Reklama

Niedziela Lubelska

Nauczyciel praw Bożych

Niedziela lubelska 4/2018, str. III

[ TEMATY ]

kard. Stefan Wyszyński

konferencja

Paweł Wysoki

Pamiątkowe zdjęcie organizatorów i uczestników konferencji

Pamiątkowe zdjęcie organizatorów i uczestników konferencji

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Chcemy wsłuchiwać się w zawsze aktualne i niezmienne nauczanie praw Bożych, głoszone słowem i czynem przez Prymasa Tysiąclecia – powiedział ks. prof. Mirosław Sitarz podczas międzynarodowej konferencji pt. „Stefan Kardynał Wyszyński – Nauczyciel Praw Bożych”, jaka odbyła się 13 stycznia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Podkreślił, że konferencja jest odpowiedzią na apel św. Jana Pawła II, który prosił, by postać Prymasa Tysiąclecia stała się przedmiotem głębokiej narodowej medytacji. Konferencję pod patronatem bp. Artura Mizińskiego, sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Polski, zorganizowali Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół Wydziału Prawa KUL oraz Katedra Kościelnego Prawa Publicznego i Konstytucyjnego KUL Jana Pawła II. Poprzedziła ją Msza św. pod przewodnictwem bp. Ryszarda Karpińskiego.

Powrót do źródeł

Podczas sesji wykładowej prelegenci poruszali szerokie spektrum tematów dotyczących nauczania Prymasa, m.in. w sprawach moralności, praw, edukacji, stosunków z innymi państwami i narodami.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Dr Agnieszka Romanko (KUL) przypomniała nauczanie ks. Stefana Wyszyńskiego do 1946 r. Podkreśliła, że szczególną troską obejmował on zadania rodziny, Kościoła i państwa w procesie wychowania młodego pokolenia. Wskazywał potrzebę wspólnej pracy od podstaw, która kształtować ma człowieka wolnego, samodzielnego, energicznego, myślącego i czującego po polsku. Ks. prof. Mirosław Sitarz (KUL) omówił koncepcję odnowy moralnej narodu według Prymasa Tysiąclecia, który ogromny nacisk położył na szczególne miejsce Maryi w polskim narodzie, a także na realizacji Ślubów Jasnogórskich. Są one nadal aktualne, stanowią fundament ładu moralnego i zobowiązują do odpowiedzialności. Dr Dariusz Gabriel (IPN) opowiadał o śledztwie dotyczącym uwięzienia Prymasa Wyszyńskiego. Podkreślił, że zgromadzone akta ewidentnie wykazały mechanizm podejmowania bezprawnych decyzji przez ówczesne władze.

Dr Anna Słowikowska (KUL) wskazała na ogromny wkład kard. Wyszyńskiego w nauczanie Soboru Watykańskiego II, koncentrując się na jego wystąpieniach jako Ojca Soboru. Podkreślał on m.in. potrzebę utrzymania obowiązku odmawiania Liturgii Godzin przez duchownych. Dr Słowikowska wskazała ogromny wpływ Prymasa na nadanie przez Pawła VI oficjalnego tytułu „Maryja Matka Kościoła”. Jak mówiła, wypowiedzi kard. Wyszyńskiego były przejmujące, pełne zaangażowania i pasterskiej troski o losy każdego człowieka i całego Kościoła. Łączy je wspólny mianownik – powrót do źródeł. Dr hab. Waldemar Bednaruk (KUL) przedstawił wizję uniwersytetu w nauczaniu kard. Wyszyńskiego, który podkreślał, że nie ma sprzeczności między nauką i wiarą. Ukazywał sposoby pracy, by nauka była na jak najwyższym poziomie, a jednocześnie kierowała ku Bogu.

