Orkiestra powstała jeszcze w czasach PRL, z inicjatywy ówczesnych władz. – W 1983 r. Bogumiłowi Łepeckiemu, mojemu ojcu, została złożona propozycja przez ministra kultury, aby w nowo powstającej dzielnicy Warszawy stworzył orkiestrę. I tak też się stało – powiedział w jednym z wywiadów obecny dyrektor orkiestry Jacek Łepecki. Powstała na Gocławiu – w jednej z dzielnic prawobrzeżnej Warszawy, wypełnionej wieżowcami z wielkiej płyty.

Rozpoczęła działalność w 1984 r. jako Warszawska Orkiestra Dziecięca „Sonata” w Warszawie. Bogumił Łepecki był przy tym człowiekiem orkiestrą: dyrygentem, pedagogiem, multiinstrumentalistą, aranżerem i, oczywiście, ojcem założycielem. Kierował orkiestrą przez 18 lat, a repertuar oparł głównie na muzyce patriotycznej i operetkowej. Zależało mu, aby w stolicy powstała orkiestra, która będzie kształciła młodych muzyków, ale także uczyła ich miłości do ojczyzny.

Złota Jodła

Fenomen miejsca powstania „Sonaty” na Gocławiu zauważył znany historyk prof. Wojciech Roszkowski. „Koniec lat 80.: czas rosnącego zmęczenia i poczucia beznadziejności. A jednak w tym nastroju, w zalewie agresywnej muzyki pop, młodzież z Gocławia oraz innych warszawskich dzielnic garnęła się do grania trudniejszego repertuaru – napisał. – Muzyka zbliża ludzi, ale «Sonata» to coś więcej niż muzyka, to instytucja, to zadanie społeczne, wykonywane z niezwykłym powodzeniem”.

Już w 1988 r. na Międzynarodowym Harcerskim Festiwalu Kultury Młodzieży Szkolnej w Filharmonii Kieleckiej orkiestra zdobyła I nagrodę – „Złotą Jodłę”. Uświetniała koncertami wiele ważnych rocznic historycznych, m.in.: 50. rocznicę Powstania Warszawskiego, 65. rocznicę zbrodni katyńskiej, 260. rocznicę urodzin gen. Tadeusza Kościuszki czy 25. rocznicę pontyfikatu Jana Pawła II. Koncerty transmitowała najczęściej TVP.

Uczenie postaw

Bogumił Łepecki, syn piłsudczyka, wziął udział w Powstaniu Warszawskim i to doświadczenie przełożyło się na credo „Sonaty”. Orkiestra miała przez muzykę „kultywować i uczyć postaw patriotycznych i ich właściwego rozumienia”. – Rozumiał przez to niesienie miłości, wiary i nadziei, radości i dobrych emocji, promocję patriotyzmu, który jest antytezą dla wszelkich nacjonalizmów – wyjaśnił po latach jego syn, Jacek Łepecki. Syn przejął stery orkiestry w 2001 r., po śmierci ojca, którego imię dziś nosi „Sonata”.

Jacek Łepecki nie był debiutantem; z orkiestrą jest związany „od zawsze”, a konkretnie od 1989 r. Mógłby, jak mówi, zarabiać znacznie więcej w którejś ze spółek Skarbu Państwa, ale poświęcił się „Sonacie” z wyraźnym poczuciem misji. W repertuarze „Sonaty” znajdują się przede wszystkim utwory polskich kompozytorów: Karola Kurpińskiego, Karola Szymanowskiego, Stanisława Moniuszki, Józefa Elsnera, Ignacego Jana Paderewskiego, Fryderyka Chopina i Mieczysława Karłowicza.

Gloria Polonica

Dziś „Sonata” ma już prawie 35 lat, a na koncie kilkaset koncertów i dziesiątki muzycznych podróży zagranicznych. Jest orkiestrą prywatną, ale wspieraną przez instytucje państwowe, samorządowe i prywatnych sponsorów. Inaczej, najpewniej, nie mogłaby grać i osiągać sukcesów nie tylko w Polsce. Szef orkiestry jest też prezesem fundacji wspierającej orkiestrę.

Orkiestra jest niemal nieobecna na YouTube – co jest dziś standardem – dlatego z pewnością ciekawie będzie posłuchać jej koncertu na żywo. 10 czerwca 2018 r. o godz. 19.15 w kościele pw. Świętych Apostołów Jana i Pawła w Warszawie (ul. Kapelanów Armii Krajowej 2) rozpocznie się koncert symfoniczny „Gloria Polonica” w ramach obchodów 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Orkiestra pod dyrekcją Kazimierza Dąbrowskiego wykona Symfonię h-moll op. 24 „Polonia” Ignacego Jana Paderewskiego.