Ważne jest, aby być w pełni poinformowanym o wpływie Brexitu na stosunki angielsko-polskie. Książka, która ma na celu wyjaśnienie tła historycznego referendum 2016 r., wyświadcza ogromną przysługę.
Luke Coppen, redaktor naczelny „Catholic Herald”
Chociaż problematyka Brexitu nie jest w Polsce „terra incognita”, tym bardziej że dotyka ok. 1,5 mln polskich imigrantów w Wielkiej Brytanii, a dodatkowo ich bliskich w kraju, to zapewne niewielu potrafiłoby zobaczyć ją w szerokim kontekście brytyjskiej sytuacji politycznej, społecznej, kulturowej i religijnej. Książka pt. „Głosy Boga. Kościół, społeczeństwo i Brexit”, będąca zapisem rozmowy Małgorzaty Glabisz-Pniewskiej z Jonathanem Luxmoore’em, wybitnym znawcą tych zagadnień, zawiera takie właśnie spojrzenie. Zaskoczeniem dla polskiego czytelnika jest już samo postawienie pytania o rolę chrześcijaństwa i Kościoła anglikańskiego oraz Kościoła katolickiego w procesie rozwodu Wielkiej Brytanii z Unią Europejską. Choć sami przed laty z przejęciem rozważaliśmy rolę Kościoła w Polsce w procesie integracji europejskiej w ogóle i akcesji naszego kraju do UE w szczególności, to postawienie analogicznego pytania wobec Brexitu budzi zdziwienie. Obok swego rodzaju repetytorium moralnych, duchowych i religijnych pryncypiów integracji europejskiej znajdziemy w książce wiele odniesień do sytuacji w Polsce. Przeczytamy w niej m.in. o polskim wymiarze Brexitu (był on przecież także reakcją na wielką emigrację z Polski), o „mieszaniu się” UE w polskie sprawy czy o wyzwaniach duszpasterskich Polskiej Misji Katolickiej w Londynie. Stopniowe narastanie rozczarowania Brytyjczyków ideą europejską, a zwłaszcza Unią Europejską i arogancją jej urzędników, jako żywo przypomina nastroje w Polsce. Trudno też nie porównywać dwu zwalczających się na Wyspach plemion: mobilnych, kosmopolitycznych Anywheres i zakorzenionych Somewheres do aktorów polskiej sceny politycznej i ich podzielonych zwolenników. Spośród wielu interesujących wątków tematycznych obecnych w książce warto przywołać niektóre. Jonathan Luxmoore odnosi się m.in. do działalności COMECE – krytykuje brak neutralności tej instytucji wobec Brexitu. Charakteryzuje wielką różnorodność w Wielkiej Brytanii i Londynie. Mówi o terroryzmie i stosunku Kościoła do niego, ale też o nowym ateizmie, o skutkach związku Kościoła z państwem, o katolikach w tym anglikańskim kraju oraz o muzyce kościelnej i katedrach jako promyku nadziei dla chrześcijaństwa na Zachodzie. W każdym razie – w hałasie i wielkim zamęcie wokół Brexitu Luxmoore i Glabisz-Pniewska pomagają usłyszeć głosy Boga. Autorem wstępu jest prof. Jan Żaryn.
Jonathan Luxmoore i Małgorzata Glabisz-Pniewska, „Głosy Boga. Kościół, społeczeństwo i Brexit”. Wydawnictwo Homo Dei, ul. Zamoyskiego 56, 30-523 Kraków, tel. 12 656 29 88; e-mail: dystrybucja@homodei.pl
To drzewo jest wyższe niż Statua Wolności, waży około 2000 ton — mniej więcej tyle, ile 350 słoni — i jest starsze niż Cesarstwo Rzymskie. Drzewo General Sherman to prawdziwy kolos. A jednak ten gigant wyrósł z ziarenka ważącego zaledwie 5 miligramów. Jezus w Ewangelii mówi właśnie o ziarnie. Ale nie chodzi Mu tylko o przyrodę. Chodzi o Słowo Boże, które pada w serce człowieka.
W tym odcinku opowiadam o Słowie, które może przetrwać w człowieku przez lata. O ziarnie, które nie zawsze kiełkuje od razu. O sercu, które nawet po długim czasie może wydać owoc. I o bł. ks. Karolu Goldzie — kapłanie, który nie tylko znał Biblię, ale oddał życie za prawdy w niej zawarte.
Ten fragment należy do wielkiego wstępu Księgi Przysłów. Całość ma postać ojcowskiego pouczenia skierowanego do syna. Chodzi o wychowanie serca. Mądrość w Biblii nie zatrzymuje się na wiedzy. Prowadzi do życia prawego. Dotyka mowy, sądu, pracy, pieniędzy, przyjaźni oraz panowania nad sobą. Wersety 1-4 układają drogę ucznia przez serię poleceń. Trzeba przyjąć słowa, zachować przykazania, nakłonić serce ku roztropności, wołać o rozum, szukać jak srebra oraz jak ukrytego skarbu. Obraz wydobywania kruszcu uczy cierpliwości. Uczy też pokory. Prawda nie poddaje się człowiekowi od razu. Domaga się słuchania, pamięci oraz trudu. Już tu pojawia się ważna zasada duchowa. Kto szuka mądrości wytrwale, ten wchodzi w drogę bojaźni Pańskiej. Werset 5 odsłania cel tej drogi. Jest nim „bojaźń Pana” oraz „poznanie Boga”. Bojaźń nie oznacza lęku niewolnika. Oznacza cześć, posłuszeństwo oraz trzeźwe uznanie, że Bóg jest Panem życia. Takie usposobienie chroni przed pychą religijną. Człowiek nie używa już świętych rzeczy dla własnej przewagi. Uczy się przyjmować świat według miary Boga. Werset 6 przypomina, że mądrość pozostaje darem. Pan jej udziela. Z Jego ust wychodzą poznanie oraz rozum. Hebrajskie ḥokmāh wskazuje na mądrość życiową i moralną. Nie chodzi o zręczność ani o spryt. Chodzi o sztukę życia zgodnego z przymierzem. Dlatego Bóg strzeże prostolinijnych. Jest tarczą dla tych, którzy idą w uczciwości. W wersecie 7 występuje rzadkie słowo tušijjāh. Niesie myśl o mądrości skutecznej, która daje człowiekowi trwałość oraz wewnętrzną stałość. Końcowy werset prowadzi do rozeznania „sprawiedliwości, prawa oraz prawości”. To język życia wspólnego. Mądrość nie zamyka się w komnacie rozmyślania. Oświeca decyzje. Uczy, jak wydać słuszny sąd. Uczy, jak nie skrzywdzić słowem. Uczy, jak iść dobrą drogą pośród spraw zwyczajnych. Reguła św. Benedykta otwiera się podobnym wezwaniem: „Słuchaj, synu”. Kościół czyta więc ten fragment jako szkołę słuchania, które prowadzi do życia w pokoju.
V Archidiecezjalna Pielgrzymka Margaretek i Dwunastek w Miliczu.
Jak modlić się uwielbieniem, trwać w ciszy serca, zawierzać Bogu swoje sprawy i wiernie adorować Chrystusa? Odpowiedzi na te pytania szukali uczestnicy V Archidiecezjalnej Pielgrzymki Margaretek i Dwunastek w Miliczu.
Centralnym punktem spotkania była Eucharystia pod przewodnictwem ks. prof. Jacka Froniewskiego, wikariusza generalnego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