Zatroskany pasterz W drugiej sesji, prowadzonej przez ks. prof. Józefa Krukowskiego, dr Monika Menke (uniwersytet w Ołomuńcu) przypomniała przesłanie Prymasa w mało znanym liście do pobratymców w Czechosłowacji, w którym podkreślał chrześcijańskie korzenie Czechów, Słowaków i Polaków. List miał na celu umocnienie katolików w Czechosłowacji w czasie ówczesnych prześladowań. O. dr Stanisław Kawa OFM Conv (Instytut Teologiczny we Lwowie) przedstawił krytyczny stosunek kard. Wyszyńskiego wobec ZSRR oraz komunizmu. Mec. Stefan Hambura (Berlin) mówił o wkładzie Prymasa w kształtowanie relacji polsko-niemieckich, które zmieniły się po opublikowaniu listu biskupów polskich do niemieckich w 1965 r. Podkreślił też, że proces kształtowania stosunków polsko-niemieckich wciąż trwa. Dotyczy to zwłaszcza problemu polskich dzieci odbieranych rodzinom w Niemczech, a także reparacji wojennych. Wystąpienie ks. inf. Ireneusza Skubisia dotyczyło troski prymasa Wyszyńskiego o tożsamość kulturową Europy, która przejawiała się w jego kazaniach i nauczaniu. Prelekcja miała charakter bardzo osobisty i nawiązywała do spotkań z Prymasem. Ks. Skubiś podkreślił jego ogromną wiedzę historyczną, która pozwalała mu na odnoszenie się do współczesności. Z kolei prof. Peter Raina (Oxford) omówił stosunek władz PRL do posługi kard. Wyszyńskiego. Zwrócił uwagę, że mimo ich wrogiego nastawienia wzbudzał ogromny szacunek. Było to wynikiem wielkiej kultury rozmowy ze wszystkimi, również z przeciwnikami Kościoła i wiary. Podkreślił, że ta umiejętność powinna cechować zachowania obecnych polityków. W dopowiedzeniu bp Ryszard Karpiński zwrócił uwagę na wielką troskę Prymasa Tysiąclecia o stan pobożności ludowej, wyrażającą się m.in. przez peregrynację obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.

Po konferencji odbyło się Walne Zebranie Stowarzyszenia Absolwentów i Przyjaciół Wydziału Prawa KUL, podczas którego wręczono Nagrody im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego ks. inf. Skubisiowi, ks. prof. Gralskiemu, mec. Hamburze i prof. Rainie.

2018-01-24 12:44

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jak wychować człowieka wolnego?

Niedziela warszawska 13/2017, str. 3

[ TEMATY ]

konferencja

Joanna Operacz

Trzy pokolenia Malejonków: Darek Malejonek, Kasia Malejonek i mały Jaś

Trzy pokolenia Malejonków: Darek Malejonek, Kasia Malejonek i mały Jaś

Jak wychowywać dziecko, żeby wyrosło na człowieka wolnego i samodzielnego? – zastanawiali się 18 marca uczestnicy konferencji w szkole dla dziewcząt „Strumienie” w Józefowie

Popularny przesąd pedagogiczny mówi, że korzystanie z autorytetu i dialog to metody przeciwstawne – zauważył dr Stanisław Sławiński, pedagog i autor książek o wychowaniu. – Władza i dialog są jak dwa koła w rowerze. Nie można odkręcić jednego koła – przekonywał. Trzeba rozmawiać z dzieckiem i konsultować z nim swoje decyzje oraz stopniowo dopuszczać je do procesów decyzyjnych, ale rodzicielski autorytet też jest niezbędny. Jak wychować człowieka wolnego? Trzeba go stopniowo wprowadzać w samowychowanie – mówił pedagog. Rodzice powinni unikać nadopiekuńczości (niepotrzebnego pomagania i nadmiernej ochrony) i dyrektywności (myślenia za dziecko i zarządzania jego zachowaniem). Małemu człowiekowi trzeba stawiać wymagania adekwatne do jego możliwości, czyli takie, przy których musi „wspiąć się na paluszki”; a potem nagradzać je pochwałami, zwracając uwagę przede wszystkim na starania, a nie na ewentualne niedociągnięcia. Dziecko powinno mieć obowiązki w domu. W wielu domach zarówno 8-latki, jak 16-latki muszą zrobić tylko dwie rzeczy: odrobić lekcje i pościelić łóżko.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

W błogosławieństwach jest ukryte szczególne piękno

2026-01-27 09:28

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Osiem błogosławieństw jest niczym przepiękny wschód słońca po wielu chmurnych, deszczowych, mglistych dniach.

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył usta i nauczał ich tymi słowami:
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję