Można próbować Zimowe Franciszkańskie Spotkanie Młodych opisać w wielu słowach, ale tylko jego przeżycie jest w stanie oddać jego ducha. Motywem przewodnim spotkania było docenienie szczęścia, jakiego każdy doświadcza w niepozornych wydarzeniach. To forma zimowych rekolekcji, czas radości, modlitwy i wspólnoty.
W dniach 11-16 lutego w Kalwarii Pacławskiej odbywało się 13. Zimowe Franciszkańskie Spotkanie Młodych, w którym wzięło udział 160 osób z różnych stron Polski. Tematem przewodnim spotkania było hasło „Nowe życie”. Organizatorzy tworząc program tegorocznego spotkania, zadbali o stworzenie dla młodzieży przestrzeni „do refleksji nad codziennością i zachwycenia się jej prostotą” – mówił o. Marcin Drąg OFMConv.
Zimowe edycje Franciszkańskiego Spotkania Młodych różnią się od letnich głównie charakterem programu. Większość punktów, takich jak: konferencje tematyczne czy spotkania w grupach, odbywały się w Domu Pielgrzyma, a także w Sanktuarium Matki Bożej Słuchającej, gdzie sprawowane były Msze św. i nabożeństwa. Był czas na integrację, spotkania w przestrzeni otwartej. Nie zabrakło spacerów oraz zjazdów na sankach z pobliskich pagórków. Bardzo cennym atutem tego zimowego spotkania – o czym mówili uczestnicy ZFSM – było to, że mogli lepiej się poznać i nawiązać nowe przyjaźnie.
W tym roku młodzi przyjechali do Wiślicy mniej licznie niż w latach ubiegłych
„Ojcowskie Serce” – pod takim hasłem odbyło się tegoroczne Spotkanie Młodych w Wiślicy. W tym roku młodzi ludzie przyjechali do sanktuarium Matki Bożej Łokietkowej już po raz dziewiętnasty.
Niestety liczba młodych ludzi, którzy przyjechali do Wiślicy w tym roku nie była duża. Złożyło się na to wiele czynników, między innymi obostrzenia. Kulminacyjnym punktem spotkania była Eucharystia, jednak zanim bp Jan Piotrowski odprawił Mszę św. młodzi ludzie wzięli udział w warsztatach prowadzonych przez fachowców w swoich dziedzinach. Do wyboru mieli warsztaty: muzyczne, taneczne, fotograficzne i psychologiczne, te ostatnie cieszyły się największym zainteresowaniem. Później przed Mszą św. zgromadzeni w kościele wysłuchali konferencji, którą wygłosił ks. Rafał Główczyński znany w internecie, jako „Ksiądz z osiedla”. Mówił młodym o tym jak każdy z nich jest niepowtarzalny i cenny w oczach Pana Boga. Zachęcał, aby poznawać swoją wartość, nie zamykać się w sobie, ale otwierać na innych i na Jezusa, aby młodzi ludzie najpierw „pokochali siebie”, swoje niedoskonałości i niedociągnięcia. – Strasznie trudno pokochać kogoś, kto nie kocha samego siebie – mówił zaznaczając, że Pan Bóg stworzył nas na swój obraz i każdy z nas jest taki, jakim miał być w zamierzeniach Stwórcy.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
W 2025 r. zniknęło ponad 1,6 tys. firm, głównie jednoosobowych działalności – podaje „Rzeczpospolita”.
Z analiz Dun&Bradstreet (D&B), przygotowanych specjalnie dla „Rz”, wynika, że obecnie w kraju działa 49 tys. firm taxi. To wynik najniższy od 15 lat. Dla porównania w 2019 r. było ich 71 tys. Uśredniając, w ubiegłym roku każdego dnia znikało z rynku pięć firm, przy czym zjawisko uległo znacznemu przyśpieszeniu w drugiej połowie roku.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
