Reklama

Niedziela Wrocławska

Jubileuszowy Zjazd Szkolnych Kół Caritas we Wrocławiu

Mistrzowie pomagania

To nie są strongmani, to nie są siłacze. Wielu niewysokich chłopców, wiele drobnej budowy dziewcząt. A jednak to oni, a nie słynny Pudzian obchodzili mistrzowski jubileusz i otrzymali odznaki „Super Wolontariusza”. Kim są?

Niedziela wrocławska 23/2018, str. VI-VII

[ TEMATY ]

Caritas

Agnieszka Bugała

Członkowie Szkolnych Kół Caritas. Oni chcą i potrafią pomagać

Członkowie Szkolnych Kół Caritas. Oni chcą i potrafią pomagać

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Młodzi w czerwonych koszulkach

Należą do Szkolnych Kół Caritas, które działają na terenie ich szkół. W całej archidiecezji wrocławskiej takich Kół działa aż 45, we Wrocławiu tylko 7, pozostałe w terenie: w Kotowicach, Obornikach Śląskich, w Żmigrodzie, Brzegu, Domaniowie, Oławie, Świętej Katarzynie, Malczycach, Wołowie, Trzebnicy, w Jelczu – Laskowicach, Ziębicach, Kiełczowie, Wińsku, w Wilczkowie, Bierutowie, Zawoni, w Lewinie Brzeskim, Kobierzycach, Świętej Katarzynie, Żórawinie, w Skokowej, Oławie, Oleśnicy, Michałowicach, w Środzie Śląskiej, Rakoszycach i w Żernikach Wrocławskich, niekiedy nawet w dwóch szkołach.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W każdej z wymienionych miejscowości dzięki zaangażowaniu młodych ludzi i ich opiekunów dzieje się dobro, dlatego nie można pominąć nikogo.Zjazd Mistrzów 2018

Reklama

Przyjechali z całej archidiecezji na Jubileuszowy Zjazd Szkolnych Kół Caritas - wolontariusze i ich opiekunowie. Prawie 400. młodych ludzi, którzy na co dzień pomagają innym. I to właśnie w czasie tego Zjazdu odebrali odznaki „Super Wolontariusza”, na który zasłużyli ciężką, codzienną pracą po lekcjach. Spotkali się 24 maja br. w kościele pw. Opatrzności Bożej na Nowym Dworze we Wrocławiu. Najpierw przywitali ikonę Matki Bożej Syryjskiej, wzięli udział we Mszy Św. pod przewodnictwem o. bp Jacka Kicińskiego, a potem, na terenie obok świątyni, uczestniczyli w przygotowanych dla nich atrakcjach – sportowych i plastycznych.

Odznaki wręczyli im o. bp Jacek Kiciński i wojewoda dolnośląski Paweł Hreniak.

Robię dobro, bo wierzę

Monika z Rakoszyc, która przyjechała w dużej grupie koleżanek i kolegów ze Szkolnego Koła mówi, że pomaganie to zupełnie oczywista sprawa. Kto wierzy w Pana Jezusa, musi pomagać, bo przecież nie można wierzyć i nie robić dobra, wiara bez uczynków jest martwa. I mówi te słowa piękna dziewczynka o niebieskich oczach, roześmiana, pełna młodzieńczego zapału, a nie mędrzec z siwą brodą… Ona już wie to, do czego czasem dorośli dochodzą latami. Pod opieką swojej nauczycielki, pani Renaty Medyńskiej - Bochenek w Szkole Podstawowej im. Sybiraków w Rakoszycach młodzi uczą się i chcą pomagać, wśród nich właśnie Monika. Organizują różne akcje, zbiórki pieniędzy, włączają się w pomoc tym, którzy potrzebują jej w sąsiedztwie. Monika ze wzruszeniem wspomina starszą panią, którą odwiedzała aż do jej śmierci.

Reklama

Ciepły uścisk na pomoc

Ze Szkoły Podstawowej nr 2 im. gen. Leopolda Okulickiego z Trzebnicy młodzież, pod opieką pani Ewy Dudek, przyjechała na Jubileuszowy Zjazd szynobusem. Grupa wzięła udział w wyklejaniu kulkami z bibuły ogromnego godła Polski, które powstawało w trakcie zjazdu. Młodzież, która na co dzień niesie pomoc innym, lubi też zmagania sportowe, dlatego chętnie włączyła się w rozgrywki unihokeju mierząc się z wolontariuszami ze SP nr 107 z Wrocławia.

W niektórych szkołach Koła Caritas działają od wielu lat. Uczniowie mają ogromną chęć pomagania, wystarczy, że stanie na ich drodze dorosły opiekun, który podpowie co można zrobić, do kogo pójść, kto potrzebuje pomocy i jak jej udzielić. Szkolne Koło Caritas w Szkole Podstawowej nr 83 we Wrocławiu działa prężnie od 2009 r. Młodzież rozpiera energia, rodzą się wciąż nowe pomysły – w 2012 r. nazwali się „Pomockami” i wymyślili hasło, które opisuje ich codzienną przygodę wolontariuszy: „Łapiemy w macki pomocy”. I łapią, to dobry, ciepły uścisk.Co oni robią?

Zbierają nakrętki, sprzedają kalendarze, sadza żonkile, przygotowują plakaty i rozdają ulotki. Organizują świąteczne kiermasze, przygotowując wcześniej ozdoby na choinkę, na wigilijny stół. Włączają się w akcję „Pola Nadziei”, kwestują w galeriach handlowych zbierając środki Dla Fundacji Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci. Co roku przed Świętami Bożego Narodzenia zbierają słodycze, żywność, zabawki, książki i ubrania, z których robią paczki dla najbardziej potrzebujących uczniów z ich szkół, a także dla Polaków mieszkających na Kresach, którymi opiekuje się Caritas Archidiecezji Wrocławskiej.

Co to jest Szkolne Koło Caritas?

Reklama

Według regulaminu to grupy dziewcząt i chłopców, którzy od najmłodszych lat czują potrzebę i spełniają się w roli wolontariusza. A wszystko zaczęło się w 1995 r. w Rzeszowie… Inspiracją do powstania i oficjalnego powołania pierwszego Szkolnego Koła Caritas była młodzież II Liceum Ogólnokształcącego w Rzeszowie wraz ze swoją opiekunką panią Marią Kowalską, która zaszczepiła w młodych ludziach ducha miłosiernej służby. Potem idea ruszyła w Polskę. I owocuje. Wolontariusze ze Szkolnych Kół Caritas to duchowi strongmani – warto mieć ich w pobliżu, w swojej szkole – to zachęta dla opiekunów, dyrektorów szkół. Warto też do nich dołączyć – to zaproszenie dla młodych, kandydatów na nowych Mistrzów Pomagania.

O. bp Jacek Kiciński:

Dzieci i młodzież są obecne w Kościele i angażują się w jego sprawy, ale to, co mnie urzekło w czasie tego spotkania to fakt, że angażują się w pomoc drugiemu człowiekowi. Bo caritas to przecież umiejętność dostrzegania drugiego człowieka w potrzebie i te dzieci już to umieją! Przyjechały rzesze młodych, wraz z opiekunami.

Oczywiście, dobrze byłoby, aby do nich dołączali kolejni, ale trzeba pamiętać, że Pan Jezus zaczynał od Dwunastu – dlatego nie o liczby tu chodzi, ale o zaangażowanie i serce tych, którzy już pomagają, już dają świadectwo. Dzieci, które są zaangażowane w Szkolne Koła Caritas to ewangeliczny zaczyn, który zmienia również nas, dorosłych. Jezus mówił jasno: „Jeśli nie staniecie się jak dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego”, a dziecko jest pełne zaufania, troski i miłości. Jestem dumny z tych dzieci, które dziś tu przyjechały – są wspaniałe, pokazują nam, że wyrasta kolejne pokolenie ludzi, na których Kościół będzie mógł liczyć.

Paweł Hreniak, wojewoda dolnośląski:

2018-06-06 12:21

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Włącz się w wolontariat

Niedziela częstochowska 6/2020, str. VIII

[ TEMATY ]

Caritas

wolontariat

Olsztyn

wolontariusze

Beata Pieczykura/Niedziela

Pomaganie jest pasją wolontariuszy

Pomaganie jest pasją wolontariuszy

Co łączy szklankę wody i ciepłe kaloryfery z wrażliwością na potrzeby człowieka i piękno Ziemi? Odpowiedź na to pytanie poznają młodzi wolontariusze Caritas podczas spotkania w Olsztynie.

