Dokładnie cztery lata od święceń biskupich i ingresu do bielskiej katedry św. Mikołaja diecezja dziękowała za osobę i posługę pasterską bp. Romana Pindla. 6 stycznia w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa pod przewodnictwem bielsko-żywieckiego ordynariusza świętowano Dies Episcopi – Dzień Biskupa
Dziękczynną Eucharystię w bielskiej świątyni biskup Roman sprawował razem z biskupem pomocniczym Piotrem Gregerem i biskupem seniorem Tadeuszem Rakoczym. Liturgię koncelebrowali kapłani naszej diecezji. Razem z Pasterzami modliły się siostry zakonne, klerycy seminarium duchownego, przedstawiciele różnych wspólnot kościelnych i organizacji życia społecznego oraz przedstawiciele władz różnych szczebli.
– Dziękuję Bogu dziś za cztery lata od przyjęcia święceń biskupich posługiwania w diecezji bielsko-żywieckiej. Bardzo dziękuję za modlitwę i za obecność. Zachęcam do tego, byśmy byli przekonani, że Ewangelia powinna być ogólnie dostępna, powinna być bezpłatna, rozdawana często i gęsto każdemu, kogokolwiek tyko spotkamy – mówił bp Roman Pindel, porównując w homilii głoszenie Ewangelii do podawania człowiekowi ratującego zdrowie i życie leku. Odwołał się przy tym do postaci Zofii Kusy, świeckiej misjonarki z Cieszyna, która przez 40 lat posługiwania dzieciom w Brazylii, odpowiadała za sprawy zdrowia, higieny i wyżywienia. W imieniu całej diecezji życzenia biskupowi złożył ks. Marek Studenski. Wikariusz generalny przywołał tajemnicę Objawienia Pańskiego, postać Trzech Mędrców, których do Jezusa doprowadziła Betlejemska Gwiazda. – Chcę życzyć Księdzu Biskupowi, by stale wpatrywał się w światło gwiazdy i wsłuchiwał się w to, co ona mówi. Zwłaszcza wtedy kiedy przeciwności usiłują skierować wzrok ku ziemi. By Ksiądz Biskup pozwalał się prowadzić, zwłaszcza że za tą gwiazdką idzie biskup i cała nasza diecezja: księża, parafianie i wierni – mówił ks. Studenski, życząc poczucia szczęścia ze sprawowania pasterskiej posługi.
Dies Episcopi obchodzony jest w naszej diecezji od trzech lat dla upamiętnienia sakry biskupiej i ingresu biskupa do katedry św. Mikołaja. 6 stycznia 2014 r. do najważniejszej świątyni w diecezji wszedł ks. prał. Roman Pindel, profesor biblistyki i rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Podczas uroczystej Mszy św. został wyświęcony na biskupa przez kardynała Stanisława Dziwisza. Współkonsekratorem był bp Tadeusz Rakoczy, po którym nowo wyświęcony biskup objął diecezję bielsko-żywiecką. Bp Roman Pindel hasłem swojej posługi pasterskiej uczynił słowa: „Verbum Vitae continentes” (Trzymajcie się mocno Słowa Życia).
