Reklama

Polska

Z misją dla misji

Polscy misjonarze pracują w stu krajach na wszystkich kontynentach. Obecnie posługuje ich ponad 2 tys., najwięcej w Afryce i na Madagaskarze. Od pół wieku koordynacją dzieła misyjnego w Polsce zajmuje się Komisja Episkopatu Polski ds. Misji

Niedziela Ogólnopolska 48/2017, str. 19

[ TEMATY ]

nagroda

Artur Stelmasiak/Niedziela

„Benemerenti in Opere Evangelizationis” dla Tygodnika Katolickiego „Niedziela”

„Benemerenti in Opere Evangelizationis” dla Tygodnika Katolickiego „Niedziela”

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Komisja Misyjna – bo taką nazwę nosiła na początku swojej działalności – powstała w trudnych warunkach politycznych i gospodarczych, w czasach zniewolenia komunistycznego. Pierwsze spotkanie miało miejsce w listopadzie 1967 r. u ojców redemptorystów przy ul. Karolkowej w Warszawie. – Inicjatywa powołania komisji świadczy o otwartości ówczesnego Kościoła w Polsce na sprawy Kościoła powszechnego. Oznacza to, że nauczanie soborowe, w tym nauczanie o misyjności Kościoła, było wówczas nie tylko znane, ale też odbierane jako ważny impuls do aktywnego zaangażowania – uważa o. dr hab. Tomasz Szyszka SVD.

W duchu soboru

Cel komisji był jasny – realizacja wskazań Soboru Watykańskiego II zawartych w Dekrecie o misyjnej działalności Kościoła „Ad gentes divinitus”. Komisja miała więc prowadzić animację misyjną w ramach duszpasterstwa parafialnego, wprowadzić misjologię do nauczania na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, a także włączyć ją do programu nauczania we wszystkich seminariach diecezjalnych i zakonnych oraz odnowić animację środowiska akademickiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Dwa lata później powołano do istnienia Biuro Misyjne, które miało swoją siedzibę przy ul. Dziekania 1 w Warszawie. Ówczesny dyrektor biura – o. Antoni Koszorz SVD zajął się opracowaniem i rozpowszechnianiem materiałów misyjnych oraz nawiązywaniem kontaktów z polskimi misjonarzami.

Reklama

W 2000 r. utworzono Krajowy Fundusz Misyjny, który jest zasilany ze składek do puszek we wszystkich kościołach w II niedzielę Wielkiego Postu. Powstały także MIVA Polska – organizacja mająca na celu pomoc misjonarzom w zakupie środków transportu – oraz Dzieło Pomocy „Ad Gentes”, którego podstawowym zadaniem jest wspieranie misjonarzy w realizacji projektów ewangelizacyjnych i humanitarnych. Wskazania Vaticanum II nabrały więc przez działalność komisji konkretnych kształtów, a zdanie: „Kościół z natury swej jest misyjny” nie było jedynie często powtarzanym frazesem.

– Misyjność Kościoła jest mu tak przypisana, że gdyby ją zatracił, stałby się tylko jedną z organizacji w służbie człowiekowi. Kościół to nie tylko organizacja, ale też wspólnota, w której otrzymujemy zbawienie, która żyje wiarą i tę wiarę z woli Chrystusa niesie na krańce ziemi, co więcej, Kościół uobecnia tajemnice zbawienia – podkreśla abp Wiktor Skworc, metropolita katowicki, w latach 2001-11 przewodniczący komisji. Obecnie funkcję przewodniczącego pełni bp Jerzy Mazur SVD, ordynariusz ełcki, który przez wiele lat pracował jako misjonarz, m.in. w Ghanie i na Syberii.

Złoty jubileusz

Z okazji 50-lecia Komisji Episkopatu Polski ds. Misji na Zamku Królewskim w Warszawie odbyła się 13 listopada br. uroczysta gala, w czasie której po raz pierwszy wręczono medale „Benemerenti in Opere Evangelizationis”, honorujące osoby i instytucje zasłużone dla misji.

Podczas gali nuncjusz apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio przypomniał słowa papieża Franciszka, iż „Kościół nie potrzebuje biurokratów i sumiennych urzędników, ale misjonarzy z pasją”, i przekazał na ręce bp. Mazura błogosławieństwo Ojca Świętego oraz srebrny medal jego pontyfikatu.

Słowa podziękowania wszystkim polskim misjonarzom „za bycie ambasadorami Polski” przekazał w imieniu rządu sekretarz stanu w MSZ Jan Dziedziczak.

Reklama

Nagrodę „Benemerenti” przyznano w czterech kategoriach: za zasługi w dziele misyjnym, za modlitewną i duchową pomoc misjom, za materialną i finansową pomoc misjom oraz za informację medialną. Medale przyznano byłym przewodniczącym Komisji Episkopatu Polski ds. Misji za szczególne i wybitne zasługi w dziele misyjnym: abp. Edmundowi Piszczowi, abp. Wojciechowi Ziembie i abp. Wiktorowi Skworcowi. Medal przyznano także ks. prał. Wacławowi Kuflewskiemu, misjonarzowi w Zambii, byłemu sekretarzowi Papieskiej Unii Misyjnej w Polsce. Kapituła Medalu pracująca pod przewodnictwem bp. Jana Piotrowskiego dostrzegła też Szymona Hołownię, założyciela Fundacji „Kasisi”, za duchowe i materialne wspieranie misji. Wśród nagrodzonych w kategorii „informacja medialna” znalazł się m.in. nasz tygodnik. – Wszyscy jesteśmy misjonarzami. Już od sakramentu chrztu świętego przyznajemy się do tego. „Niedziela” zawsze starała się służyć misjom oraz misjonarzom i nadal deklarujemy naszą gotowość misyjną – powiedziała, odbierając nagrodę, redaktor naczelna „Niedzieli” Lidia Dudkiewicz.

Obecnie na misjach pracuje ponad 300 polskich księży diecezjalnych, prawie tysiąc zakonników i blisko 700 sióstr zakonnych, a także 57 misjonarzy świeckich. W ciągu 50 lat istnienia komisji z Polski wyjechało ponad 5 tys. misjonarzy.

Galę na Zamku prowadzili Dominika Figurska i Grzegorz Polak, a śpiewem ubogaciła Agnieszka Gertner-Polak.

2017-11-22 12:42

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ks. prof. Michał Heller laureatem nagrody Fides et Ratio

[ TEMATY ]

ludzie

nagroda

Archiwum Niedziela

Wybitny teolog i uczony ks. prof. Michał Heller otrzymał w Warszawie Medal Towarzystwa Uniwersyteckiego Fides et Ratio. W uroczystości wziął udział Wielki Kanclerz Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, kard. Kazimierz Nycz.
CZYTAJ DALEJ

Zamurowano Drzwi Święte w Bazylice Matki Bożej Większej

2026-01-14 13:33

[ TEMATY ]

Drzwi Święte

Bazylika Matki Bożej Większej

Vatican News

Wczoraj, 13 stycznia, kard. Rolandas Makrickas, archiprezbiter papieskiej Bazyliki Matki Bożej Większej przewodniczył obrzędowi zamurowania Drzwi Świętych, znajdujących się w świątyni. Pozostaną one zamknięte do kolejnego Roku Świętego. W obrzędzie, który miał charakter prywatny, uczestniczył m.in. mistrz papieskich ceremonii liturgicznych, abp Diego Ravelli oraz członkowie kapituły.

Obrzęd zamurowania Drzwi Świętych w Bazylice Santa Maria Maggiore (Matki Bożej Większej) odbył się we wtorek wieczorem, jako prywatna uroczystość. Przewodniczył jej archiprezbiter tej świątyni, kard. Rolandas Makrickas, archiprezbiter bazyliki, a sam obrzęd został poprowadzony przez jednego z papieskich ceremoniarzy, ks. prał. Lubomir Welnitz, w obecności Mistrza Papieskich Celebracji Liturgicznych, abp. Diega Ravelliego.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję