenia określonej grupy obywateli w historii państwa.
Choć dzień ten nie będzie ustawowo wolny od pracy, ustawodawca uznał, że wymaga on odpowiedniego uhonorowania. Zmiana wpisuje się w szerszy nurt działań, które wzmacniają politykę pamięci i przypominają o osobach, które szczególnie odczuły konsekwencje konfliktów zbrojnych. To także sygnał, że państwo chce porządkować kalendarz ważnych rocznic i nadać im oficjalny, jednolity charakter w całym kraju.
To już kolejny raz, kiedy Instytut Niedziela, wydawca Tygodnika Katolickiego Niedziela, zaprasza do kina. W seans filmowy wprowadził widzów Mariusz Książek, wiceprezes Instytutu NIEDZIELA, przedstawiając meandry towarzyszące powstawaniu produkcji. – Jak wielu problemów doświadczyli autorzy podczas realizacji tego obrazu, od braku zrozumienia po osobiste dramaty i problemy finansowe, a nawet odwoływania już zaplanowanych seansów we Francji – zaznaczył Książek. Następnie metropolita częstochowski abp Wacław Depo, poproszony o komentarz, zauważył, że „konkretnie 22 lutego 1931 r. w płockim klasztorze Sióstr Miłosierdzia objawił się Jezus Miłosierny”. – I w tym filmie dzisiaj też doświadczymy Jego dotknięcia w naszych sercach – podkreślił pasterz.
Fabuła filmu opowiada o wydarzeniach sprzed 350 lat, które miały miejsce w Paray-le-Monial we Francji. To właśnie tam, w klasztorze Sióstr Wizytek, Jezus objawił swoje płonące z miłości Serce zakonnicy Małgorzacie Marii Alacoque. Skierowane do zakonnicy orędzie stało się kanwą filmu, który w opinii wielu „obudził” duchowość Francji i podbił francuskie kina, wywołując tym samym ostrą rekcję środowisk antyreligijnych. Najświętsze Serce to filmowa rekonstrukcja historyczna połączona ze świadectwami bohaterów filmu, którzy doświadczają największych problemów współczesnego świata: samotności, zmęczenia i braku sensu życia. Tym samym opowiadają oni o odnalezieniu „lekarstwa”, które pomogło stworzyć im relację z Jezusem w Jego Najświętszym Sercu. Krótkie komentarze kapłanów stanowią swoistą katechezą i pomagają zrozumieć przed-stawianą rzeczywistość.
Sędziowie Krzysztof Kwiatkowski (L) i Tomasz Salachna (P) w Sądzie Okręgowym w Katowicach
Trzej lekarze oskarżeni w związku ze śmiercią ciężarnej Izabeli, która zmarła w 2021 r. w szpitalu w Pszczynie, zostali we wtorek skazani na kary bezwzględnego więzienia - od roku do półtora roku - oraz kilkuletnie zakazy wykonywania zawodu.
Tak zdecydował we wtorek Sąd Okręgowy w Katowicach, rozpoznający apelacje od ubiegłorocznego wyroku sądu w Pszczynie, który uznał wszystkich oskarżonych za winnych narażenia pacjentki na niebezpieczeństwo utraty życia, a jednego również nieumyślnego spowodowania jej śmierci.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