Powoli dobiega końca posługa pasterska bp. Antoniego Pacyfika Dydycza w naszej diecezji. W tym krótkim podziękowaniu redakcji „Niedzieli Podlaskiej”, które również będzie wdzięcznością wiernych diecezji drohiczyńskiej, przede wszystkim pragnę podkreślić, że to dzięki zabiegom bp. Antoniego nasza diecezja ma oddzielną wkładkę Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, dzięki której wierni na bieżąco mogą śledzić wydarzenia z życia naszej diecezji. Pochylając się nad posługą biskupią, śmiało należy stwierdzić, że otwiera ona nam oczy na to, czego do końca nie byliśmy świadomi. Bp Antoni Pacyfik Dydycz na przestrzeni 20 lat swojej posługi jako ordynariusz diecezji drohiczyńskiej dokonał czegoś wręcz niesamowitego. Dwa wymiary posługi – głoszenie Słowa Bożego oraz sprawowanie sakramentów, a w to wszystko wplecione zarządzanie diecezją. Ksiądz Biskup dokonał reorganizacji administracyjnej kurii diecezjalnej, przeprowadził synod diecezjalny, powołał do istnienia kilka parafii, konsekrował wiele świątyń oraz wiele innych inicjatyw o charakterze administracyjno-pastoralnym. Spod jego pióra, jak się okazuje, wyszło bardzo dużo tekstów. Jedne z nich były przeznaczone od samego początku do druku, inne natomiast związane z posługą głoszenia Słowa Bożego podczas sprawowanych sakramentów. Patrząc na horyzont poruszanych zagadnień, można dostrzec wielką wrażliwość Autora, który dostrzegał złożoność życia społeczno-kulturalnego. Bowiem ich tematyka dotykała praktycznie każdego wymiaru ludzkiego życia. Próbując dokonać pewnej systematyki, należy uwypuklić wśród nich takie przestrzenie, jak: socjologiczne spojrzenie na procesy i zmiany życia społecznego; media i ich rola w budowaniu sprawiedliwości społecznej; rola i misja kultury w życiu jednostek i społeczeństw; nauka i edukacja w służbie człowieka; budowanie świadomości eklezjalnej oraz to, co bardzo zajmowało Księdza Biskupa, czyli losy rodzin i naszej Ojczyzny, a także krzewienie postaw patriotycznych. Przedstawiona powyżej próba usystematyzowania bogactwa poruszanych zagadnień do końca nie jest wystarczająca, bowiem wiele tekstów napisanych przez bp. Antoniego Dydycza jest z pogranicza przedstawionych płaszczyzn. Warto podkreślić, że każdy tekst zogniskowany jest chrystologicznie, że Jezus Chrystus, który jest Drogą, Prawdą i Życiem, jest jedyną, a zarazem ostateczną odpowiedzią i rozwiązaniem dla trudnych i narastających problemów, z jakimi boryka się współczesne społeczeństwo wchodzące w przestrzeń pluralizmu w każdej przestrzeni ludzkiego życia.
Fragment należy do pieśni o Słudze Pana w części Izajasza powiązanej z końcem niewoli babilońskiej i z rodzącą się odbudową. Słowo „sługa” (’ebed) opisuje kogoś należącego do Boga i posłanego dla innych. Sługa słyszy: „Tyś sługą moim, Izraelu, w tobie się rozsławię”. Ciężar spoczywa na chwale Boga. Przymioty posłańca pozostają w tle. Nazwa „Izrael” nadaje postaci rys reprezentanta. Przez niego Pan odsłania sens istnienia swojego ludu. Powołanie „od łona matki” mówi o wyborze, który poprzedza ludzkie plany. Bóg „uformował”, „powołał” i „przywraca” (hebr. qārā’, yāṣar). Pierwsze zadanie dotyczy Jakuba i Izraela. Naród po wygnaniu potrzebuje zebrania, uzdrowienia pamięci i powrotu do przymierza. Potem rozlega się zdanie o poszerzeniu misji: „Ustanowię cię światłością dla pogan”. Brzmi też mocne „to za mało”. To zdanie odsłania miarę Bożej hojności. Widać porządek drogi: odnowa własnego domu i otwarcie na innych. „Poganie” to (goyim), narody żyjące poza Torą. Światłość (’ôr) w Biblii łączy się ze stworzeniem i z prowadzeniem w ciemności. Ona budzi życie, uczy drogi i daje odwagę. Proroctwo prowadzi aż „do krańców ziemi”, więc zbawienie otrzymuje wymiar powszechny. Zwrot „krańce ziemi” pojawia się w Psalmach jako obraz zasięgu panowania Boga. Sługa staje się miejscem, w którym Bóg bywa rozpoznany. Wybranie nabiera kształtu służby. W hebrajskim „zbawienie” (yeshu‘ah) nosi brzmienie bliskie imieniu Jeszua (Yēšûa‘). Tekst pokazuje Boga, który gromadzi swój lud i otwiera go na wszystkie narody, bez przemocy i bez triumfalizmu.
Ks. Travis Moger w dniu święceń kapłańskich z rodziną
Ks. Travis Moger jest księdzem katolickim dopiero od dziewięciu miesięcy, a jego droga do święceń kapłańskich była wyjątkowa - podaje agencja CNA. Były pastor baptystów i kapelan marynarki wojennej został wyświęcony na prezbitera w maju 2025 r. w diecezji Wheeling-Charleston w Zachodniej Wirginii, siedem lat po tym, jak wraz z żoną i synem wstąpili do Kościoła katolickiego.
„Nie wstąpiłem do Kościoła, aby zostać księdzem; Bóg użył modlitwy, aby przyciągnąć mnie do Kościoła katolickiego” - powiedział Moger reporterce EWTN News Julii Convery.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
