Złączeni paciorkami

Mowa o Jasnogórskiej Rodzinie Różańcowej, która posługuje się także skrótem JRR. Tę wspólnotę modlitwy zainicjował blisko 50 lat temu na Jasnej Górze o. Bronisław Matyszczyk.

Przedpotopowa tradycja

Apostolstwo modlitwy różańcowej na Jasnej Górze nawiązuje do tradycji Bractwa Różańcowego, erygowanego tutaj w 1610 r. Bractwo, do którego należeli zarówno duchowni, jak i świeccy różnych stanów, obejmowało swym zasięgiem całą Rzeczpospolitą.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Za początek historii JRR przyjmuje się 6 stycznia 1968 r., kiedy to nowo powstała wspólnota dokonała zawierzenia Matce Bożej Królowej Polski. Kolejne ważne daty to pasterskie błogosławieństwo 26 sierpnia 1970 r. oraz prawne zatwierdzenie JRR przez Prymasa Polski 5 sierpnia 1974 r. Patronem Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej był Jan Paweł II, który 4 czerwca 1997 r. podpisał jej statut. Dokument wyznacza cele JRR, którymi są m.in.: „modlitwa w intencjach Ojca Świętego, biskupów i kapłanów oraz całego ludu Bożego, a także troska o zbawienie każdego człowieka, o odnowę życia religijno-społecznego i powszechny pokój Boży w całym świecie”.

600 jednego dnia

Reklama

Apostolska praca o. Bronisława i jego zaangażowanie przyniosły owoce. Kontakty z pielgrzymami, rozległa korespondencja, którą prowadził, ustanowienie adiutorów odpowiedzialnych za apostolstwo różańcowe sprawiły, że JRR szybko się rozrosła. Zgodnie z zapisami w księgach na koniec 1976 r. liczyła ponad 2 mln 350 tys. osób. Powstały oddziały JRR w terenie – jako jedne z pierwszych w kościele Ojców Paulinów Na Skałce w Krakowie i w paulińskim kościele pw. Świętego Ducha w Warszawie. Najwięcej osób przyłączało się do JRR w okresach nasilonego ruchu pielgrzymkowego na Jasną Górę. 16 lipca 1977 r. np. zapisało się 600 osób, a następnego dnia – 500; co ciekawe, byli wśród nich mieszkańcy ZSRR. Wspólnoty JRR zaczęły powstawać na całym świecie.

O. Bronisław nie ustawał w wysiłkach. Pisał: „Tak jak o. Maksymilian Kolbe cały świat chciał zdobyć dla Niepokalanej, my również jako Jasnogórska Rodzina Różańcowa pragniemy cały świat włączyć do wspólnoty różańcowej”. Cierpliwie wyjaśniał, że chociaż JRR działa w rozproszeniu terytorialnym, to jako wspólnota modlitwy pozostaje w jedności złączona Różańcem i więzią duchową z Maryją, Królową Polski.

Obfite owoce

Do wzrostu popularności modlitwy różańcowej przyczynił się Jan Paweł II, ogłaszając w 2002 r. Rok Różańca oraz list apostolski „Rosarium Virginis Mariae”. O. Bronisław – założyciel Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej odszedł do wieczności 25 marca 2003 r. Znamienne, że stało się to w święto Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie i w Roku Różańca.

Testament Ojca Założyciela podjął o. Bogumił Schab. Za jego kadencji w latach 2003-17 zrealizowano ważne inicjatywy. W 2004 r. na gruncie Rodziny Różańcowej powstało Jasnogórskie Bractwo Eucharystyczne. O. Bogumił prowadził pracę formacyjną, m.in. organizując co roku rekolekcje na Jasnej Górze. Liczba nazwisk zapisanych w księgach członków JRR przekroczyła 3 mln.

Darem materialnym JRR są m.in. 3 stacje różańcowe na błoniach przed Szczytem Jasnogórskim. Są to: Wesele w Kanie Galilejskiej, Cierniem ukoronowanie i Ukrzyżowanie Pana Jezusa.

Rodzina w Domu Matki

Reklama

Wkrótce minie pół wieku od założenia JRR. – Misja Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej, tak samo jak prośba kard. Wyszyńskiego, by opasać Polskę modlitwą różańcową, są wciąż aktualne – stwierdził o. Marek Nowacki, paulin, który w styczniu br. został dyrektorem Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej. – Musimy jednak nieco odświeżyć to posłannictwo, dostosować je do naszych czasów. Ważne, aby naszym znakiem pozostała „jasnogórskość”, a to oznacza, że jesteśmy wspólnotą, która swoją modlitwę różańcową łączy duchowo z Jasną Górą. Programowym tekstem jest dla nas homilia Jana Pawła II wygłoszona tutaj 2 czerwca 1979 r. i pamiętne słowa: „Jasna Góra jest sanktuarium narodu. Trzeba przykładać ucho do tego świętego miejsca, aby czuć, jak bije serce narodu w Sercu Matki”. To bardzo głębokie zdanie, a zarazem kwintesencja myśli, na której kard. Wyszyński zbudował swoje wielkie duszpasterstwo oparte na narodowej więzi, której centrum stanowiła Jasna Góra. Trzeba wracać do tej myśli, trzeba też przypominać Jasnogórskie Śluby Narodu. To wielka misja JRR: łączyć naród z Jasną Górą, by odzyskiwał ducha i wiarę i wypełniał to, do czego się tutaj zobowiązał.

Policzyć się na nowo

Liczbę osób, które faktycznie przynależą dziś do Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej, trudno oszacować. – Do tej pory do ksiąg wpisywano jedynie imię, nazwisko i miejscowość – wyjaśnia o. Marek. – Mamy nowy system prowadzenia ksiąg, oprócz podstawowych danych wpisujemy dokładny adres i możliwości kontaktu. Każda osoba zapisana ma przyporządkowany numer, otrzymuje też dyplom, na którym jest adnotacja, by po śmierci tej osoby przekazać na Jasną Górę informację razem z numerem zapisu. Wówczas wpiszemy datę śmierci w księdze i rozpoczniemy modlitwę za tę osobę. Apelujemy, by członkowie JRR dokonali nowego zapisu. Można to zrobić u najbliższego adiutora albo w sekretariacie JRR, osobiście lub korespondencyjnie. W przypadku zapisu drogą listowną prosimy o podanie imienia, nazwiska, pełnego adresu i ew. numeru telefonu. Osoby odnawiające zapis prosimy o podanie przybliżonej daty pierwszego zgłoszenia do JRR. Wszystkie zapisy prowadzimy indywidualnie – nie ma możliwości przyjmowania całych grup, np. parafii, wspólnot lub różańcowych róż. Uściślamy kontakty z adiutorami w terenie, będziemy przez nich przekazywać biuletyn JRR – nasze pismo informacyjne i formacyjne. Jak co roku przed świętem Matki Bożej Różańcowej rozpoczynamy na Jasnej Górze rekolekcje Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej, na które serdecznie zapraszam – podkreśla o. Marek.