Jesteśmy wezwani, aby być narzędziami Boga Ojca, żeby nasza planeta była tym, co On wymarzył, stwarzając ją, i by odpowiadała na Jego projekt pokoju, piękna i pełni” – te słowa papieża Franciszka stanowią motto spotkania formacyjno-szkoleniowego Szkolnych Kół Caritas Archidiecezji Częstochowskiej. Odbędzie się ono w Centrum Duchowości Archidiecezji Częstochowskiej w Olszynie k. Częstochowy 24 lutego w godz. 8.15-13.00 (dla uczniów szkół podstawowych) i 25 lutego w godz. 8.15-13.00 (dla szkół ponadpodstawowych) z udziałem ponad 200 osób.
CZYTAJ DALEJ

Zmiana pokoleniowa w Kościele? Watykanista komentuje decyzje Leona XIV

2026-10-12 09:25

[ TEMATY ]

decyzje

Leon XIV

watykanista

w kościele

zmiana pokoleniowa

komentuje

PAP

Papież Leon XIV

Papież Leon XIV

Nominacje abp. Vittoria Francesca Violi na archiprezbitera Bazyliki św. Piotra i kard. Luisa Antonia Tagle’a na dziekana Kolegium Kardynalskiego zapowiadają zmianę pokoleniową w Kościele. Zdaniem watykanisty Andrei Gagliarducciego decyzje te pokazują, że pontyfikat Leona XIV wykracza poza tradycyjny podział na nurty konserwatywne i progresywne.

Włoski komentator w analizie opublikowanej 12 października wskazuje, że obie nominacje były zaskakujące, ale wpisują się w dotychczasowy styl działania papieża. Leon XIV, wyświęcony na kapłana w 1982 r., należy do pokolenia, które nie uczestniczyło osobiście w sporach Soboru Watykańskiego II. Łączy przywiązanie do liturgii z doświadczeniem misyjnym i otwartością na nowe wyzwania Kościoła.
CZYTAJ DALEJ

Potrójne świętowanie na rzeszowskiej Drabiniance

2026-10-12 13:53

fot.archiwum parafii

Uroczystej sumin przewodniczył ks. Bogdan Kadłuczka

Uroczystej sumin przewodniczył ks. Bogdan Kadłuczka

Sumie odpustowej przewodniczył bp. Stanisław Jamrozem z Przemyśla. Wśród koncelebransów był ks. Bogdan Kadłuczka, misjonarz saletyn pochodzący z parafii, który w tym roku obchodzi 40-lecie święceń kapłańskich. Powrót po latach do wspólnoty, z której wyrósł, stał się okazją do spojrzenia na kapłańskie powołanie, jako na jeden z owoców życia parafii. Czterdzieści lat posługi jubilata wpisało się tym samym w dziękczynienie wspólnoty obchodzącej własne dwudziestolecie. Do dwóch jubileuszy dołączyło wydarzenie, na które parafianie czekali od wielu miesięcy - poświęcenie i wybudzenie organów. To zaczerpnięte z tradycji organowej określenie momentu, w którym po poświęceniu instrument po raz pierwszy rozbrzmiewa w świątyni. Obrzędu poświęcenia dokonał bp Stanisław Jamrozek, a następnie głos organów po raz pierwszy towarzyszył sprawowanej liturgii. Instrument posiada 18 głosów i został zbudowany przez niemiecką firmę Weigle. Wcześniej znajdował się w Waldkirch w Niemczech, skąd został sprowadzony do Rzeszowa. Nie było to jednak jedynie przeniesienie gotowego instrumentu z jednej świątyni do drugiej. Organy zostały poddane translokacji, przebudowie oraz gruntownemu remontowi, tak aby mogły znaleźć swoje nowe miejsce w przestrzeni kościoła i jak najlepiej służyć sprawowanej w nim liturgii. Wybudzenie organów nie było więc jedynie symbolicznym zakończeniem dużego przedsięwzięcia technicznego. Przede wszystkim oznaczało oddanie instrumentu na służbę liturgii i modlitwy wspólnoty.Do takiego rozumienia otrzymanych darów nawiązał w homilii bp Stanisław Jamrozek. Dwudziestolecie istnienia parafii trzeba odczytywać nie tylko jako zamknięty rozdział historii, ale przede wszystkim jako fundament dalszego budowania wspólnoty. Przez dwie dekady zmieniało się otoczenie, powstawała świątynia, rozwijało się duszpasterstwo, a kolejne pokolenia wiernych odnajdywały tutaj swoje miejsce. Za materialnym i duszpasterskim kształtem parafii stoją jednak konkretni ludzie – ich modlitwa, praca, ofiarność oraz poczucie odpowiedzialności za wspólne dobro. Jubileusz stał się więc okazją nie tylko do wdzięczności za to, co udało się przez te lata stworzyć, ale również do przypomnienia, że parafia pozostaje żywa wtedy, gdy tworzą ją ludzie gotowi angażować swoją wiarę, czas i talenty.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję